Refleksja nad narodem jako temat utworów literackich. Omów zagadnienie na podstawie Wesela Stanisława Wyspiańskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.06.2024 o 16:14

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 17.06.2024 o 15:42

Literatura od zawsze pełniła wiele funkcji, nie była jedynie źródłem rozrywki, ale także środkiem do refleksji nad ludzkim losem, kulturą i tożsamością narodową. Dzieła literackie różnych epok, w tym romantyzmu i modernizmu, pełne są symboli i elementów fantastycznych, które mają na celu przekazanie głębszych treści i skłonienie do namysłu nad kondycją społeczeństwa oraz narodu. Umieszczając bohaterów w różnych kontekstach i sytuacjach, autorzy starają się ukazać istotne problemy swoich czasów.

W okresie zaborów literatura miała szczególne znaczenie dla Polaków. Była nie tylko formą ucieczki od trudnej rzeczywistości, ale także źródłem otuchy i inspiracją do walki o wolność. Wielu twórców, świadomych roli, jaką mogą pełnić ich dzieła, starało się oddziaływać na czytelników, wskazując na wady społeczeństwa i podsycając nadzieję na odzyskanie niepodległości. Refleksja nad narodem, jego przyszłością i wewnętrznymi podziałami jest widoczna w dziełach takich autorów jak Adam Mickiewicz w "Dziadach cz. III" oraz Stanisław Wyspiański w "Weselu".

"Wesele" stanowi ważny utwór literacki, który poprzez realistyczne i symboliczne postacie oraz wydarzenia obrazuje podziały społeczne w Polsce i podnosi kwestię narodową. Dzieło to jest nie tylko zapisem konkretnej chwili historycznej, ale również uniwersalnym komentarzem na temat stanu świadomości narodowej Polaków.

"Wesele" Stanisława Wyspiańskiego opiera się na autentycznym wydarzeniu, jakim był ślub poety Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną. Akcja utworu rozgrywa się w Bronowicach pod Krakowem i ukazuje zderzenie dwóch światów: chłopskiego i inteligenckiego. Bohaterowie "Wesela" inspirowani są rzeczywistymi postaciami przełomu XIX i XX wieku, co nadaje utworowi dodatkowej wiarygodności i głębokości.

Na początku utworu możemy odnieść wrażenie, że między chłopami a inteligencją doszło do pewnego rodzaju pojednania. Gości weselnych łączy radość z obchodzonego święta, wspólnie uczestniczą w tańcach i śpiewach. Jednak pod powierzchnią pozornego zbliżenia kryją się głębokie podziały i uprzedzenia.

W miarę rozwoju akcji "Wesela" staje się jasne, że podziały społeczne są wciąż wyraźne. Chłopi i inteligencja tworzą dwie odrębne grupy, które mimo wspólnego spędzania czasu, nie są w stanie w pełni się porozumieć. Chłopi w "Weselu" są bardziej świadomi politycznie niż myśli inteligencja, co jest widoczne w postawie Czepca i innych bohaterów chłopskiego pochodzenia. Czepiec jest postacią, która wyraża swoisty patriotyzm i gotowość do poświęceń, co podkreśla jego pytanie o Jana Kazimierza i chęć walki o ojczyznę.

Jednakże Wyspiański nie idealizuje chłopów. Wskazuje również na ich wady, takie jak skłonność do alkoholizmu, bójek oraz materializm. Postać Jaśka, który gubi złoty róg, jest symbolem nieprzygotowania chłopów do powstania i braku gotowości do realizacji wielkich ideałów. Chłopi w "Weselu" potrzebują silnego lidera, który potrafiłby ich zjednoczyć i poprowadzić do walki o wolność, jednak brak takiej postaci jest jednym z powodów, dla których próby zjednoczenia narodu nie przynoszą oczekiwanych rezultatów.

Inteligencja w "Weselu" przedstawiona jest głównie negatywnie. Charakteryzuje ją dekadencja, słabość i niemoc. Mimo że inteligenci wyrażają chęć działania dla ojczyzny, ich zaangażowanie jest powierzchowne i ogranicza się do słów. Przykładem takiej postawy może być Poeta czy Dziennikarz, którzy są pełni wielkich idei, ale brakuje im konkretnych działań. Inteligencja zafascynowana jest chłopstwem, jednak ta fascynacja jest powierzchowna i opiera się na romantycznym wyobrażeniu o prostocie życia wiejskiego, a nie na prawdziwym zrozumieniu tego świata.

Wyspiański posługuje się w "Weselu" wieloma symbolami i scenami, które mają na celu ukazanie głębszych problemów ówczesnego społeczeństwa. Przykładem jest scena z Jaśkiem, który gubi złoty róg. Jest to jednoznaczny symbol materializmu i nieprzygotowania chłopów do walki o wolność. Relacja między Panem Młodym a Panną Młodą również jest znamienna. Pokazuje ona, jak wielkie są różnice i niezrozumienie między inteligencją a chłopami, mimo że na poziomie powierzchownym można by uznać, że łączą się w harmonii.

Podobne tematy podejmował Mickiewicz w "Dziadach cz. III". Tutaj również widzimy podziały społeczne i brak jedności narodowej. W analizie sceny "Salon warszawski" można dostrzec wyraźne różnice między elitami, które nie przejmują się losem ojczyzny, a młodymi patriotami, którzy są zaangażowani w sprawy narodowe i dają nadzieję na przyszłość. Towarzystwo stolikowe w "Dziadach" to elity, które prowadzą rozmowy towarzyskie, ignorując trudny los swojego narodu, zaś młodzi patrioci stojący przy drzwiach wyrażają nadzieję i zapał do walki o wolność.

Wyspiański i Mickiewicz, wytykając wady swojego społeczeństwa, starali się wpływać na jego świadomość i zmieniać postawy. Oba utwory są nie tylko komentarzem do ówczesnej rzeczywistości, ale także wyrazem troski o ojczyznę i próbą zmobilizowania społeczeństwa do działania. Wyspiański i Mickiewicz poprzez swoje dzieła chcieli ukazać, że naród polski, aby odzyskać niepodległość, musi przezwyciężyć wewnętrzne podziały i zjednoczyć się wokół wspólnego celu.

Podsumowując, "Wesele" Wyspiańskiego oraz "Dziady cz. III" Mickiewicza są ważnymi utworami literackimi, które ukazują podziały społeczne oraz ich wpływ na losy narodowe. Literatura pełni w nich rolę nie tylko artystycznego wyrazu, ale także narzędzia kształtującego świadomość i postawy społeczne. Poprzez krytykę i refleksję, autorzy tych dzieł starają się wpłynąć na czytelników i skłonić ich do namysłu nad przyszłością narodu.

Ostateczna refleksja nad literackim obrazem narodu ukazuje, jak ważne jest formowanie postaw patriotycznych. Kontynuacja tradycji literackiej w komentowaniu oraz wpływaniu na rzeczywistość społeczną i polityczną pozwala na lepsze rozumienie historii i wyciąganie wniosków na przyszłość. Dlatego warto sięgać po klasykę literatury, aby lepiej zrozumieć współczesne problemy społeczne i narodowe oraz kształtować przyszłe postawy.