Łatwiej pokonać każdą trudność, gdy dąży się do wymarzonego celu" - analiza lektur.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 14.10.2024 o 20:46

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 5.02.2024 o 18:50

Osobiste ambicje i marzenia mogą być motorem napędowym działań każdego człowieka. Dążenie do realizacji upragnionego celu często wiąże się z koniecznością przezwyciężania rozmaitych przeszkód i problemów. Czy jednak łatwiej pokonać każdą trudność, gdy mamy wyraźnie nakreślony cel? Wydaje się, że odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna, lecz literatura pełna jest przykładów wskazujących na to, że cele potrafią nadać siłę i odwagę do działania nawet w obliczu największych wyzwań. Przybliżmy tę kwestię na podstawie dwóch różnych lektur obowiązkowych w polskiej szkole podstawowej – "Robinson Crusoe" Daniela Defoe oraz "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza.

Pierwszą z omawianych postaci literackich jest Robinson Crusoe, bohater rzeczonych dzieł Daniela Defoe. Jego historia jest opowieścią o człowieku, który trafia na opuszczoną wyspę i przez długie lata musi zmagać się z życiem w izolacji. Crusoe nie poddaje się jednak trudnościom, choć sytuacja, w jakiej się znalazł, była skrajnie nieprzewidywalna i niebezpieczna. Wymarzony cel w jego przypadku ewoluuje – początkowo jest to potrzeba przetrwania, a później chęć powrotu do cywilizowanego świata. Mimo wielu przeciwności, bohater pokazuje niezwykłą zaradność i umiejętność adaptacji. Jego przykład ilustruje, jak dążenie do celu może skłonić człowieka do niespotykanych wcześniej wysiłków, które przyczyniają się do ostatecznego sukcesu. Crusoe tworzy nowy świat na wyspie, stając się symbolem niezłomności i potwierdzając tezę o użyteczności posiadania celu.

Z kolei w "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza opisany jest czas prześladowań chrześcijan w starożytnym Rzymie. Główni bohaterowie – Ligia i Winicjusz – są przedstawieni jako osoby mające różne cele do zrealizowania. Winicjusz, początkowo poganin, w miarę rozwoju akcji przemienia swoje życie i wyznaje nową wiarę, głównie ze względu na miłość do Ligii. Nie jest to jednak prosta droga, gdyż bohater musi przeciwstawić się zarówno wewnętrznym, jak i zewnętrznym trudnościom. W toczącej się w tle rzeczywistości brutalnych prześladowań, miłość i wiara stają się celami wyznaczającymi drogę dla dwójki bohaterów. Zdają się one dawać im siłę potrzebną do pokonania barier i trudności związanych z okrutnym panowaniem cesarza Nerona. Dążenie do ocalenia ukochanej osoby oraz posiadanie nadziei na lepszą przyszłość pokazuje, że zdefiniowany cel może być światłem prowadzącym przez mroki rozpaczy i przemocy.

W obu wymienionych dziełach pojawia się wspólny mianownik – wyznaczony cel przydaje bohaterom wytrwałości i skupienia, a często również inspirowanie innych do działania. Pomimo różnorodności trudności, zarówno Robinson Crusoe, jak i bohaterowie "Quo vadis", wykorzystują swoje cele jako przewodniki i źródła motywacji do walki z przeciwnościami losu.

Finalnie, analizując postawę bohaterów literackich w kontekście dążenia do celu, można dojść do wniosku, że posiadanie jasno określonego zamiaru istotnie ułatwia przetrwanie trudności. Oczywiście może się zdarzyć, że mimo wszystko przeszkody okażą się nie do pokonania, lecz sama świadomość, dla jakiej sprawy się walczy, nadaje siłę i determinację. Zatem zgadzając się z postawionym poglądem, warto zastanowić się, jakie cele możemy sobie stawiać w naszym codziennym życiu, aby też stawać się bohaterami własnej, nie zawsze łatwej, ale z pewnością wartościowej opowieści.