Literacki obraz władcy: "Antygona", "Mały Książę"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.03.2024 o 12:43

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.03.2024 o 20:08

Władza to motyw, który pojawia się w literaturze od zawsze. Autorzy poruszający ten temat często dają wyraz swoim refleksjom na temat natury władzy, jej wpływu na jednostkę i społeczeństwo, jak również ukazują różne modele przywództwa. Niemniej jednak, obraz władcy, który pojawia się w literaturze, nie zawsze jest jednolity. Za pomocą postaci króla Kreona z dzieła „Antygona” Sofoklesa oraz postaci Małego Księcia z utworu Antoine’a de Saint-Exupéry’ego będziemy mieli okazję przyjrzeć się, jak różne mogą być podejścia do władzy oraz jakie konsekwencje niesie za sobą sposób sprawowania władzy.

Kreon, postać z tragedii „Antygona” Sofoklesa, jest przykładem władcy, który wyznaje zasadę silnej ręki, opartej na ścisłym przestrzeganiu prawa i autorytarnej formie rządów. Jego podejście do władzy można by opisać jako dyktatorskie. Kreon stawia porządek państwowy ponad indywidualne prawa i uczucia obywateli, czego najbardziej dramatycznym przykładem jest zakaz pochówku Polinika, który zostaje uznany za zdrajcę. Kreon, nie uznając kompromisu, akcentuje swoją władze przez strach i posłuszeństwo. Podejście Kreona w tragiczny sposób pokazuje, że nieelastyczne trzymanie się zasad i brak słuchania poddanych może prowadzić do osobistych i publicznych tragedii. Jego przywództwo, chociaż ma na celu utrzymanie porządku, prowadzi do rozpadu rodziny i buntu społecznego.

Z kolei w „Małym Księciu” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, mamy zupełnie inne ujęcie władzy i przywództwa. Mały Książę, młody władca swojej małej planetki, ukazuje model władcy, który opiera się na empatii, zrozumieniu i trosce o potrzeby poddanych, nawet jeśli w jego przypadku jest to jedna róża. Jego relacja z różą, mimo iż pełna nieporozumień, jest oparta na zaangażowaniu i próbie zrozumienia potrzeb drugiej strony. Mały Książę podejmuje również podróż, podczas której spotyka różnych władców, co pozwala na ukazanie absurdu niektórych form władzy skupiających się wyłącznie na własnych potrzebach, bez zwracania uwagi na dobro poddanych.

Porównując te dwa obrazy władcy, możemy dojść do wniosku, że u podstaw sprawowania władzy powinna leżeć empatia i zrozumienie. Kreon, zdecydowanie opierając się na surowości prawa i nieelastyczności, prowadzi swoje państwo do tragedii. Z kolei Mały Książę, chociaż jest postacią bardziej bajkową, przekazuje ważną lekcję o tym, że władza wiąże się z odpowiedzialnością nie tylko za porządek, ale przede wszystkim za dobro poddanych.

W kontekście tych dwóch dzieł literackich, możemy zauważyć, że władca, aby być skutecznym, musi łączyć w sobie siłę i sprawiedliwość z empatią i otwartością na potrzeby innych. Te dwie różne wizje władzy pokazują, jak bardzo podejście do sprawowania władzy wpływa na losy nie tylko jednostek, ale całych społeczności. Ostatecznie, to, jak władza jest sprawowana, decyduje o tym, czy społeczeństwo jest zdrowe i szczęśliwe, czy też sprowadza na siebie tragedię i rozpad.