Człowiek wchodzący w dorosłość a wpływ czynników zewnętrznych: rozprawka na podstawie "Przedwiośnia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: wczoraj o 18:07

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 16.01.2026 o 16:00

Wchodzenie w dorosłość to czas pełen wyzwań, decyzji i odpowiedzialności, który kształtuje osobowość młodego człowieka. Wpływ czynników zewnętrznych na ten proces jest nieodłącznym elementem, który determinuje nie tylko wybory jednostki, ale również jej postrzeganie świata i samego siebie. W literaturze doskonale ten temat ukazuje Stefan Żeromski w swojej powieści "Przedwiośnie". Główny bohater, Cezary Baryka, przechodzi przez szereg wydarzeń i doświadczeń, które kształtują jego drogę ku dorosłości, na co mają wpływ zarówno wydarzenia polityczne, jak i osoby, które spotyka na swojej drodze. W poniższej rozprawce przeanalizuję, jak różne czynniki zewnętrzne wpływają na rozwój Cezarego Baryki.

Pierwszym kluczowym czynnikiem, który kształtuje drogę Cezarego ku dorosłości, jest jego wychowanie i relacja z rodzicami. Dorastając w Baku, Cezary odczuwa silny wpływ swojego ojca Seweryna i matki Jadwigi. Ojciec zaszczepia w nim miłość do Polski, opowiadając o niej jako o kraju pełnym tradycji i wartości. Matka natomiast czuwa nad jego edukacją i wychowaniem, dbając o moralne zasady. To stabilne, choć czasami restrykcyjne środowisko rodzinne, jest pierwotnym fundamentem, który przygotowuje Cezarego do dalszego życia. Jednak wybuch rewolucji oraz wojenne zawieruchy niszczą tę stabilność, co staje się początkiem wielkich zmian w jego życiu.

Kolejnym istotnym czynnikiem zewnętrznym, który wpływa na rozwój Cezarego, są wydarzenia polityczne i społeczne. Wybuch I wojny światowej, a następnie rewolucja bolszewicka w Rosji, brutalnie wprowadzają młodego Barykę w świat dorosłości. Strata matki, brutalne zderzenie z rzeczywistością wojenną oraz przymus dostosowania się do nowej sytuacji społecznej sprawiają, że Cezary szybko dojrzewa i staje się odporniejszy na trudy życia. Jego doświadczenia wojenne, w których obserwuje nędzę, śmierć i zniszczenie, kształtują jego poglądy polityczne i społeczne, a także wpływają na jego decyzje w dorosłym życiu.

Pamiętną chwilą, która nadaje kierunek dorosłości Cezarego, jest spotkanie z ojcem po latach rozłąki. Seweryn Baryka, umierający na apatycznym stepie, przed śmiercią przekazuje swojemu synowi „szklane domy” jako ideę. Idea ta, obiecująca nowoczesne i sprawiedliwe społeczeństwo w Polsce, staje się dla Cezarego symbolem nadziei i zarazem motywacją do podróży do odrodzonej ojczyzny. To dziedzictwo jego ojca stanowi kolejny ważny czynnik zewnętrzny, który wyznacza kierunek jego dalszego rozwoju.

W Polsce, Cezary styka się z różnorodnością poglądów i rzeczywistością społeczną, co również wpływa na jego dojrzałość i kształtowanie osobowości. Spotkanie z Szymonem Gajowcem, reprezentującym ideologię rekonstruującą Polskę na podstawach tradycyjnych wartości, oraz Antonim Lulkiem, który z kolei propaguje rewolucyjne przemiany, zwraca uwagę Cezarego na różnorodność możliwych dróg rozwoju państwa. Różnorodność tych postaw i poglądów sprawia, że Cezary staje się coraz bardziej świadomy złożoności rzeczywistości politycznej i społecznej, a także konieczności podejmowania odpowiedzialnych decyzji.

Nie można również zapomnieć o wpływie relacji międzyludzkich na rozwój Cezarego. Jego relacje z kobietami, takimi jak Laura Kościeniecka czy Karolina Szarłatowiczówna, wpływają na emocjonalny rozwój młodego Baryki. Związki te uczą go o skomplikowanych międzyludzkich relacjach, namiętnościach, a także rozczarowaniach. Te doświadczenia kształtują jego podejście do życia prywatnego, pokazując, jak ważne role odgrywają uczucia i emocje w procesie dorastania.

Podsumowując, w powieści Stefana Żeromskiego "Przedwiośnie" widzimy, jak różnorodne czynniki zewnętrzne determinują rozwój głównego bohatera, Cezarego Baryki, w jego drodze ku dorosłości. Wychowanie w rodzinie, doświadczenia wojenne, wydarzenia polityczne, ideologie i relacje międzyludzkie – wszystkie te elementy kształtują jego osobowość, poglądy i decyzje życiowe. Proces ten ukazuje, że dorastanie nie jest jedynie wewnętrznym przeżyciem jednostki, ale jest silnie powiązane z otaczającym ją światem i społeczeństwem. Wchodzenie w dorosłość, jak ukazuje "Przedwiośnie", to nieustanna walka pomiędzy ideałami a rzeczywistością, której końcowy kształt zależy od interakcji między wewnętrznymi pragnieniami a zewnętrznymi warunkami.