Rozprawa na temat działania jako jedyna szansa na przetrwanie w strasznych czasach wg Marka Edelmana, w kontekście książki Hanny Krall i wybranych tekstów z literatury wojennej i obozowej.

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 18.10.2023 o 20:10

W tamtym strasznym czasie, kiedy tysiące ludzi były mordowane z zimną krwią, gdy ziemia była przesycona cierpieniem, działanie stawało się jedyną szansą na przetrwanie. Zgodzę się z opinią Marka Edelmana, że w obliczu eksterminacji Żydów w czasie II wojny światowej, decyzje podjęte przez niektórych były jedyną możliwością przetrwania. Przyjrzyjmy się temu tematowi bliżej, odnosząc się do książki Hanny Krall oraz wybranych tekstów z literatury wojennej i obozowej.

W swojej książce "Zdążyć przed Panem Bogiem", Hanna Krall opisuje historię Marka Edelmana i innych członków Żydowskiej Organizacji Bojowej, którzy byli odpowiedzialni za bohaterskie powstanie w getcie warszawskim. Było to jedno z nielicznych działań oporu w czasie Holocaustu i jedną z największych i najbardziej heroicznym akcji w historii walki o wolność. Edelman opowiada o tym, jak trudne było podjęcie decyzji o podjęciu walki. Byli świadomi swojej nieprzystępnej sytuacji, braku jedzenia, braku nadziei na przetrwanie. Jednakże, podjęli decyzję o działaniu, nie tylko po to, by bronić swojego życia, ale także by pokazać światu, że Żydzi nie są bezbronni ofiarami.

Podobnie, wybrane teksty z literatury wojennej i obozowej ukazują, jak działanie jest jedyną szansą na przetrwanie. Przykładowo, w "Dzienniku Anny Frank", młoda dziewczyna opisuje swoje codzienne życie w ukryciu w czasie okupacji niemieckiej. Mimo że była świadoma niebezpieczeństwa, Anna nie traciła nadziei i z zapałem zapisywała swoje myśli. Jej pisarstwo było rodzajem działania, które dawało jej poczucie normalności i siłę do dalszego przetrwania.

Podobnie było w obozach koncentracyjnych, gdzie więźniowie byli pozbawieni godności i siły. W swojej powieści "Dzień jak tysiące innych", Tadeusz Borowski opisuje brutalną rzeczywistość Auschwitz i Birkenau. W tym straszliwym środowisku, gdzie przetrwanie było niemożliwe, bohaterowie opowiadania podejmują działania, takie jak kradzież czy wymiana przedmiotów, aby przetrwać i pomóc innym.

Jestem przekonany, że w tamtym strasznym czasie działanie było jedyną szansą na przetrwanie. Ludzie byli zmuszeni do podejmowania trudnych decyzji, aby ocalić swoje życie i pokazać, że nadal mają kontrolę nad swoim losem. Mark Edelman, Anna Frank i bohaterowie literatury wojennej i obozowej pokazują nam, że działanie jest nie tylko czynnikiem przetrwania, ale także aktu oporu i heroizmu w obliczu największego zła.

Wniosek jest jasny - w sytuacjach skrajnego zagrożenia działanie staje się jedyną szansą na przetrwanie. Mark Edelman, poprzez swoje uczestnictwo w powstaniu w getcie warszawskim, udowodnił, że walka o życie jest możliwa nawet w najcięższych warunkach. Książka Hanny Krall oraz teksty z literatury wojennej i obozowej potwierdzają tę tezę. W obliczu eksterminacji i cierpienia, działanie staje się jedynym sposobem na przetrwanie i walkę o godność.