Mierzenie się z widmami strachu: refleksje dr hab. Małgorzaty Stochmal z Instytutu Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: dzisiaj o 12:59

Referat podejmuje temat analizy strachu i obawy w kontekście subiektywnego doświadczenia oraz kapitału społecznego, psychologicznego i ekonomicznego, w świetle obserwacji dr hab. Małgorzaty Stochmal z Instytutu Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego.

Dr hab. Małgorzata Stochmal zwraca uwagę na to, że strach i obawa to nie tylko subiektywne doświadczenia. Mierząc się z różnymi widmami strachu, każdy człowiek używa swojego indywidualnego kapitału lub korzysta z relacji najbliższych. Te zasoby mogą być społeczne, psychologiczne lub ekonomiczne. Postrzeganie strachu jako realnego lub iluzorycznego, jak twierdzi Stochmal, zależy od tego, jakie zasoby posiadamy i jak je wykorzystujemy. Pielęgnowanie relacji z innymi jest kluczowe dla ograniczenia negatywnych skutków związanych ze strachem.

Kapitał społeczny to zjawisko fundamentalne w analizie strachu. Według Pierre'a Bourdieu, kapitał społeczny jest związany z zasobami wynikającymi z relacji społecznych, sieci powiązań oraz korzyści, które z tych relacji wynikają. Im większy kapitał społeczny, tym lepsza możliwość radzenia sobie z obawami poprzez wsparcie społeczne, wspólne strategie radzenia sobie z problemami oraz dzielenie się doświadczeniami i wiedzą. W kontekście analizy Stochmal, osoby z większym kapitałem społecznym mogą skuteczniej radzić sobie z różnymi widmami strachu dzięki efektywnemu wsparciu społecznemu.

Kapitał psychologiczny odnosi się do zasobów wewnętrznych jednostki, takich jak optymizm, poczucie własnej wartości, zdolność do radzenia sobie ze stresem i wyzwania. Psycholog Martin Seligman podkreśla, że pozytywne myślenie i optymizm mogą znacznie zmniejszać poziom doświadczanego strachu. Utrzymywanie zdrowych relacji z bliskimi może wspierać wzmacnianie kapitału psychologicznego, promując zdrowe mechanizmy radzenia sobie z obawami i poprawiając samopoczucie emocjonalne.

Kapitał ekonomiczny, jak wskazuje Bourdieu, to zasoby materialne i finansowe, które mogą wpływać na naszą zdolność do radzenia sobie ze stresem i obawami. Osoby z większymi zasobami finansowymi często mają lepszy dostęp do wsparcia terapeutycznego, lepszych warunków życia i większej bezpieczeństwa ekonomicznego, co może znacząco zmniejszać odczuwany poziom strachu. Ponadto, jak wskazuje dr hab. Stochmal, relacje z innymi mogą również prowadzić do korzystnych wymian ekonomicznych, które wspierają radzenie sobie z trudnościami.

W kontekście globalnych kryzysów, takich jak pandemia COVID-19, te teoretyczne ramy nabierają szczególnego znaczenia. Podczas pandemii wielu ludzi doświadczyło nasilającego się lęku i niepewności. Badania pokazują, że osoby z silnym kapitałem społecznym, psychologicznym i ekonomicznym lepiej znosiły okresy izolacji, stresu i niepewności finansowej. Przykładem może być badanie przeprowadzone przez Uniwersytet Harvarda, które wykazało, że silna sieć wsparcia społecznego pomagała ludziom lepiej radzić sobie z izolacją społeczną i lękiem związanym z pandemią.

Z kolei kapitał psychologiczny promowany przez zdrowe i wspierające relacje z bliskimi wspierał osoby w utrzymaniu optymizmu i zdrowia psychicznego. Partnerstwo i relacje rodzinne stały się kluczowymi zasobami dla wielu osób radzących sobie z wyzwaniami emocjonalnymi związanymi z pandemią.

Wreszcie kapitał ekonomiczny okazał się nieoceniony w dobie kryzysu. Osoby z większymi zasobami finansowymi miały możliwość pracy zdalnej, dostępu do lepszej opieki zdrowotnej oraz zakupu niezbędnych zasobów, co zmniejszało ich obawy związane z niepewnością finansową i zdrowotną.

Podsumowując, obserwacja dr hab. Małgorzaty Stochmal podkreśla znaczenie kapitału społecznego, psychologicznego i ekonomicznego w radzeniu sobie z widmami strachu i obawy. Wspólne relacje i wymiana zasobów z innymi są kluczowymi strategiami zmniejszania negatywnych skutków strachu. W dobie globalnych wyzwań, pielęgnowanie tych relacji i inwestowanie w różne formy kapitału staje się nie tylko osobistą, ale i społeczną koniecznością.