Refleksja na temat filmu '12 gniewnych ludzi' z 1957 roku: Definicja małej grupy społecznej oraz analiza procesu podejmowania decyzji przez ławę przysięgłych w kontekście komunikacji i konformizmu

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.01.2026 o 10:27

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 18.01.2025 o 18:20

Film "12 gniewnych ludzi" z 1957 roku, wyreżyserowany przez Sidneya Lumeta, to klasyka kina, która stanowi fascynujące studium złożoności dynamiki małej grupy społecznej. W tym przypadku grupa ta składa się z ławy przysięgłych, a film odkrywa psychologiczne mechanizmy ich współpracy oraz wpływów, jakie na nich oddziałują, w procesie podejmowania decyzji sądowych. Ława przysięgłych, która musi podjąć jednogłośną decyzję o winie lub niewinności młodego chłopaka oskarżonego o morderstwo, staje się dla Lumeta areną do eksploracji zjawisk takich jak komunikacja, konformizm, stereotypy i uprzedzenia.

Zacznijmy od definicji małej grupy społecznej, która jest kluczowa do zrozumienia mechanizmów działania ławy przysięgłych. Mała grupa społeczna to zbiór osób, które pozostają w bezpośredniej interakcji, mają wspólny cel oraz określone normy i zasady postępowania. W przypadku ławy przysięgłych, celem tym jest wydanie sprawiedliwego werdyktu, który musi być osiągnięty zgodnie przez wszystkich jej członków. Wiąże się to z szeregiem procesów komunikacyjnych oraz negocjacji, które są odzwierciedleniem codziennych międzyludzkich interakcji, ale w tym przypadku stawka jest wyjątkowo wysoka.

Proces komunikacji w filmie "12 gniewnych ludzi" można podzielić na kilka etapów. Na początku, komunikacja przebiega w sposób prosty i jednostronny. Większość przysięgłych chce wydać szybki werdykt o winie oskarżonego, kierując się powierzchownością dowodów i własnymi przekonaniami. Jedynie przysięgły numer 8, grany przez Henry'ego Fondę, stawia opór i żąda głębszej analizy dostępnych faktów. Jego odwaga w wyrażeniu odmiennego zdania inicjuje proces dialogowania, który z czasem staje się coraz bardziej złożony i wielokierunkowy. To właśnie dialog w tej małej grupie nadaje nową dynamikę, w której argumenty tego jednego przysięgłego zaczynają wpływać na postrzeganie sytuacji przez innych.

W miarę rozwoju narracji, jeden po drugim, przysięgli zaczynają kwestionować swoje początkowe przekonania. Istotnym aspektem tego procesu jest zjawisko konformizmu, które na początku filmu wydaje się dominować, ponieważ 11 z 12 przysięgłych jest gotowych uznać oskarżonego za winnego. Konformizm, będący skłonnością do dostosowywania swoich poglądów do poglądów grupy, jest tutaj wynikiem zarówno presji społecznej, jak i naturalnej ludzkiej potrzeby harmonii i unikania konfliktu. Przysięgły numer 8 swoją determinacją i logicznymi argumentami prowadzi jednak do przełamania tej bariery konformizmu, co skutkuje otwarciem innych przysięgłych na nowe perspektywy.

Film wyraźnie uwidacznia również wpływ stereotypów i uprzedzeń na proces decyzyjny. Kilku przysięgłych początkowo nie potrafi obiektywnie spojrzeć na dowody z powodu własnych prekonceptów. Jeden z nich postrzega oskarżonego przez pryzmat jego pochodzenia i popełnia błąd atrybucji, uznając, że przynależność do niższej klasy społecznej samoistnie oznacza skłonność do przestępstw. Inny przysięgły z kolei, rzutując własne doświadczenia rodzinne na oskarżonego, dostrzega w nim własnego syna, od którego się oddalił. Te osobiste motywacje i uprzedzenia są powoli neutralizowane dzięki argumentom opartym na logice i faktach przedstawianych przez przysięgłego numer 8.

Transformacja, która zachodzi w grupie przysięgłych, pokazuje, jak kluczowe jest istnienie przestrzeni na wymianę różnorodnych opinii i wyrażanie wątpliwości w obrębie małej grupy społecznej. Film "12 gniewnych ludzi" jest doskonałą ilustracją, jak otwarta i wolna od uprzedzeń debata może prowadzić do bardziej rzetelnych i sprawiedliwych decyzji. Dzięki temu, że przysięgli zaczynają zadawać pytania i uruchamia się ich krytyczne myślenie, ława ostatecznie decyduje o uniewinnieniu oskarżonego.

Decyzja ławy przysięgłych ostatecznie ukazuje triumf wartości takich jak odwaga cywilna, indywidualizm w myśleniu i odporność na presję grupy. "12 gniewnych ludzi" pozostaje nie tylko fascynującym obrazem psychologii grupowej, ale także przestrogą przed bezrefleksyjnym podążaniem za dominującymi opiniami. Film zachęca widza do zastanowienia się nad znaczeniem krytycznego myślenia w każdej grupie społecznej, niezależnie od jej celu.