Budujące nadzieje czy niszczące rozczarowania? Czym dla człowieka mogą być marzenia i cele - w pracy odwołaj się do dwóch wybranych lektur obowiązkowych, wybranych kontekstów.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.11.2023 o 14:14

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 3.11.2023 o 18:59

Marzenia i cele są nieodłącznym elementem życia człowieka. Budują nadzieje i motywują do działania, dając poczucie sensu i celu. Marzenia stanowią integralną część ludzkiego doświadczenia, oferując nam wizję tego, co mogłoby być, i inspirując do dążenia do lepszego jutra. W literaturze niejednokrotnie stają się one motorem napędowym postaci, prowadząc je przez różnorodne wyzwania i decydując o ich losach. Istotnym jest zatem zastanowienie się, czy marzenia skłaniają nas ku budującym nadziejom, czy też są źródłem niszczących rozczarowań. Analizując dzieła literackie i konteksty, w jakich marzenia są prezentowane, można dostrzec obydwa te aspekty.

Z jednej strony, marzenia mogą stanowić potężne źródło inspiracji i motywacji. Przykładem może być "Wielki Gatsby" F. Scotta Fitzgeralda, gdzie tytułowy bohater, pochodzący z ubogiej rodziny Jay Gatsby, pragnie odmienić swoje życie i zdobyć miłość bogatej Daisy Buchanan. Jego marzenie o stworzeniu lepszego życia dla siebie i zdobyciu serca ukochanej kieruje jego działaniami, popychając go do dążenia do sukcesu. Choć los Gatsby'ego można odczytywać jako tragiczny, jego wytrwałość i determinacja w dążeniu do celu są godne podziwu i mogą być interpretowane jako źródło nadziei.

Z drugiej strony, literatura pokazuje również, że marzenia mogą prowadzić do rozczarowania i destrukcji. W "Lalki" Bolesława Prusa, główny bohater, Stanisław Wokulski, jest skomplikowaną postacią, której marzeniem jest społeczny awans i zdobycie serca arystokratki Izabeli Łęckiej. Mimo ogromnych wysiłków i poświęcenia, Wokulski doświadcza zarówno osobistych, jak i społecznych porażek, co podkreśla ryzyko związane z obsesją na punkcie nieosiągalnego marzenia. Wokulskiego pochłania jego obsesja, co ostatecznie prowadzi go do finansowego i emocjonalnego upadku, ukazując marzenia jako źródło rozczarowania.

Marzenia mogą również służyć jako narzędzie krytyki społecznej, co doskonale obrazuje "Nie-Boska komedia" Zygmunta Krasińskiego. Dzieło to przedstawia wizję społeczną i jest ostrzeżeniem przed nadmiernymi marzeniami o utopijnym świecie, gdzie możliwa jest harmonia między klasami. Poprzez dramatyczny konflikt i tragiczne losy postaci, Krasiński pokazuje, że nieokiełznane marzenia o idealnym świecie mogą prowadzić do dystopii i zniszczenia.

Podsumowując, marzenia w literaturze pełnią zarówno pozytywną, jak i negatywną rolę. Są one źródłem motywacji i inspiracji, ale również mogą prowadzić do ruin i rozczarowań. Kluczem wydaje się być zdolność do realistycznego ujmowania marzeń oraz znajdowania równowagi między aspiracjami a rzeczywistością. Literatura ukazuje, że marzenia są nieodłączną częścią ludzkiej kondycji, ale to, czy staną się one źródłem nadziei, czy rozczarowania, zależy od podejścia jednostki i społeczeństwa do ich realizacji.

Wniosek, jaki płynie z analizy dwóch wybranych lektur, jest taki, że marzenia i cele są nieodłącznym elementem ludzkiego życia. Mogą one budować nadzieje i motywować do działania, ale jednocześnie mogą prowadzić do rozczarowań, gdy nie spełniają naszych oczekiwań. Warto więc uważnie dobierać nasze marzenia i cele, zwracając uwagę na ich znaczenie dla nas samych i dla innych.