Łagodzenie bólu przez pielęgniarkę - niefarmakologiczne metody u osób starszych

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.10.2024 o 19:27

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 20.10.2024 o 15:29

Wprowadzenie do zagadnienia łagodzenia bólu u osób starszych obejmuje szeroki wachlarz metod niefarmakologicznych, które stają się coraz bardziej popularne w opiece zdrowotnej. Skupiając się na opiece pielęgniarskiej, istotne jest zrozumienie, jak różnorodne techniki mogą być stosowane w celu poprawy jakości życia pacjentów. Przy uwzględnieniu literatury i badań w tym zakresie, możemy zidentyfikować kluczowe strategie, które pielęgniarka może włączyć do codziennej opieki nad osobami starszymi.

Pierwszą z takich strategii jest terapia dotykowa, znana również jako terapia masażem. Badania wskazują, że regularne masaże mogą znacząco zmniejszyć odczuwanie bólu poprzez stymulację zakończeń nerwowych i zwiększenie przepływu krwi do bolącego obszaru (Field, 1998). W swoim badaniu Field podkreśla, że masaż może również poprawić samopoczucie psychiczne pacjentów, co jest istotne dla holistycznego podejścia do opieki zdrowotnej. W kontekście osób starszych, delikatny i przemyślany dotyk masażystki może także przyczynić się do redukcji stresu i poczucia izolacji, co często towarzyszy starzeniu się.

Kolejną metodą, która znajduje zastosowanie w opiece nad osobami starszymi, jest terapia muzyką. Badania wykazują, że muzyka może działać jako naturalny środek łagodzący ból. Stahl i in. (2011) w swoich badaniach podkreślają, że słuchanie ulubionej muzyki pacjentów może pomóc w osiągnięciu stanu relaksacji i rozproszeniu uwagi od doznań bólowych. To szczególnie istotne w przypadku osób starszych, które mogą cierpieć na przewlekłe dolegliwości bólowe. Włączenie sesji muzycznych do rutyny pielęgnacyjnej nie tylko przyczynia się do redukcji bólu, ale również pozytywnie wpływa na nastrój pacjenta i może wspierać przywrócenie wspomnień związanych z młodością, co z kolei może poprawić ogólny stan psychiczny.

Techniki relaksacyjne, takie jak medytacja i ćwiczenia oddechowe, stanowią kolejną skuteczną metodę niefarmakologicznego łagodzenia bólu. Linton i Shaw (2011) sugerują, że techniki te mogą zmniejszać intensywność bólu poprzez redukcję napięcia mięśniowego i stresu psychicznego. Medytacja, zwłaszcza w formie mindfulness, promuje uważność i akceptację bieżącego doświadczenia bez oceniania, co może pomóc pacjentom w radzeniu sobie z chronicznym bólem. Przeszkolenie pielęgniarek w prowadzeniu takich sesji może być wartościowe, gdyż pozwala na dostarczenie pacjentom narzędzi do samodzielnego zarządzania bólem pomiędzy wizytami u specjalistów.

Aktywność fizyczna, odpowiednio dostosowana do możliwości osób starszych, to inna ważna interwencja niefarmakologiczna. Regularne, umiarkowane ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w łagodzeniu bólu poprzez wydzielanie endorfin – naturalnych substancji przeciwbólowych (Brach i in., 2004). Programy takie jak tai chi czy joga zostały uznane za bardzo korzystne dla starszych osób z ograniczeniami mobilności, ponieważ łączą one łagodne ćwiczenia z technikami oddychania i relaksacji, co sprzyja redukcji bólu i poprawia funkcjonowanie.

Wirtualna rzeczywistość (VR) zyskuje również na znaczeniu jako potencjalne narzędzie łagodzące ból u osób starszych. Badania Sharar i in. (2007) wykazały, że wykorzystanie VR do symulowania przyjemnych doświadczeń może skutecznie odwracać uwagę pacjentów od bólu, a także dostarczać pozytywnych bodźców sensorycznych. Choć technologia ta może napotykać na pewne ograniczenia związane z dostępnością i umiejętnościami technologicznymi wśród starszych pacjentów, to oferuje obiecujące możliwości na przyszłość w kontekście niefarmakologicznych metod łagodzenia bólu.

Podsumowując, pielęgniarki mogą korzystać z szerokiej gamy strategii niefarmakologicznych do łagodzenia bólu u starszych pacjentów. Każda z wymienionych metod – od terapii dotykowej, przez muzyczną, relaksacyjną po innowacyjne podejścia technologiczne – opiera się na holistycznym podejściu, które nie tylko koncentruje się na fizycznych aspektach bólu, ale także bierze pod uwagę emocjonalne i psychiczne dobro pacjenta. Zastosowanie tych strategii może przyczynić się do znacznej poprawy jakości życia starszych pacjentów oraz wspierania ich w codziennych wyzwaniach związanych z przewlekłym bólem.

Piśmiennictwo:

- Field, T. (1998). Massage therapy effects. American Psychologist, 53(12), 127. - Stahl, S., Kaufman, J., Glick, S. (2011). Advances in Psychopharmacology. The Oxford Handbook of Music Psychology. - Linton, S. J., Shaw, W. S. (2011). Impact of psychological factors in the experience of pain. Physical therapy, 91(5), 700-711. - Brach, J. S., Simonsick, E., Kritchevsky, S., Yaffe, K., Newman, A. B. (2004). The association between physical function and lifestyle activity. Journal of the American Geriatrics Society, 52(4), 502-509. - Sharar, S. R., Carrougher, G. J., Nakamura, D., Hoffman, H. G., Blough, D. K., Patterson, D. R. (2007). Factors influencing the efficacy of virtual reality distraction analgesia during postburn physical therapy: preliminary results from 3 ongoing studies. Archives of physical medicine and rehabilitation, 88(12 Suppl 2), S43-S49.