Sprzeczności w "Makbecie"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.03.2024 o 13:09

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 7.03.2024 o 21:53

W tragedii Williama Szekspira "Makbet" dostrzec można wiele sprzeczności, które znajdują się zarówno w warstwie fabularnej, jak i w przedstawieniu postaci, a także w przesłaniach ukrytych w dziele. "Makbet" to dzieło skomplikowane, wielowarstwowe, które poprzez swoje kontrasty i paradoksy stanowi niezwykle cenne źródło refleksji nad ludzką naturą, ambicją oraz kwestią moralności. Przyjrzyjmy się niektórym z tych sprzeczności.

Pierwszą z nich jest konflikt pomiędzy przeznaczeniem a wolną wolą. Z jednej strony, los Makbeta wydaje się być przesądzony już na początku dramatu przez proroctwo wiedźm, które mówi, że to właśnie on zostanie królem. Z drugiej strony, sposób, w jaki Makbet dąży do spełnienia się tego proroctwa, jest kwestią jego własnych wyborów. Wiele wskazuje na to, że to właśnie osobiste ambicje i pragnienie władzy skłaniają go do szeregu zbrodni, a nie nieuchronność fatum. Ta sprzeczność między determinizmem a wolnością pokazuje, że postać Makbeta nie jest jednoznacznie zła czy dobra – jest raczej ukształtowana przez własne pragnienia i okoliczności, w których przyszło mu działać.

Drugą sprzecznością jest kwestia lojalności i zdrady. Makbet zaczyna swoją drogę jako lojalny poddany króla Dunkana oraz odważny bohater bitewny. Jednak pod wpływem proroctwa wiedźm i namów swojej żony, Lady Makbet, dokonuje zdrady poprzez zamordowanie Dunkana, by samemu zasiąść na tronie. Przemiana z wiernego wasala w zdrajcę ukazuje konflikt pomiędzy moralnością a ambicją, a także pokazuje, jak szybko można przekroczyć granicę między dobrem a złem, gdy w grę wchodzą własne pragnienia.

Trzecią sprzecznością jest relacja pomiędzy siłą a bezradnością. Na zewnątrz Makbet wydaje się być silną, zdecydowaną postacią, która niestrudzenie dąży do swoich celów. Wewnętrznie jednak jest postacią pełną wątpliwości, obaw i poczucia winy, które stopniowo go niszczą. Jego rozmowy z Lady Makbet i halucynacje, takie jak widzenie ducha Banqua, ukazują jego psychiczną rozbitość. Podobnie Lady Makbet, która początkowo wydaje się być silniejsza i bardziej zdecydowana, w końcu poddaje się poczuciu winy, co prowadzi do jej szaleństwa i samobójstwa.

Ostatnia z zestawionych tu sprzeczności dotyczy przedstawienia moralności. "Makbet" pokazuje, że zło ma swoje konsekwencje i że ambicja, która przekracza granice moralności, prowadzi do upadku. Jednocześnie jednak Szekspir nie przedstawia świata w czarno-białych barwach. Postaci są skomplikowane, a ich wybory moralne – wielowymiarowe. Takie przedstawienie podkreśla fakt, że granice między dobrem a złem są czasem zamazane, a ludzka natura jest pełna sprzeczności.

"Makbet" Szekspira to dzieło bogate w kontrasty i paradoksy. Sprzeczności te wnoszą do dramatu głębię i wielowymiarowość, zmuszając czytelnika do refleksji nad ludzką kondycją, ambicją, moralnością oraz nieuchronnością losu. To, że dzieło pisane na początku XVII wieku wciąż budzi zainteresowanie i skłania do namysłu, świadczy o jego uniwersalności i ponadczasowości.