Pieniądze szczęścia nie dają

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.01.2025 o 4:48

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 21.01.2025 o 8:33

Pieniądze są nieodłącznym elementem współczesnego świata. Wielu ludzi uważa, że ich posiadanie jest kluczem do szczęścia i spełnienia życiowego. Jednakże, w literaturze wiele postaci i wydarzeń dowodzi, że pieniądze nie zawsze przynoszą prawdziwe szczęście, a ich nadmierne znaczenie może prowadzić do tragedii i rozpadu relacji międzyludzkich. Przeanalizujmy ten problem, odwołując się do wybranych dzieł literatury.

Pierwszym przykładem, który warto przywołać, jest „Lalka” Bolesława Prusa. Główny bohater, Stanisław Wokulski, jest przedsiębiorcą, który dzięki swojemu talentowi i ciężkiej pracy zdobywa majątek. Jego celem jest zdobycie serca Izabeli Łęckiej, arystokratki, której ręka wydaje się dla niego szczytem marzeń. Mimo ogromnych starań i bogactwa, Wokulski nie znajduje szczęścia ani spełnienia. Izabela, wychowana w przekonaniu o wyższości arystokratycznego statusu, postrzega Wokulskiego jedynie jako narzędzie do poprawy swojej sytuacji finansowej. W ostatecznym rozrachunku uczucie bohatera pozostaje niespełnione, a jego majątek nie jest w stanie odkupić prawdziwego uczucia i uznania ukochanej. Prus, poprzez postać Wokulskiego, ukazuje, że bogactwo samo w sobie nie jest w stanie zapewnić szczęścia, jeśli brakuje głębszych relacji i prawdziwej akceptacji.

Kolejnym przykładem jest „Skąpiec” Moliera, komedia, która choć napisana kilka wieków temu, wciąż zachowuje swoją aktualność. Tytułowy bohater, Harpagon, to człowiek, dla którego pieniądze są celem samym w sobie. Jego obsesyjne skąpstwo prowadzi do licznych konfliktów z rodziną, a jego relacje z dziećmi są pełne chłodu i nieufności. Harpagon przez swoją chciwość nie jest w stanie stworzyć prawdziwie zażyłych relacji z innymi, a jego dążenie do bogactwa staje się źródłem jego samotności i frustracji. Molier, poprzez postać Harpagona, ironicznie ukazuje, że nadmierne przywiązanie do dóbr materialnych prowadzi do wewnętrznej pustki i braku szczęścia.

W literaturze amerykańskiej podobne przesłanie możemy odnaleźć w „Wielkim Gatsby’m” F. Scotta Fitzgeralda. Jay Gatsby, główny bohater powieści, jest człowiekiem, który przez całe życie kieruje się pragnieniem zdobycia miłości swojej młodzieńczej ukochanej, Daisy Buchanan. Wierząc, że pieniądze zapewnią mu dostęp do świata, w którym Daisy żyje, zgromadza znaczną fortunę organizując wystawne przyjęcia w nadziei, że przyciągną one jego dawną miłość. Jednak mimo swojego bogactwa i roztaczanych wokół siebie mitów o wspaniałości, Gatsby jest postacią tragiczną - nie jest w stanie odbudować utraconego czasu ani zdobyć prawdziwego uczucia Daisy, która jest bardziej przywiązana do życia w iluzorycznym świecie wartości materialnych. W końcu prowadzi to do jego upadku, co jest dobitnym podkreśleniem, że pieniądze nie są w stanie kupić prawdziwego szczęścia ani miłości.

Ostatnim przykładem jest „Opowieść wigilijna” Charlesa Dickensa. Scrooge, główny bohater, to człowiek o sercu tak zimnym, jak jego sakiewka jest pełna. Jego życie upływa na powiększaniu bogactwa, lecz prowadzi to jedynie do jego alienacji i odcięcia od międzyludzkich relacji. Dopiero dzięki wizytom duchów przeszłości, teraźniejszości i przyszłości Scrooge dostrzega, jak puste i samotne jest jego życie. Zrozumienie, że to nie pieniądze, lecz dzielenie się nimi oraz okazywanie dobra i ciepła innym, przynosi prawdziwe szczęście, prowadzi do jego przemiany wewnętrznej. Dickens w swej powieści pięknie obrazuje, jak zmiana priorytetów z dóbr materialnych na wartości niematerialne może przynieść prawdziwe poczucie spełnienia.

Podsumowując, literatura dostarcza niezliczonych dowodów na to, że pieniądze same w sobie nie są gwarantem szczęścia. Pozornie mogą one ułatwiać życie i dawać złudzenie spełnienia, ale prawdziwe zadowolenie i istotne relacje są budowane na fundamentach niematerialnych wartości - miłości, przyjaźni, akceptacji i dobroci. Pieniądze mogą być narzędziem do osiągania celów, ale nie powinny być postrzegane jako cel sam w sobie. Te ponadczasowe nauki literatury są ważne nie tylko w kontekście przeszłości, ale i współczesności, podkreślając, że prawdziwe szczęście leży poza zasięgiem materialnego bogactwa.