Napisz rozprawkę, w której uzasadnisz słuszność słów bohatera utworu "Stary człowiek i morze", że człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.08.2024 o 12:57

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 28.08.2024 o 12:08

Ernest Hemingway w swojej powieści „Stary człowiek i morze” ukazuje wiele głębokich i uniwersalnych prawd o ludzkim życiu. Jedną z najważniejszych jest teza, wyrażona przez głównego bohatera, Santiago: „Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Te słowa oddają esencję nieugiętej ludzkiej duchowości i wytrwałości. Celem tej rozprawki jest uzasadnienie słuszności tej tezy poprzez analizę losów Santiago, biografii Jana Pawła II oraz postaci Johna Nasha z filmu "Piękny umysł".

Santiago, główny bohater powieści Hemingwaya, jest starszym rybakiem o wielkim doświadczeniu i mądrości życiowej. Pomimo zaawansowanego wieku, wciąż cechuje go niesamowita determinacja i chęć udowodnienia swojej wartości, zarówno sobie, jak i swojej społeczności. Santiago jest samotny, a jego najbliższym przyjacielem jest młody chłopiec o imieniu Manolin. Choć okolica zaczyna postrzegać Santiago jako pechowca przez jego długą passę bez żadnego połowu, jego duch nie jest złamany.

Kluczowe wydarzenia w powieści pokazują, że Santiago jest człowiekiem nie tylko zmagającym się z fizycznymi trudnościami, ale również z wewnętrznymi demonami. Wypłynięcie na morze i próba złowienia marlina przypominają walkę nie tylko z naturą, ale i z samym sobą. Przez trzy dni Santiago walczy z ogromnym marlinem, którego ostatecznie pokonuje. Jednak jego triumf jest krótki, bo zanim zdoła wrócić do portu, rybę zjadają rekiny. Santiago wraca do domu z jedynie szkieletami ryby, wyczerpany fizycznie i emocjonalnie, z poranionymi dłońmi.

Pomimo tego, że Santiago nie zdołał przynieść całej zdobyczy, jego duch nie jest złamany. Społeczność, która wcześniej go wyśmiewała, teraz okazuje mu respekt i uznanie. Santiago osiąga wewnętrzną satysfakcję i zachowuje moralną siłę. Jest zniszczony fizycznie, jednak jego duchowa odporność nie została pokonana. Nawet w swojej fizycznej klęsce, Santiago zachowuje godność i poczucie osobistej wartości, co potwierdza słuszność tezy, że „człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”.

Podobne wartości odnajdujemy w życiu Jana Pawła II, który przez całe życie dążył nie tylko do realizacji duchowych celów, ale również pokonywał fizyczne i emocjonalne cierpienia. Karol Wojtyła, przyszły papież Jan Paweł II, był człowiekiem o niesamowitej determinacji i poświęceniu. Jego życie było pełne wyzwań, poczynając od trudnego okresu II wojny światowej, przez trudy życia w komunistycznej Polsce. Jednak najbardziej dramatycznym momentem w jego życiu był zamach na jego życie w 1981 roku.

Zamach ten, przeprowadzony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę, niemalże zakończył życie papieża. Postrzał spowodował poważne obrażenia wewnętrzne i nigdy już nie odzyskał pełnego zdrowia. Mimo cierpienia, Jan Paweł II nie poddał się i kontynuował swoją misję, zyskując tym jeszcze większy szacunek wiernych na całym świecie. W kolejnych latach jego stan zdrowia stale się pogarszał, cierpiał na chorobę Parkinsona, co znacząco utrudniało mu poruszanie się i mówienie.

Pomimo tych fizycznych ograniczeń, papież nie ustąpił ze swojego stanowiska, nawet gdy namawiali go do tego najbliżsi współpracownicy. Jego duchowa i moralna siła, a także niesłabnące zaangażowanie w służbę Bogu i ludziom, pokazały, że człowieka można zniszczyć fizycznie, ale nie pokonać. Jego dziedzictwo i wpływ na Kościół oraz miliony ludzi na całym świecie trwa do dziś, co jest żywym dowodem na prawdziwość tezy.

Kolejnym przykładem potwierdzającym tę prawdę jest postać Johna Forbesa Nasha Jr. - genialnego matematyka, którego życie przedstawione zostało w filmie „Piękny umysł” w reżyserii Rona Howarda. Nash, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii, zmagał się przez całe życie ze schizofrenią, co miało ogromny wpływ na jego życie zawodowe i rodzinne.

Choroba psychiczna, objawiająca się m.in. halucynacjami, wywoływała chaos i destrukcję w jego codziennym życiu. Nash długo nie mógł zrozumieć, co jest rzeczywiste, a co jest wytworem jego chorego umysłu. Jego choroba doprowadziła do utraty pracy i oddaliła go od rodziny. Wydawało się, że geniusz matematyki staje się coraz bardziej zniszczony przez własny umysł.

Jednak Nash nie poddał się. Z czasem zrozumiał, że halucynacje są częścią jego choroby, i nauczył się je ignorować. Powoli zaczął wracać do normalności, powrócił do pracy naukowej, a w 1994 roku otrzymał Nagrodę Nobla za swoje osiągnięcia. Jego poświęcenie pracy naukowej i walka z chorobą ukazują niezłomność ludzkiego ducha. Mimo że jego życie zostało zniszczone przez chorobę na wiele lat, Nash nie został pokonany. Jego determinacja do bycia produktywnym i sukcesu naukowego mimo przeciwności pokazuje, że duch ludzki może przetrwać nawet najbardziej destrukcyjne siły.

Podsumowując, każdy z tych trzech przykładów - Santiago z „Starego człowieka i morza", Jan Paweł II oraz John Nash - pokazuje, że człowieka rzeczywiście można zniszczyć fizycznie, ale nie da się pokonać jego ducha i moralnej siły. Santiago, mimo fizycznego wyczerpania, zachował swoją godność i osobistą satysfakcję. Jan Paweł II, mimo cierpienia fizycznego, nie zrezygnował ze swojej misji, a jego wpływ trwa nadal. John Nash, mimo lat zmarnowanych przez chorobę, zdołał wrócić do normalności i kontynuować swoje naukowe prace.

Ostatecznie słuszność tezy, że „człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”, jest niezaprzeczalna. Przykłady Santiago, Jana Pawła II i Johna Nasha pokazują, że wytrwałość, determinacja i siła wewnętrzna są cechami, które definiują nas jako ludzi. Jest to lekcja, którą warto przenieść do swojego własnego życia, ucząc się od tych wielkich postaci, że niezależnie od trudności, warto walczyć o swoje ideały i nigdy się nie poddawać.