Intryga jako sposób na osiągnięcie celu. Omów zagadnienie na podstawie Zemsty Aleksandra Fredry. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.08.2024 o 18:36

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 16.08.2024 o 18:07

Intryga jako sposób na osiągnięcie celu. Omów zagadnienie na podstawie "Zemsty" Aleksandra Fredry.

I. Wstęp

II. Teoretyczne Podstawy Intrygi

W historii współczesnej praktyczne stosowanie intryg jest równie widoczne. Przykłady to liczne przecieki medialne, kampanie dezinformacyjne i kompromat – świadome manipulacje informacjami będące na porządku dziennym w polityce. W takich działaniach intryga służy do skompromitowania przeciwników, eliminowania konkurentów i umacniania własnej pozycji. Przekłada się to na realne zmiany w układzie sił politycznych i społecznych.

III. Intryga w "Zemście" Aleksandra Fredry

Cześnik Raptusiewicz, jako jeden z głównych intrygantów, knuje plan zmuszenia Wacława, syna Rejenta, do ślubu z jego wychowanką Klarą. Plan ten ma na celu pogryzienie się z Rejentem i zniszczenie jego dumy. Cześnik zieje bowiem chęcią zemsty za wszelką cenę, a narzędziem w tej zemście stają się młodzi zakochani. W ten sposób intryga Cześnika przybiera formę familia recur (ludzi drobnej młodzieży), wykorzystania ich miłości do osiągnięcia własnych celów. Fredro, ukazując rozwiązłość działań Raptusiewicza, pokazuje, jak głęboko starania bohatera wpisują się w Machiavellowską zasadę, gdzie cel jest najważniejszy, a moralność odsunięta na bok.

Znakomitym przykładem w rozważaniach nad skutkami intrygi jest z kolei drugoplanowy bohater Rejent Milczek. Jego działania i zapędy nie odstępują od intryganckich zagrywek Cześnika. Dąży on do własnych korzyści politycznych i majątkowych, często metodami równie moralnie wątpliwymi. Oba te przykłady ukazują różnorodność charakterów i podejść do problemu – starcie otwartości i skrytości, gwałtownej działania i chłodnej kalkulacji.

Efekt intrygi w "Zemście" ukazany przez Fredrę prowadzi jednak do szczęśliwego zakończenia – zakochanie Klary i Wacława oraz zjednoczenie zwaśnionych rodzin. Jest to pewien paradoks literacki, gdzie poprzez nieetyczne działania dociera się do pozytywnego finału. Ukazuje to różnicę w podejściu Machiavellowskim (pragmatyzm i skuteczność) a faktycznym rezultatem literackim (komediowy finał z morałem).

IV. Intryga w "Konradzie Wallenrodzie" Adama Mickiewicza

Konrad Wallenrod, działając w sposób przemyślany i tajemniczy, świadomie kieruje kampaniami wojennymi ku zgubie Zakonu, osłabiając jego struktury i doprowadzając do przegranych bitew. Jego plan wykazuje głębokie podobieństwo do Machiavellowskiej filozofii, gdzie skuteczność i realizacja celu są najważniejsze, niezależnie od moralnych kosztów. Wallenrod jest uosobieniem bohatera, który poświęca osobisty honor dla wyższego celu – wolności swojej ojczyzny.

Jednak skutki intrygi w tym dziele są tragiczne. Bohater traci niemało na swoim wizerunku moralnym, a jego życie osobiste staje się ruiną. Miłość do Aldony, rozstanie z nią i złamanie duszy przez niespełnienie obiecanego ideału wolności, ukazują wielowymiarowe konsekwencje intrygi. Walka między honorem a skutecznością działań staje się tutaj kluczowym zagadnieniem, podkreślając trudność wyboru moralnego w obliczu praktycznych działań. W przeciwieństwie do Cześnika z "Zemsty," który osiąga swój cel, mimo etycznych wątpliwości, Wallenrod ginie, nie mogąc znieść wewnętrznego konfliktu.

V. Podsumowanie

Problematyczne aspekty moralne intrygi oraz jej konsekwencje są nieodłącznym elementem dyskusji w literaturze. Użycie intrygi zależy od celów i okoliczności, w których jest stosowana. Chociaż czasem może prowadzić do osiągnięcia pożądanych rezultatów, często odbywa się to kosztem wartości etycznych i moralnych.

Na koniec warto podkreślić, że intryga jako narzędzie jest skomplikowana pod względem moralnym. Kontekst historyczny i literacki pozwala zrozumieć jej różnorodne zastosowania i konsekwencje. Współczesne odniesienia do intrygi można znaleźć w polityce, mediach czy korporacyjnych strategiach. Zachęca to do dalszej refleksji na temat etyki i praktyczności intryg w obecnych czasach, jednocześnie podkreślając ich nieuchronne miejsce w ludzkich działaniach.