Czym, Twoim zdaniem jest piękno?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.03.2024 o 18:05

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Piękno jako termin wydaje się być niezmiernie rozległy i wieloaspektowy. Jest to pojęcie, które z łatwością możemy odnaleźć w sztuce, literaturze, a także w naszym codziennym życiu. Mimo iż pierwsze skojarzenia z pięknem często dotyczą piękna zewnętrznego, w istocie równie ważne, jeśli nie ważniejsze, jest piękno wewnętrzne, które niesie głębsze wartości i znaczenia. Ważne jest, aby zrozumieć, że piękno nie jest jedynie domeną tego, co jest miłe dla oka, ale także tego, co porusza naszą duszę i serce.

Patrząc na przykłady z literatury, możemy zauważyć, jak wielu autorów skupia się na ukazywaniu piękna ludzkiego ducha, ilustrując je przez bohaterów walczących za wyższe ideały. W "Kamieniach na szaniec" Aleksandra Kamińskiego, jak i w "Szkicach spod Monte Casino" Eugeniusza Śmiarowskiego, ukazana jest niezwykła ofiarność i poświęcenie ludzi walczących o wolność kraju. Dzieła te przypominają słowa Cypriana Godebskiego, które podkreślają wagę poświęcenia dla ojczyzny, pokazując, że piękno kryje się w odwadze, miłości do kraju oraz gotowości do największego poświęcenia.

Analogicznie, w "Trylogii" Henryka Sienkiewicza spotykamy się z postaciami takimi jak Skrzetuski czy Pan Wołodyjowski, którzy stają się symbolami piękna czynów poświęcenia się dla ojczyzny. Szczególnie scena z pogrzebu Pana Wołodyjowskiego ukazuje głębię poświęcenia. W literaturze znajdujemy także liczne przykłady przyjaźni pomimo różnic, jak choćby w dziełach J.O. Curwooda i J. Marlicza, gdzie widać, jak piękno charakteru przejawia się poprzez poświęcenie dla przyjaciela w momentach kryzysowych.

Piękno wewnętrzne nie ogranicza się jedynie do literatury. Podobne wzorce odnajdujemy w religii i mitologii, gdzie postacie takie jak Jezus, apostołowie, a także mitologiczni bohaterowie tacy jak Prometeusz czy Demeter, odznaczają się pięknem ducha, wyrażającym się przez miłość, poświęcenie i umiejętności lecznicze.

W życiu realnym również nie brakuje przykładów osób, których działalność odzwierciedla piękno wewnętrzne. Święty Maksymilian Maria Kolbe, który oddał swoje życie za innego człowieka, Matka Teresa z Kalkuty, służąca najuboższym i chorym, księżna Diana z jej działalnością charytatywną, czy Papież Jan Paweł II, dążący do pokoju i oswobodzenia, to tylko niektóre z wielu przykładów. Wspólną cechą tych wszystkich postaci jest nie tylko ogromne poświęcenie przedkładane ponad własne dobro, ale przede wszystkim piękno wewnętrzne, które stało się inspiracją dla innych.

Uświadamiając sobie znaczenie piękna wewnętrznego dla społeczeństwa, możemy napawać się nadzieją na przyszłość. W obliczach osób, które potrafią ofiarować swoje życie dla ważnych celów, dostrzegamy możliwość zmiany świata na lepsze. Piękno, choć bywa niewidoczne na pierwszy rzut oka, kryje się w każdym geście dobroci i ofiarności.

Podsumowując, piękno to nie tylko to, co widzimy na zewnątrz, ale przede wszystkim to, co nosimy w sercach i co jest odzwierciedleniem naszych wartości i działań. Warto zatem poszukiwać i doceniać piękno nie tylko w literaturze i sztuce, ale również w otaczających nas ludziach. Przykłady z literatury, religii, mitologii, a również z życia codziennego, przypominają nam o niezwykłej sile, jaką niesie ze sobą piękno wewnętrzne, i o jego wpływie na kształtowanie lepszego świata.