Kreacje wojowników w literaturze

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.09.2024 o 22:05

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 15.09.2024 o 17:44

Literatura od wieków fascynuje czytelników swoimi wyrazistymi bohaterami, którzy walczą w różnych kontekstach, zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych. Wśród nich szczególne miejsce zajmują postacie wojowników, którzy poprzez swoje działanie i decyzje wpływają na bieg wydarzeń. W literaturze średniowiecznej i renesansowej znaleziono wiele przykładów takich postaci, które stawiają czoło przeznaczeniu i moralnym dylematom. Dwie najważniejsze kreacje wojowników w literaturze to Roland z "Pieśni o Rolandzie" oraz Makbet z tragedii Szekspira "Makbet". Analizując ich losy i decyzje, można dostrzec różnorodność przedstawiania wojownika w literaturze oraz jego wpływu na otaczający go świat.

Roland, główny bohater średniowiecznego eposu "Pieśń o Rolandzie", jest wzorem rycerskiego ideału. Utwór powstał w XI wieku i należy do literatury rycerskiej, ukazującej bohaterów jako postacie o wielkiej odwadze, lojalności i szlachetności. Roland jest rycerzem Karola Wielkiego i dowódcą tylnej straży armii frankijskiej. Jego postawa wobec niebezpieczeństwa, lojalność wobec władcy oraz gotowość do poświęcenia własnego życia dla sprawy wiecznej chwały to cechy, które stanowią esencję rycerskiego ideału.

W kulminacyjnym momencie "Pieśni o Rolandzie", bohater zostaje zdradzony przez Ganelona, co prowadzi do zasadzki Saracenów. Roland, choć zdaje sobie sprawę z przewagi liczebnej wroga, odmawia wezwania pomocy, wierząc w honorową walkę do końca. Śmierć Rolanda jest triumfem nad śmiercią samo w sobie, ponieważ nie ucieka on ani przed bólem, ani przed losem heroicznego końca. Jego heroiczne poświęcenie jest uwiecznione jako przykład lojalności i męstwa, które inspiruje pokolenia.

Makbet z tragedii Szekspira to postać o zupełnie innej naturze. Powstały w 1606 roku dramat ukazuje, jak ambicja i żądza władzy mogą prowadzić do upadku moralnego i zniszczenia. Makbet jest szkockim wojownikiem, którego początkowo cechują odwaga i waleczność, nagrodzone przez króla Duncana tytułem tana Kawdoru. Jednak spotkanie z Trzema Wiedźmami, które przepowiadają jego przyszłą koronację, staje się punktem zwrotnym. Ulegając pokusie władzy, Makbet stopniowo traci moralne skrupuły, popełniając kolejne zbrodnie, aby utrzymać się przy władzy.

Makbet przekształca się z honorowego wojownika w tyrana, co skutkuje jego duchowym i fizycznym upadkiem. Jego życie kończy się w sposób tragiczny, zabity został przez Macduffa, który pragnie zemsty za zamordowanie swojej rodziny. Tragedia Makbeta podkreśla, że prawdziwa wartość wojownika tkwi nie tylko w odwadze na polu bitwy, ale przede wszystkim w uczciwości i moralnej integralności.

Obie kreacje wojowników, choć odmienne, łączą elementy heroizmu i tragizmu, ukazując różne aspekty natury ludzkiej. Roland i Makbet są bohaterami swoich czasów, oddających specyficzne wartości i normy kulturowe epok, w których powstali. Średniowieczna "Pieśń o Rolandzie" przedstawia wojownika jako idealnego rycerza, którego życie jest pełne honoru i poświęcenia. W renesansowym "Makbecie" ukazano, jak łatwo wojownik może zboczyć z drogi cnoty, jeżeli pozwoli, by ambicja i żądza władzy zawładnęły jego duszą.

Pierwszym kontekstem, który warto rozważyć, jest kontekst historyczny i kulturowy. "Pieśń o Rolandzie" jest ściśle związana z ideologią krucjat, które miały na celu obronę chrześcijaństwa przed „niewiernymi”. Roland jako wojownik rycerski jest idealizowanym obrazem chrześcijańskiego rycerza, który walczy nie tylko dla swojego władcy, ale także dla Boga. Z kolei "Makbet" odbija atmosferę polityczną i moralną epoki elżbietańskiej, gdzie oprócz zewnętrznych działań wojowniczych, równie ważne były intrygi polityczne oraz problematyka władzy i zdrady.

Drugi kontekst to psychologiczny wizerunek wojownika. Roland przedstawiany jest jako postać jednolita, stała w swoim przekonaniu, kierująca się honorowym kodeksem rycerskim. Natomiast postać Makbeta jest znacznie bardziej złożona psychologicznie. Jego wewnętrzna walka między ambicją a moralnością, złudzenia wielkości i strach przed upadkiem tworzą pełniejszy obraz człowieka uwikłanego w własne słabości i namiętności.

Podsumowując, kreacje wojowników w literaturze ukazują różne aspekty ludzkiej natury, od szlachetnego poświęcenia po zbrodniczą ambicję. Roland i Makbet są przykładami, które ilustrują, jak wartości kulturowe i wewnętrzne konflikty wpływają na losy bohaterów. Każdy z tych wojowników, choć tak różnie sportretowany, jest odzwierciedleniem swojego czasu i pokazuje, że prawdziwy heroizm nie zawsze polega na zewnętrznym działaniu, ale często na wewnętrznej walce z samym sobą.