W życiu warto polegać na rozsądku? Udowodnienie na podstawie dwóch przykładów z lektur

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 14:44

Jednym z najważniejszych aspektów, który pomaga nam w podejmowaniu decyzji i rozwiązywaniu problemów, jest zdrowy rozsądek. Rozsądek to umiejętność myślenia logicznego, przewidywania konsekwencji własnych działań oraz podejmowania decyzji opartych na faktach i dowodach. W literaturze można znaleźć wiele przykładów, które pokazują, jak ważne jest poleganie na rozsądku. Przytoczę dwa z nich, które pochodzą z lektur obowiązkowych dla uczniów szkół podstawowych: "Hobbit, czyli tam i z powrotem" J.R.R. Tolkiena oraz "Opowieści z Narnii. Lew, Czarownica i stara szafa" C.S. Lewisa.

Pierwszym przykładem na to, jak rozsądek może okazać się kluczowy, jest postać Bilbo Bagginsa z książki "Hobbit, czyli tam i z powrotem". Bilbo to hobbit, który jest zmuszony do opuszczenia swojego spokojnego i bezpiecznego domu w Shire i dołączenia do grupy krasnoludów w ich niebezpiecznej wyprawie do Samotnej Góry. Na początku przygody Bilbo nie ma doświadczenia w sprawach bojowych ani nie jest szczególnie odważny. Jednak dzięki swojemu rozsądkowi i bystrości umysłu udaje mu się przetrwać wiele trudnych sytuacji.

Jednym z najbardziej znaczących momentów, w którym Bilbo wykazuje się rozsądkiem, jest jego spotkanie z Gollumem w jaskini. Bilbo zostaje sam w ciemności i musi znaleźć sposób na ucieczkę. Gollum proponuje grę w zagadki, co daje Bilbo chwilę na zastanowienie. Dzięki swojej inteligencji i logicznemu myśleniu, udaje mu się znaleźć odpowiedzi na zagadki Golluma i w końcu wydostać się z jaskini, zabierając przy tym cenny pierścień. Gdyby Bilbo polegał jedynie na sile fizycznej lub próbował uciec bez planu, prawdopodobnie zginąłby w tej sytuacji. Jego zdolność do myślenia strategicznego i wyciągania wniosków okazała się kluczowa dla przetrwania.

Kolejnym znaczącym przykładem z literatury jest postać Łucji z "Opowieści z Narnii. Lew, Czarownica i stara szafa" C.S. Lewisa. Łucja jest najmłodszą z czwórki rodzeństwa, które trafia do magicznej krainy Narnii. Na początku opowieści to właśnie Łucja jako pierwsza odkrywa tajemnicę starej szafy i wchodzi do Narnii. W momencie, gdy opowiada o swoim odkryciu, jej starsze rodzeństwo nie wierzy jej i przypisuje jej opowieści wyobraźni.

Łucja, mimo że jest młodsza i mniej doświadczona, wykazuje się ogromnym rozsądkiem i zmysłem obserwacji. Nie zraża się sceptycyzmem rodzeństwa, ale cierpliwie czeka, aż sama prawda wyjdzie na jaw. Kiedy w końcu wszyscy trafiają do Narnii, rozsądek Łucji ponownie odgrywa kluczową rolę. To dzięki jej czujności i racjonalnemu podejściu, rodzeństwo unika wielu niebezpieczeństw i jest w stanie zrozumieć, z kim mogą zaufać, a kogo powinni unikać. Jej zdolność do myślenia krytycznego oraz wyciągania wniosków z obserwacji pozwala rodzeństwu osiągnąć swój cel i pokonać Białą Czarownicę.

W obu tych przykładach widać wyraźnie, że rozsądek może być potężnym narzędziem w obliczu trudnych i niebezpiecznych sytuacji. Bilbo, choć początkowo niepozorny i niezbyt odważny, dzięki swojej bystrości i zdrowemu rozsądkowi potrafił przetrwać spotkania z niebezpiecznymi stworzeniami i znaleźć drogę do celu. Z kolei Łucja, pomimo swojego młodego wieku, dzięki rozsądkowi i zdolności do logicznego myślenia, była w stanie pokierować rodzeństwem w Narnii i pomóc im w pokonaniu wyzwań.

Podsumowując, zdrowy rozsądek to nieocenione narzędzie, które może pomóc nam w podejmowaniu mądrych decyzji, unikania niebezpieczeństw i osiąganiu naszych celów. Przykłady z literatury pokazują, że warto polegać na rozsądku, ponieważ może on być kluczowy dla naszego sukcesu i przetrwania w trudnych sytuacjach. Uczmy się od postaci literackich takich jak Bilbo Baggins i Łucja, aby w swoim życiu też kierować się rozsądkiem.