Stary człowiek i morze" oraz "Opowieść wigilijna": wartość bycia dobrym człowiekiem.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.02.2024 o 21:54

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 1.02.2024 o 17:29

Bycie dobrym człowiekiem jest ideą, która od wielu pokoleń fascynuje filozofów, etyków i pisarzy. Pojęcie dobroci można rozpatrywać na wielu płaszczyznach, zarówno w odniesieniu do moralności, jak i stosunku do innych. Literatura wielokrotnie podejmowała ten temat, ukazując zróżnicowane podejścia do kwestii dobroci. Zastanówmy się więc, czy warto być dobrym człowiekiem, posługując się dwoma przykładami literackimi: "Opowieść wigilijna" Karola Dickensa oraz "Stary człowiek i morze" Ernesta Hemingwaya.

"Opowieść wigilijna" przedstawia historię chciwego i zgorzkniałego Ebenezera Scrooge'a, który zmienia się pod wpływem wizyty trzech duchów: Duchów Bożego Narodzenia Przeszłości, Teraźniejszości i Przyszłości. Scrooge zdaje sobie sprawę, że jego zachowanie i postępowanie mają negatywny wpływ na życie innych ludzi. Po duchowych odwiedzinach postanawia zmienić swoje życie, stać się hojnym i wyrozumiałym wobec innych. Wartość ta ukazana jest jako klucz do znalezienia szczęścia i pełni życia. Doświadczając przemiany, Scrooge odkrywa, iż dobroć przekłada się na lepsze relacje z ludźmi, a także daje mu wewnętrzną radość i spokój. Na tym przykładzie widzimy, że dobroć ma wartość nie tylko dla innych, ale także dla samego człowieka, który się jej trzyma.

Podobnie jest w przypadku powieści Hemingwaya "Stary człowiek i morze". Opowiada ona o rybaku Santiago, który mimo sędziwego wieku i wielu niepowodzeń, nie traci dobroci oraz godności. Santiago wykazuje szlachetność ducha, wytrwałość i szacunek do przyrody, walcząc z gigantycznym marlinem. Starzec traktuje rybę z podziwem, widząc w niej godnego przeciwnika. Wszystkie te cechy ukazują, że Santiago jest dobrym człowiekiem nie tylko w relacjach międzyludzkich, ale również w stosunku do natury. Pomimo że walka z marlinem kończy się utratą zdobyczy, bohater nie traci godności. Do końca zachowuje swój honor i ostatecznie jego cnota wywołuje podziw i szacunek wśród innych rybaków. Historia Santiaga pokazuje, że wartości, takie jak determinacja i szacunek, także odbijają się na pojmowaniu dobroci.

Analizując oba przykłady literackie, można dojść do wniosku, że warto być dobrym człowiekiem. W "Opowieści wigilijnej" Scrooge przez swoją przemianę odzyskuje radość życia, poprawia relacje z innymi i raduje się każdym dniem. Natomiast w "Starym człowieku i morze", Santiago, nawet pogrążony w fizycznych i emocjonalnych przeciwnościach, zachowuje swój honor i jest przykładem dobroci, która przekracza granice ludzkiego świata, obejmując również stosunek do przyrody. Obydwie postacie ukazują, że dobroć jest cenną wartością, obojętnie na czasy i okoliczności, stając się fundamentem godnego życia.

Reasumując, zarówno "Opowieść wigilijna", jak i "Stary człowiek i morze" ukazują, że bycie dobrym człowiekiem ma głęboki sens i nie jest jedynie pustym ideałem. Dobroć jest wartością uniwersalną i ponadczasową, która nie tylko przyczynia się do poprawy jakości życia innych, ale także do wewnętrznego rozwoju i satysfakcji. Warto zatem przyjąć dobroć jako fundamentalną zasadę w życiu codziennym, wiedząc, że ma ona realny wpływ na nas i otaczający nas świat.