„Ferdydurke” Witolda Gombrowicza na szkolnej liście lektur, czy nie?

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 17.06.2024 o 10:22

Rodzaj zadania: List

Dodane: 15.06.2024 o 8:43

Drogi Uczniu,

Piszę do Ciebie w kontekście ważnej kwestii, która mogła już pojawić się na Twojej drodze edukacyjnej – czy „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza powinna pozostać na szkolnej liście lektur, czy też lepiej byłoby ją usunąć? Jest to temat niezwykle istotny, nie tylko z punktu widzenia literatury, ale i szerszego spojrzenia na system edukacji, który kształtuje Twoją młodość i formuje Twoje myślenie.

Sama zmagałam się kiedyś z podobnym dylematem, a moje doświadczenia z tą lekturą pozwalają mi zdecydowanie stwierdzić, że „Ferdydurke” jest wartościową książką, która powinna pozostać na szkolnej liście lektur.

Osobiste doświadczenie z książką Muszę przyznać, że przez lata szkolne, zwłaszcza w gimnazjum i liceum, miałam do czynienia z wieloma lekturami, które – co tu kryć – były dla mnie po prostu "drętwe" i "beznadziejne". Kiedy więc przyszedł czas na „Ferdydurke”, byłam nastawiona do tej lektury dosyć sceptycznie. Jednak ku mojemu zaskoczeniu, okazało się, że jest to pierwsza lektura, którą przeczytałam z wyraźną ochotą!

Książka Gombrowicza okazała się czymś świeżym i niecodziennym. Jej potencjał komiczny, pełen absurdalnego i groteskowego humoru, sprawił, że czytanie stało się przyjemnością, a nie obowiązkiem. Mam wrażenie, że po raz pierwszy ktoś wreszcie napisał coś, co miało odzwierciedlenie w moich własnych doświadczeniach szkolnych, choć może w przerysowany sposób.

Humor Gombrowicza kryje się w jego zdolności do obserwacji ludzkiej natury i codziennych absurdów życia. Czytając „Ferdydurke”, śmiałam się z Józia, ale również zastanawiałam się nad tym, co autor próbuje przekazać – jak otoczenie wpływa na nasze zachowanie i jak często jesteśmy zmuszani do przyjmowania określonych form zachowania i myślenia.

Fabuła i główny bohater Główny bohater – Józio – jest postacią wyjątkową. To 30-letni pisarz, który nagle zostaje cofnięty do okresu szkolnego przez prof. Pimkę. Józio zmaga się z niemożnością zachowania swojej indywidualności w społeczeństwie, które narzuca mu pewne schematy myślenia i zachowania. Jest to problem, który wydaje się bardzo aktualny w dzisiejszych czasach, kiedy system edukacji wciąż zmaga się z podobnymi wyzwaniami.

W „Ferdydurke” obserwujemy krytykę systemu edukacji, która jest nadal aktualna. Profesor Pimko, narzucający Józiowi powrót do dziecinności, jest symbolem skostnienia systemu i braku możliwości indywidualnego rozwoju w szkole. Jednym z najbardziej wymownych momentów jest lekcja prof. Bladaczki, która pokazuje, jak niedojrzałość i brak krytycznego myślenia są utrwalane w edukacyjnym systemie.

Refleksja na temat systemu nauczania Współczesnym uczniom, jak Ty, może wydawać się, że problemy opisane przez Gombrowicza dotyczą tylko przeszłości. Jednak prawda jest taka, że wiele z tych problemów jest równie aktualnych dziś. Dzisiejsze szkoły często nie dają uczniom wystarczającej przestrzeni do wyrażania własnego zdania. Każdy z nas nauczył się na lekcjach, jak bronić gotowych tez, ale mało kto nauczył nas, jak myśleć samodzielnie. Możliwe, że zgodziłbyś się z propozycją Gombrowicza, że pewne schematy w edukacji powinny ulec zmianie.

Przygody Józia Jednym z bardziej interesujących epizodów książki jest pobyt Józia u rodziny Młodziaków. W tym nowoczesnym, "awangardowym" domu, Józio musi zmagać się z nowymi wzorcami obyczajowymi, które z jednej strony są modne, a z drugiej równie narzucone i powierzchowne jak te, które znał wcześniej. To właśnie tu Józio uświadamia sobie, że nie można uciec od formy – każda zmienność jest jedynie przejściem z jednej formy do drugiej.

Gombrowicz potrafi znakomicie ukazać, że człowiek zawsze jest pod wpływem otoczenia i jego oczekiwań. Józio, który początkowo próbuje walczyć ze wszystkim, co go otacza, ostatecznie uświadamia sobie, że forma jest nieuchronna. To zrozumienie jest ważne dla młodego człowieka – uczy, że nie chodzi o to, by całkowicie uciekać od wpływów, ale by świadomie wybierać te, które są dla nas najbardziej odpowiednie.

Analiza głównej tezy utworu Centralną tezą Gombrowicza jest stwierdzenie, że człowiek jest kształtowany przez otoczenie, co czyni go zależnym. Józio walczy o swoją indywidualność, ale w końcu zdaje sobie sprawę, że nie jest możliwe egzystowanie w czystej postaci – zawsze jesteśmy w jakimś stopniu sztuczni, upozorowani i nieautentyczni.

Ta pesymistyczna wizja może wydawać się przytłaczająca, ale ma również swoją wartość dydaktyczną. Uczy nas zrozumienia i akceptacji pewnych nieuchronnych aspektów życia. Pokazuje, że walka o prawdziwość jednostki to nieustanne staranie się i próby zbliżania się do autentyczności, nawet jeśli pełna autentyczność nie jest możliwa.

Wnioski i refleksje Z mojego punktu widzenia, „Ferdydurke” ma ogromną wartość dydaktyczną dla młodych osób wchodzących w dorosłe życie. Analogie między życiem Józia a życiem współczesnych uczniów są aż nazbyt wyraźne. Postawa Józia, który walczy o swoje miejsce w świecie i próbuje zachować swoją indywidualność, jest inspirująca. Zachęca do refleksji nad własnym życiem i własnymi wyborami.

Właśnie dlatego uważam, że usunięcie „Ferdydurke” z listy lektur byłoby błędem. Ta książka dostarcza młodym ludziom narzędzi do myślenia krytycznego, uczy, jak bronić swoich poglądów i jak radzić sobie z wyzwaniami życiowymi. Co więcej, jej unikalny styl i humor sprawiają, że może stać się przyjemnym doświadczeniem literackim, które skutecznie przełamuje rutynę szkolnych lektur.

Zakończenie Podsumowując, „Ferdydurke” Gombrowicza jest książką, która zasługuje na swoje miejsce na szkolnej liście lektur. Moje osobiste doświadczenie z tą lekturą oraz głębokie refleksje, które z niej wynikają, utwierdzają mnie w przekonaniu, że warto walczyć o jej obecność w programie nauczania. Utrzymanie tej książki na liście lektur obowiązkowych to decyzja korzystna dla rozwoju młodych ludzi, dla ich umiejętności myślenia krytycznego i dla ich zdolności do obrony własnych poglądów.

Zachęcam Cię do przeczytania tej książki z otwartym umysłem i do refleksji nad jej treścią. Wierzę, że znajdziesz w niej coś, co uczyni Twoje spojrzenie na świat bogatszym i bardziej świadomym.

Z wyrazami sympatii, [Twoje Imię]