Kartka świąteczna stworzona przez uczniów szkoły podstawowej dla podopiecznych DPS

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.01.2026 o 11:04

Rodzaj zadania: List

Dodane: 6.01.2025 o 15:16

Drogi Przyjacielu,

Piszę do Ciebie, by podzielić się pewną niezwykłą opowieścią, której źródłem są prawdziwe wydarzenia, jakie miały miejsce nie w dalekich fikcyjnych krainach, lecz tu, na naszym rodzimym polskim gruncie. Chciałbym, żebyś podczas lektury owego listu przeniósł się myślami do czasów, które znamy z literatury, a w których dzieci, podobnie jak Ty i Twoi koledzy, doświadczają niezwykłej przygody.

Chociaż niektóre z tych opowieści mogą wydawać się dawne, wierzę, że są one wciąż żywe dzięki naszym działaniom i inspiracji, które czerpiemy z książek. Przedstawiam Ci historię o tym, jak uczniowie Waszej szkoły wkroczyli na tradycyjną ścieżkę robienia kartek świątecznych dla pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej.

Wszystko zaczęło się, gdy pewnego dnia pani nauczycielka, zaczytana w opowieściach o Stasiu i Nel z „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza, postanowiła zainicjować coś, co mogłoby dać Waszym Dziadkom choć odrobinę tego samego ciepła i dobroduszności, które postaci Sienkiewicza okazywały sobie nawzajem. Zainspirowana pasją i miłością do literatury, przekazała Wam pouczającą lekcję empatii i bezinteresownej pomocy – lekcję nie tylko pisaną na papierze podręcznika, ale odzwierciedlaną w Waszych sercach i dłoniach.

Podczas zajęć wszyscy uczniowie z zapałem zabrali się do pracy. Pamiętasz, jak ważne było dla Anielki z „Anielki” Bolesława Prusa, aby wysłać list do swojego ojca, pełen miłości i troski? Podobnie jak ona, zapragnęliście również Wy, aby stworzyć coś, co przyniesie radość i wzruszenie osobom, które często są samotne i zapomniane przez resztę świata. Uczucia, które towarzyszyły Wam podczas pracy nad tymi kartkami, były równie szczere i stanowcze, jak uczucia młodych bohaterów literackich, którzy zawsze dążyli do dobra.

Na wielkim stole szkolnej świetlicy każdy z Was miał przed sobą różnobarwne kartony, kolorowe wstążki i cekiny, które przypominały skarby i fantastyczne znaleziska z książek Karola Dickensa, takich jak „Opowieść wigilijna”. Jak wiesz, ta powieść uczy nas, że wielki duch świąt Bożego Narodzenia może przemieniać nawet najmroczniejsze serca, więc Wasze kartki mogły odegrać podobną rolę w życiu starszych osób.

Tworzenie kartek świątecznych stało się dla Was nie tylko zajęciem manualnym, ale prawdziwą przygodą. Wspólnie przyglądaliście się wzorom, decydowaliście, czy aniołki z opowieści będą miały złote czy srebrne skrzydła, i czy świąteczna choinka przypomni tę, przy której zasiadali bohaterowie z książek o świętach.

W każdej kartce, jak w każdej historii, kryło się przesłanie. Część z Was przypominała sobie „Janka Muzykanta” Henryka Sienkiewicza, dla którego muzyka i marzenia były fundamentalną częścią życia, podobnie i Wy chcieliście do swych dzieł dołączyć nutkę osobistych uczuć, ciepła i nadziei na lepsze jutro.

Nadszedł dzień, kiedy zrobione przez Was kartki trafiły do Domu Pomocy Społecznej. Był to czas niesamowity, a emocje i przeżycia, które przy tym towarzyszyły, były równie prawdziwe jak te opisywane przez Orzeszkową w „Nad Niemnem”, gdzie bohaterowie ukazują sobie nawzajem, jak wyglądają prawdziwe wartości i jak wiele znaczą nawet drobne gesty.

Reakcje seniorów były nieocenione. Łzy wzruszenia w ich oczach, radość malująca się na twarzach – wszystko to pokazało, że dobroć i miłość płynąca z lektury polskiej literatury narodowej może być przełożona na rzeczywiste emocje i czyny. Jak za sprawą czarodziejskiej różdżki, Wasze starania odmieniły ich dzień.

Mam nadzieję, że opowieść o tym przedsięwzięciu stanie się dla Ciebie i Twoich kolegów inspiracją do dalszych działań, które będą miały prawdziwe korzenie w wybitnej literaturze i autentycznych ludzkich uczuciach. Nie musisz przeżywać wielkich przygód, by, jak bohaterowie książek, przynosić szczęście innym.

Z najlepszymi życzeniami i nadzieją, że w każdej z Waszych kartek znajdzie się odrobina tej prawdziwej, humanitarnej czułości, którą Wam również życzę,

Twój Przyjaciel