To nie pieniądze decydują o szczęściu człowieka: "Opowieść wigilijna"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.01.2024 o 10:00

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 11.01.2024 o 17:01

Czy to pieniądze są kluczem do szczęścia? Czy mogą one naprawdę zaspokoić wszystkie ludzkie pragnienia? W "Opowieści wigilijnej" Karola Dickensa poznajemy postać zgorzkniałego skąpca, Ebenezera Scrooge'a, który nie doświadcza prawdziwego szczęścia, pomimo że jest niezwykle zamożny. Jego przykład świetnie pokazuje, że finansowe bogactwo to nie wszystko i że szczęście człowieka nie zależy wyłącznie od stanu jego portfela.

Na początku powieści Scrooge jest przedstawiony jako człowiek o sercu kamienistym, który nie tylko gardzi świętami, ale również nie okazuje żadnej empatii wobec innych ludzi. Zamiast oddawać się radości i dzieleniu się ze swoimi bliskimi, on woli zliczać swoje monety. Jednak pieniądze, które posiada, nie zapewniają mu ani przyjaźni, ani miłości, a tym bardziej nie pozwalają mu na przeżycie prawdziwej radości życia. Z biegiem czasu jego skąpstwo odwraca od niego nawet tych, którzy byli mu niegdyś bliscy, takich jak jego siostrzeniec - Fred.

Podczas wigilijnej nocy Scrooge przechodzi transformację. Pojawienie się trzech duchów – Ducha Minionej Wigilii, Ducha Obecnej Wigilii i Ducha Przyszłej Wigilii – to punkt zwrotny w jego życiu. Duch Minionej Wigilii przypomina mu o dawnych, radosnych chwilach i o tym, jak niegdyś cieszył się życiem. Scrooge dostrzega, że szczęście wynikało wówczas nie z posiadania pieniędzy, ale z ludzkich relacji, miłości i wspólnie spędzonych chwil.

Przyjście Ducha Obecnej Wigilii odsłania przed Scrooge'em obraz ubogiej rodziny jego pracownika, Boba Cratchita. Mimo swojej biednej sytuacji materialnej, rodzina Cratchitów jest szczęśliwa, gdyż opiera swoje życie na miłości, szacunku i wspólnym uczestnictwie w świątecznych tradycjach. Scrooge widzi, że pomimo ograniczonego majątku rodzina potrafi cieszyć się sobą i drobnymi przyjemnościami, które życie oferuje.

Duch Przyszłej Wigilii to zdumiewająca wizja przyszłości, w której Scrooge zobaczył swoją samotną i opłakaną śmierć. Bez przyjaciół, rodziny czy kogokolwiek, kto by się o niego troszczył. To ukazuje, że bogactwo nie jest w stanie zastąpić prawdziwych wartości człowieka po jego odejściu. Scrooge uświadamia sobie, że pieniądze niczego nie znaczą, jeśli nie ma się z kim nimi dzielić, i że prawdziwe bogactwo to ludzie wokół nas – ich ciepło, uczucia i więzi, które współtworzą naszą codzienność.

Wnioski, które wyciąga Scrooge, są proste, ale głęboko prawdziwe. Zmiana, jaką przechodzi, oraz zrozumienie, że szczęście nie tkwi w złocie, ale w ludzkich sercach, odmienia go całkowicie. Postawa, którą przyjmuje po przeżyciach z duchami – hojność, dobroć i troska o innych – to najlepszy dowód na to, że szczęście człowieka nie można mierzyć pieniędzmi.

W "Opowieści wigilijnej" Dickens pokazał, że nawet największe bogactwo nie jest w stanie dać szczęścia, gdy człowiek jest samotny i pozbawiony miłości. Scrooge, choć początkowo wypaczył swoje pojęcie szczęścia, odkrył, że prawdziwa wartość życia tkwi w relacjach z innymi. Ta ponadczasowa historia dostarcza ważnej lekcji: by być szczęśliwym, nie w przepychu i bogactwie tkwi sens, lecz w miłości, przyjaźni oraz w zdolności dzielenia się z innymi tym, co mamy najcenniejsze – naszym sercem.