"Świat zepsuty" Ignacego Krasickiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.12.2023 o 17:48

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 20.11.2023 o 20:50

Ignacy Krasicki, jeden z najważniejszych przedstawicieli polskiego Oświecenia, słynie z wielu swoich satyr, które doskonale oddają ducha epoki oraz krytykę społeczną. Jednym z najbardziej znanych utworów tego autora jest satyra pt. "Świat zepsuty", która w sposób przenikliwy przedstawia zepsucie moralne i obłudę współczesnego społeczeństwa.

Opierając się na analizie tego utworu, można zauważyć, że Krasicki w okrutny sposób eksponuje negatywne cechy charakteru oraz działania ludzi. Głównym motywem, który przewija się przez całą satyrę, jest zepsucie, którego Krasicki dostrzega w różnych dziedzinach życia społecznego. Autor przedstawia świat jako miejsce, gdzie jedynym celem i wartością jest osiąganie materialnego dobrobytu, bez względu na środki.

Pierwsza część utworu skupia się na analizie zepsucia moralnego w kręgach prawa i polityki. Krasicki wyraża swoje rozczarowanie politykami, którzy dla osiągnięcia swoich celów są gotowi się posunąć do najgorszych czynów. Autor krytykuje także korupcję i nepotyzm, które stanowią ważny element ówczesnej rzeczywistości społeczno-politycznej.

Kolejne fragmenty "Świata zepsutego" skoncentrowane są na zepsuciu w obrębie kościoła oraz świata nauki. Krasicki mówi o złej moralności duchownych, którzy wystawiają sobie ceny za sakramenty, a także o naukowcach, którzy dla sławy i pieniędzy sprzedają swoje osiągnięcia i zasady moralne. Przez te obrazy Krasicki ukazuje, że nawet w dziedzinach, gdzie oczekuje się najwyższych wartości, zepsucie i obłuda są powszechne.

W dalszej części "Świata zepsutego", Krasicki przedstawia obraz zepsutego społeczeństwa, które żywi się kłamstwem, nieuczciwością i wyzyskiem. Autor ukazuje, że ludzie są gotowi na wszystko, byle tylko osiągnąć sukces materialny, nie zważając na skutki moralne swoich działań. Przez to Krasicki wskazuje na konieczność przewartościowania priorytetów społeczeństwa oraz na potrzebę rozwijania nie tylko dobrobytu materialnego, ale również cnót moralnych.

Analiza satyry "Świat zepsuty" Ignacego Krasickiego pokazuje nam, jak wiele problemów moralnych i obłudy było obecne w społeczeństwie XVIII wieku. Autor w przewrotny i dosadny sposób przedstawia zepsucie moralne w różnych sferach życia, uderzając krytycznie we wszystkich, którzy zamiast dążyć do moralnego doskonałości, poświęcają ją dla osiągnięcia własnych korzyści. Satyra ta jest nie tylko obrazem epoki, ale również wciąż aktualnym przypomnieniem o konieczności dbania o własne wartości i moralność w społeczeństwie.