Per aspera ad aspra" Przez trudy do gwiazd – rozprawka.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.05.2024 o 22:23
Rodzaj zadania: Rozprawka
Dodane: 22.05.2024 o 22:15
Streszczenie:
Podczas życiowych trudności warto pamiętać, że "Per aspera ad astra" - przez cierpienie można osiągnąć szczęście i wielkie cele. ?
"Per aspera ad astra" – Przez trudy do gwiazd
Łacińska sentencja "Per aspera ad astra" (Przez trudy do gwiazd) od wieków inspiruje ludzkość do działania. Wyraża ona głęboką prawdę, że cierpienie i wysiłek są nieuniknionymi elementami na drodze do osiągnięcia wielkich celów oraz osiągnięcia prawdziwego szczęścia. Sentencja ta jest często stosowana w różnych kontekstach, od osobistych zmagań po wielkie osiągnięcia w dziedzinach nauki, sportu czy sztuki. Jest uniwersalnym mottem, które możemy zastosować na każdym etapie naszego życia, gdy napotykamy trudności. W niniejszej rozprawce obronię tezę, że "Per aspera ad astra" jest prawdziwa – przez trudy naprawdę można dotrzeć do gwiazd.Pierwszym argumentem na rzecz tezy, że cierpienie i trudności prowadzą do szczęścia, jest fakt, że pozwalają one bardziej docenić szczęście, kiedy już je osiągniemy. Przykładem może być cytat Adalberta Stiftera: "Cierpienie jest Aniołem, przez którego ludzie stają się bardziej niż przez wszystkich przyjaciół na świecie." Trudne doświadczenia często wzmacniają nasze poczucie satysfakcji i zadowolenia, gdy już je pokonamy. Pokonując przeciwności losu, stajemy się bardziej świadomi wartości rzeczy, których pragnęliśmy, a które zdobyliśmy dzięki wysiłkowi.
Pełnia człowieczeństwa to kolejny argument za tezą. Doświadczenie zarówno dobrych, jak i złych stron życia jest kluczowe dla naszego rozwoju. Filozof Terencjusz pisał: "Jestem człowiekiem i nic, co ludzkie, nie jest mi obce." Tylko przez przeżywanie trudności i sukcesów możemy w pełni zrozumieć ludzką naturę i odkryć nasze własne możliwości. Cierpienie, mimo że bolesne, jest częścią życia, która wzbogaca naszą osobowość i sprawia, że jesteśmy bardziej empatyczni wobec innych.
W literaturze znajdujemy wiele dowodów na prawdziwość tezy "Per aspera ad astra". Przykładem może być Eliasz z powieści Paulo Coelho "Alchemik". Bohater wyrusza w trudną podróż, podczas której doświadcza bólu, ale w końcu odkrywa Boga i prawdziwe znaczenie miłości. Jego cierpienia stają się drogą do duchowego oświecenia i osiągnięcia szczęścia.
Innym literackim przykładem jest "Inny świat" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, gdzie autor opisuje cierpienia w sowieckim obozie pracy. Te straszliwe doświadczenia paradoksalnie uczą go o głębszym sensie człowieczeństwa i wartości wolności. Dzięki cierpieniu staje się silniejszy duchowo i bardziej zrozumiany.
Postać Froda Bagginsa z "Władcy Pierścieni" J.R.R. Tolkiena jest kolejnym przykładem potwierdzającym tezę. Jego misja zniszczenia Pierścienia jest pełna cierpień i niebezpieczeństw, jednak na końcu prowadzi do ocalenia Śródziemia. Wysiłek Froda nie tylko ratuje świat, ale również kształtuje jego charakter i przyjaźń z Samem.
Odyseusz z "Odysei" Homera jest kolejnym bohaterem, którego długa podróż pełna trudności czyni go lepszym człowiekiem. Przez swój upór i determinację, mimo licznych przeszkód, wraca do domu, udowadniając, że trudności uczą nas wytrwałości i cierpliwości.
Nie tylko postacie literackie, ale także historyczne mają swoje znaczenie w kontekście sentencji "Per aspera ad astra". Budda, który zrezygnował z królewskiego życia, aby poprzez medytację i ascezę odkryć prawdziwe znaczenie cierpienia, jest jednym z najważniejszych przykładów. Jego duchowa podróż pokazała, że cierpienie jest nieodłączną częścią ludzkiego życia, ale może prowadzić do głębokiego zrozumienia i wewnętrznego pokoju.
Podobnie Marek Kotański, założyciel Monaru, stoczył wielką walkę z nałogami, aby pomóc innym wyjść z uzależnienia. Jego ciężki wysiłek i poświęcenie przyniosły wielkie dobro, ratując życie wielu ludzi. Dzięki jego pracy zrozumieć możemy, że trudy i poświęcenie są często nieodzownymi elementami osiągania wielkich celów.
Kończąc, warto również spojrzeć na religijny kontekst sentencji "Per aspera ad astra". Chrześcijaństwo często ukazuje męczeństwo pierwszych chrześcijan jako dowód, że cierpienie ma sens i prowadzi do wyższych celów. Przykładem jest Jezus Chrystus, którego cierpienie i śmierć na krzyżu prowadzą do zbawienia ludzkości.
Oczywiście istnieją również argumenty przeciwników tezy, że cierpienie prowadzi do gwiazd. Bolesław Prus pisał: "Któż nie chciałby stać się przez szczęście głupszy, zamiast być mądrzejszym przez szkodę." Wielu ludzi nie wytrzymuje trudów i zbacza z drogi, poddając się łatwym rozwiązaniom. Tragiczne historie, jak te o Romeu i Julii czy Napoleonie Bonaparte, pokazują, że nie każdego cierpienie prowadzi do szczęścia. Nawet w przypadku słynnej himalaistki Wandy Rutkiewicz, której ciężkie próby nie zawsze kończyły się sukcesem. Jednak te przykłady nie przekreślają ogólnej zasady, że trudy są nieodzownym komponentem ludzkiego rozwoju.
Podsumowując, mimo istniejących kontrargumentów, cierpienie i trudy są nieodzownym komponentem ludzkiego rozwoju i osiągania wielkich celów. Bez cierpienia nie osiągnęlibyśmy wielu postępów zarówno w skali indywidualnej, jak i historycznej. Sentencja "Per aspera ad astra" trafnie oddaje prawdę, że przez trudy naprawdę można dotrzeć do gwiazd.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się