Człowiek w poszukiwaniu sensu swojego istnienia- analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.03.2024 o 9:59

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 18.03.2024 o 19:17

Człowiek w swoim ziemskim życiu nieustannie dąży do odkrycia odpowiedzi na pytanie o sens swojego istnienia. Próbuje znaleźć cel, który nada jego życiu znaczenie i spełnienie. W literaturze polskiej motyw ten jest szczególnie widoczny w postaciach Jacka Soplicy z "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza oraz Stanisława Wokulskiego z "Lalki" Bolesława Prusa. Obie postacie w różny sposób poszukują sensu swojego życia, co pozwala na głęboką refleksję nad ludzkim istnieniem.

Jacek Soplica, bohater narodowej epopei "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza, to postać tragiczna, której życie zostało zdominowane przez błąd młodości – zabójstwo Stolnika Horeszki. Ten czyn przesądził o dalszych losach Soplicy, skłaniając go do głębokiego rachunku sumienia i poszukiwania odkupienia win. Sens życia Jacka rozwija się na tle dramatycznych wydarzeń historycznych, jakie dotknęły Polskę pod zaborami. Wewnętrzna przemiana Soplicy, jego decyzja o wstąpieniu do klasztoru, a następnie aktywne włączenie się w walkę o niepodległość Polski, są przejawem jego desperackich prób nadania życiu głębszego znaczenia. W ofiarnej śmierci Jacka można dopatrzeć się spełnienia jego życiowej misji – zadośćuczynienia za popełniony czyn i symbolicznego przyczynienia się do odrodzenia narodu.

Stanisław Wokulski, główny bohater "Lalki" Bolesława Prusa, to z kolei człowiek XIX wieku, znakomicie obrazujący dążenie do znalezienia sensu życia poprzez miłość, naukę i pracę. Wokulski, pochodzący z nizin społecznych, przez całe życie stara się osiągnąć pozycję społeczną i dobrobyt materialny, które uważa za klucz do zdobycia miłości Izabeli Łęckiej. Jednak to nie bogactwo, ale głęboka i szczera miłość staje się dla Wokulskiego tym, co nadaje sens jego życiu. Niestety, niespełniona miłość prowadzi go do głębokiego rozczarowania, nie tylko w sferze uczuciowej, ale również w społecznej i naukowej, co ostatecznie skłania bohatera do gestu desperacji. Dążenie Wokulskiego do znalezienia sensu przez miłość i naukę ukazuje przemiany, jakim podlegały wartości w społeczeństwie XIX-wiecznym oraz niemożność osiągnięcia pełni szczęścia bez harmonii między różnymi sferami życia.

Zarówno Jacek Soplica, jak i Stanisław Wokulski, choć żyli w różnych epokach i kontekstach społecznych, swymi życiowymi drogami ilustrują uniwersalny problem poszukiwania sensu istnienia. Ich losy pokazują, że dążenie do odkrycia celu życia może przybierać różne formy, jednak zawsze wiąże się z wnętrzem człowieka, z jego moralnymi i etycznymi wyborami. Literatura, przedstawiając różnorodne losy bohaterów, pozwala czytelnikowi na refleksję nad własnym życiem i nad tym, co w życiu jest najważniejsze. To, co wynika z ich przeżyć, to podkreślenie, że sens życia może być odnaleziony zarówno w ofiarności i walce o sprawiedliwość społeczną, jak i w głębokim uczuciu miłości i dążeniu do spełnienia osobistego. Każda z tych postaci prezentuje inną perspektywę na poszukiwanie sensu życia i dowodzi, że ta droga jest pełna trudności, ale jednocześnie niezmiernie wartościowa dla człowieka.