Czy wiara może wpłynąć na postawę człowieka? Rozprawka z odniesieniami do „Dziadów” cz. III i „Zbrodni i kary”

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 5.12.2025 o 21:24

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 17.11.2025 o 21:49

Wiara, zarówno religijna, jak i moralna, odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu postaw i działań człowieka. Literatura dostarcza wielu przykładów, które ilustrują, jak wpływ wiary może przekształcić życie postaci i ich zachowanie. W niniejszej rozprawce omówię, w jaki sposób wiara wpływa na postawy bohaterów na podstawie dwóch wielkich dzieł: "Dziady" część III Adama Mickiewicza oraz "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego.

Pierwszym przykładem ilustrującym wpływ wiary na postawę człowieka jest postać Konrada z "Dziadów" część III. Konrad, jako główny bohater, jest poetą i przywódcą duchowym konspiracji przeciwko zaborcom. Jego wiara w wyższy cel i misję narodową znacznie wpływa na jego działania. Konrad wierzy, że jego poświęcenie i cierpienie, są niezbędne dla odkupienia narodu polskiego. Ta głęboka wiara kształtuje jego postawę bohatera narodowego, gotowego na wszelkie poświęcenia.

Konrad przechodzi przez proces wewnętrznej przemiany, w której jego osobista ambicja ustępuje miejsca narodowemu mesjanizmowi. Kluczowym momentem jest Wielka Improwizacja, gdzie Konrad doświadcza mistycznego uniesienia, będącego wyrazem jego wiary w nadprzyrodzone moce. Wierzy, że poprzez swoje poetyckie talenty może wstrząsnąć sercami ludzi i tym samym zmienić rzeczywistość. Jego przekonanie o własnej mocy i misji narodowej prowadzi go do konfrontacji z Bogiem, gdzie domaga się prawa do decydowania o losach swojego narodu. Choć jego pycha prowadzi go do upadku, to jednak jego postawa pokazuje, jak silnie wiara może kształtować życie i postawę człowieka, nawet jeśli jest to wiara we własne możliwości i misję.

Drugim przykładem, który obrazuje wpływ wiary na postawę człowieka, jest Raskolnikow z powieści "Zbrodnia i kara". Raskolnikow to student, który morduje lichwiarkę w przekonaniu, że jego czyn jest usprawiedliwiony wyższym celem. Początkowo wierzy, że jest nadczłowiekiem, który może stanąć ponad moralnymi zasadami społeczeństwa. Jego racjonalna wiara w ideę nadczłowieka prowadzi go do zbrodni, jednak w miarę rozwoju akcji powieści, jego postawa ulega zmianie.

Proces przemiany Raskolnikowa jest długotrwały i bolesny. W miarę jak jego wiara w ideę nadczłowieka rozpada się pod ciężarem wyrzutów sumienia, Raskolnikow zaczyna szukać duchowego odkupienia. Kluczową rolę w tej przemianie odgrywa Sonia, młoda kobieta zmuszona do prostytucji, która mimo swojego trudnego losu zachowuje głęboką wiarę w Boga i moralne wartości. Jej niezłomna wiara staje się dla Raskolnikowa źródłem inspiracji i podtrzymania. Poprzez kontakt z Sonią, Raskolnikow zaczyna dostrzegać, że odkupienie jest możliwe tylko poprzez przyznanie się do winy i poddanie się karze.

W końcowych rozdziałach powieści, Raskolnikow decyduje się na wyznanie swojej zbrodni i przyjęcie kary. Jego decyzja jest wynikiem długiej wewnętrznej walki i ostatecznego zaakceptowania, że prawdziwa siła leży w pokorze i przyjęciu odpowiedzialności za swoje czyny. Wiara Soni w duchowe odkupienie i jej miłość prowadzą go do przemiany, która pozwala mu zacząć nowy etap życia z nadzieją na moralne odrodzenie.

Zarówno Konrad z "Dziadów" część III, jak i Raskolnikow z "Zbrodni i kary" są postaciami, które pokazują, jak różnorodne formy wiary mogą wpływać na postawę człowieka. Konrad, wierząc w swoją misję i nieśmiertelność narodu, kształtuje swoją tożsamość jako przywódcy duchowego, gotowego na poświęcenie. Raskolnikow, z kolei, początkowo wierzy w swoją wyższość moralną, lecz z czasem, pod wpływem wiary Soni, dochodzi do zrozumienia, że prawdziwe odkupienie możliwe jest jedynie poprzez przyznanie się do winy i poddanie się karze. Obie te postacie pokazują, że wiara, niezależnie od jej natury, ma kluczowy wpływ na kształtowanie postaw i podejmowanie decyzji przez człowieka.

Podsumowując, zarówno "Dziady" część III Adama Mickiewicza, jak i "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego stanowią doskonałe przykłady literackie ukazujące, jak wiara kształtuje postawę człowieka i wpływa na jego życie. Konrad i Raskolnikow przechodzą przez wewnętrzne przemiany, które są bezpośrednio związane z ich wiarą, pokazując siłę i znaczenie duchowych przekonań w życiu człowieka. Drapowania te ukazują, że wiara jest potężnym narzędziem, które może zarówno wznieść człowieka na wyżyny bohaterstwa, jak i sprowadzić go do głębin pokory i odkupienia.