Sprzeczne uczucia w Makbecie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2023 o 17:50

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 19.11.2023 o 11:37

"Być albo nie być" - to zdanie, wypowiedziane przez jednego z bohaterów Szekspira, idealnie oddaje jedno z głównych uczuć, które towarzyszą nam podczas lektury dzieła - uczucie sprzeczności. "Makbet", tragiczna historia o władzy, ambicji i moralności, jest pełna sytuacji, w których bohaterowie odczuwają emocje, które z jednej strony są ze sobą niezgodne, a z drugiej, równocześnie współwystępują.

Z jednej strony, możemy dostrzec w Makbecie uczucie radości i euforii, które towarzyszą mu po zdobyciu tronu Szkocji. Przez większość dramatu doświadczamy uczucia triumfu, które wynika z osiągnięcia zamierzonego celu. Makbet zostaje koronowany królem, spełniając swoje najskrytsze pragnienia. Jednakże, jednocześnie z radością, w jego sercu budzi się uczucie winy i obawy.

Drugim sprzecznym uczuciem obecnym w "Makbecie" jest lęk. Makbet, po popełnieniu zabójstwa króla Duncana, jest nękany wewnętrznymi wątpliwościami i niepokojem. Mimo zdobycia tronu, jest przerażony potencjalnymi konsekwencjami swojego czynu, które mogą zniszczyć całą jego pozycję. Lęk przed zdradą, przed utratą władzy i przed własnym sumieniem, stale towarzyszą mu przez cały czas.

Kolejnym sprzecznym uczuciem jest poczucie ambicji i żądza władzy, które równocześnie towarzyszą Makbetowi. Jego chęć zdobycia tronu jest jednoznacznie związana z pragnieniem posiadania kontroli nad Szkocją. Makbet całkowicie oddaje się tej ambicji, jednakże jednocześnie zaczyna towarzyszyć mu uczucie samotności i odrzucenia. Trwający konflikt z etycznymi normami oraz brak wsparcia ze strony żony powodują niszczące uczucia osamotnienia.

Kolejne sprzeczne uczucia, które można dostrzec w "Makbecie", to chęć zemsty i współczucie. Wiele postaci w dziele Szekspira pragnie zemsty za cierpienie, które im zadano, jednak narasta w nich także empatia i troska o innych.

Ogólnie rzecz biorąc, "Makbet" to opowieść pełna emocji, które nieustannie się ze sobą jeżdżą. Połączenie radości z winą, lęku z triumfem, ambicji z samotnością czy zemsty z współczuciem jest głęboko zakorzenione w psychice bohaterów. To te sprzeczne uczucia dodają dramatowi głębi i sprawiają, że jest on niezwykle barwnym portretem ludzkiej natury.

Wydaje się, że Shakespeare, pisząc "Makbeta", chciał pokazać nam, jak złożone i paradoksalne są nasze uczucia. Często nie jesteśmy w stanie ich przewidzieć ani zrozumieć, a jeszcze trudniej jest pogodzić je ze sobą. Na przykładzie losów Makbeta autor przypomina nam, że jednocześnie możemy odczuwać przeciwstawne sobie emocje, jesteśmy zdolni do wielorakich reakcji wobec sytuacji życiowych. To, co przewijające się przez cały utwór uczucia sprzeczne, skłania nas do refleksji nad własną naturą i działaniami, które podejmujemy.