Recenzja artykułu Małgorzaty Sekułowicz i Ewy Kaczmarek „Ścieżki radzenia sobie matek z dziećmi z autyzmem”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: wczoraj o 17:13

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 21.02.2026 o 13:26

Artykuł Małgorzaty Sekułowicz i Ewy Kaczmarek pt. "Ścieżki radzenia sobie matek z dziećmi z autyzmem" jest rzetelnym i wnikliwym studium, które przybliża nam skomplikowany i często niedoceniany temat, jakim jest rzeczywistość emocjonalna i społeczna matek wychowujących dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Artykuł ten wpisuje się w szerszy kontekst badań nad wpływem niepełnosprawności dzieci na życie rodzin oraz strategii adaptacyjnych, jakie rodzice stosują w obliczu wyzwań związanych z wychowaniem dzieci o specjalnych potrzebach.

Sekułowicz i Kaczmarek w swojej pracy koncentrują się na polskim kontekście społecznym, co stanowi istotny element ich badań, biorąc pod uwagę specyfikę systemu opieki zdrowotnej i edukacyjnej w naszym kraju. Już na wstępie autorki podkreślają, że narodziny oraz wychowanie dziecka z autyzmem są niewątpliwie źródłem ogromnego stresu dla każdego rodzica. Skala problemu jest znaczna, biorąc pod uwagę wzrastającą liczbę diagnozowanych przypadków autyzmu oraz częściowy brak odpowiedniego wsparcia systemowego.

Artykuł rozpoczyna się od klarownego nakreślenia teoretycznego tła, w ramach którego Sekułowicz i Kaczmarek wprowadzają czytelnika w zagadnienia definicyjne związane z autyzmem oraz przedstawiają podstawowe problemy, z jakimi mogą borykać się rodziny. Istotnym elementem tej części pracy jest przypomnienie, że autyzm to zaburzenie spektrum, co oznacza ogromne zróżnicowanie w symptomach i stopniu ich nasilenia u poszczególnych dzieci, co z kolei wpływa na różnorodność trudności napotykanych przez ich matki.

Następna sekcja artykułu omawia metodologię badań przeprowadzonych przez autorki. Badaczki skupiły się na jakościowych aspektach doświadczeń matek, analizując wywiady przeprowadzone z grupą respondentek. Autorki zastosowały podejście fenomenologiczne, które pozwoliło na dogłębne zrozumienie indywidualnych przeżyć i strategii radzenia sobie w codziennym funkcjonowaniu z dzieckiem autystycznym.

Centralna część artykułu przedstawia wyniki badań, które ujawniają szeroki wachlarz emocji i strategii, z jakimi matki podejmują codzienną walkę o jak najlepsze życie dla swoich dzieci. W artykule zidentyfikowano kilka głównych strategii radzenia sobie, w tym poszukiwanie informacji, wsparcie społeczne, adaptację i restrukturyzację codziennego życia, a także zaangażowanie w ruchy społeczne. Jednym z kluczowych wniosków jest to, że dla wielu matek nieocenionym źródłem siły są inne matki w podobnych sytuacjach, co prowadzi do zawiązywania się nieformalnych sieci wsparcia.

Również szczególnie istotne jest podkreślenie roli akceptacji i zrozumienia w radzeniu sobie ze stresem. Niektóre matki, zamiast koncentrować się na trudnościach, starają się dostrzegać pozytywne aspekty swojej sytuacji, widząc w niej szansę na rozwój osobisty i pogłębienie więzi rodzinnych.

Podsumowując, artykuł Małgorzaty Sekułowicz i Ewy Kaczmarek jest monografią niezwykle wartościową zarówno dla środowiska akademickiego, jak i dla praktyków oraz rodziców, którzy znajdują się w podobnej sytuacji. Autorki podjęły się trudnego, lecz niezwykle ważnego zadania przedstawienia społecznych i emocjonalnych aspektów życia matek dzieci z autyzmem, co pozwoliło na zbudowanie pełniejszego obrazu ich rzeczywistości. Kluczowym elementem tego obrazu jest pokazanie, że mimo ogromnych trudności, matki nie tylko radzą sobie z wyzwaniami, ale również odkrywają w sobie niezwykłe pokłady siły i determinacji.

Artykuł jest też apelem o zwiększenie systemowego wsparcia dla rodzin z dziećmi autystycznymi. Autorki sugerują, że polityka społeczna powinna uwzględniać zróżnicowane potrzeby takich rodzin, oferując szeroki wachlarz usług i form pomocy, które ułatwią adaptację i podnoszenie jakości życia zarówno dzieci, jak i ich rodziców. Sekułowicz i Kaczmarek zwracają uwagę na konieczność uwrażliwienia społeczeństwa na problemy autyzmu i stworzenia bardziej inkluzyjnego środowiska, w którym rodziny będą czuły się zrozumiane i wspierane.

Jednym z ważniejszych wniosków artykułu jest odkrycie, że mimo różnic indywidualnych i kontekstualnych, istotą radzenia sobie jest poszukiwanie autonomii i sprawczości w sytuacjach, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się beznadziejne. Taki pozytywny przekaz jest inspirujący i może stanowić bodziec do dalszych badań oraz działań na rzecz wspierania rodzin z dziećmi z autyzmem.