Jak Mały Książę umotywowałby swój powrót do Róży? list w formie rozprawki kierowany do pilota

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.05.2024 o 8:23

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 31.05.2024 o 8:10

PLANETA B-16, 12.05.2007

DROGI PRZYJACIELU!!!

Piszę do Ciebie, aby wyjaśnić, dlaczego opuściłem Cię tak nagle. Jestem Ci bardzo wdzięczny za wszystkie wspólne chwile i przepraszam za swoje zachowanie. Mam nadzieję, że zrozumiesz moje motywy po przeczytaniu tego listu.

Chciałbym przypomnieć dziś historię mojej podróży, szczególnie tej sprzed przybycia na Ziemię. Opowiedzieć Ci o mojej Róży i wyjaśnić, dlaczego zdecydowałem się do niej wrócić.

Moja planeta, Planeta B-16, jest mała, ale to mój dom. Są na niej trzy wulkany, baranek, baobaby, no i oczywiście Róża. Wszystko to jest dla mnie bardzo cenne, ale Róża jest szczególnie wyjątkowa.

Po raz pierwszy spotkałem się z Różą, gdy zakwitła na mojej planecie. Od razu przyciągnęła moją uwagę swoim pięknem, ale także uciążliwością. Była wymagająca i kapryśna, co na początku było dla mnie trudne. Każdego dnia troszczyłem się o nią, pilnując, aby miała wodę i była chroniona przed baobabami. Mimo to, często czułem, że nie docenia moich starań. Z czasem zacząłem mieć wątpliwości, czy naprawdę mnie kocha.

Wszystko zmieniło się, kiedy wyznawała swoje uczucia przed moim wyjazdem. Poczułem, że może jednak jej troski i kaprysy miały na celu ukrycie prawdziwych emocji. Być może była po prostu przestraszona możliwością odrzucenia. Z perspektywy czasu zrozumiałem, że jej zachowanie było dwulicowe, ale wynikające z jej lęku i niepewności.

Myśląc nad tym, zrozumiałem, że Róża, mimo swoich wad, ma wiele ukrytych wartości. Była wyrozumiała, delikatna i pragnęła mojego szczęścia. Zainteresowała mnie swoją subtelnością oraz ukrytą delikatnością, co doprowadziło mnie do refleksji nad jej prawdziwym charakterem.

Decyzja o powrocie do Róży zrodziła się z kilku powodów. Po pierwsze, troszczę się o nią i obawiam się o jej bezpieczeństwo. Jest bezradna wobec niebezpieczeństw, które czyhają na tak piękną, ale kruchą istotę. Zrozumienie, że zostawiłem ją samą, było dla mnie bolesne. Uznałem to za znaczący błąd i postanowiłem go naprawić.

Niezwykle ważna dla mojej decyzji była rozmowa z lisem, którą odbyłem na Ziemi. Lis nauczył mnie, że prawdziwa przyjaźń i miłość polegają na "oswajaniu" - tworzeniu więzów. To nie jest coś powierzchownego, ale głęboka emocjonalna więź, która wymaga troski i zaangażowania.

Odkryłem, że inne róże, które spotkałem, nie mogły się równać mojej Róży. One także były piękne, ale brakowało im tej wyjątkowości, która była tak charakterystyczna dla mojej ukochanej Róży. Zrozumiałem, że to ona jest moją prawdziwą miłością i że muszę natychmiast wrócić do niej. Miłość stała się dla mnie wartością nadrzędną, sensem mojego życia.

Pragnę również doradzić Ci, drogi przyjacielu, jak radzić sobie z problemami. Unikanie ich nie jest rozwiązaniem. Ważne jest, aby stawić im czoła, zwłaszcza jeśli dotyczą miłości. Miłość jest potężnym uczuciem, które potrafi przezwyciężyć wszelkie trudności. Zrozumienie tego pozwala lepiej radzić sobie z życiowymi wyzwaniami.

Na koniec chcę Cię jeszcze raz przeprosić za moje nagłe zniknięcie i proszę Cię o wybaczenie. Pamiętaj, że najważniejsze jest niewidoczne dla oczu, dobrze widzi się tylko sercem...

Twój MAŁY KSIĄŻĘ

P.S.: Miłość jest jak wiatr - choć jej nie widzisz, to ją czujesz…