Człowiek istota uległa namiętnościom rozdarta wewnętrznie. Odwołaj się do Williama Szekspira i innych dzieł

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 12.10.2023 o 12:53

Człowiek, niezależnie od wieku czy narodowości, jest istotą uległą namiętnościom. Ta wewnętrzna rozdarcie człowieka widoczne jest w wielu aspektach naszego życia oraz obecne w wielu dziełach literackich, w tym także w twórczości Williama Szekspira i innych klasyków literatury. Namiętności, takie jak miłość, zazdrość czy żądza władzy, mają niezwykłą moc manipulowania naszymi wyborami i decyzjami. Przeanalizowanie kilku utworów literackich pozwala nam zrozumieć, jak wielkie znaczenie mają namiętności w formowaniu i kształtowaniu nas jako istot społecznych.

W jednym z najsłynniejszych dzieł Szekspira, "Romeo i Julia", możemy zaobserwować, jak miłość może prowadzić do tragicznych konsekwencji. Młodzi Romeo i Julia, zakochani namiętnie w sobie, stają się ofiarami walki między ich rodzinami - dwoma rywalizującymi rodami. Namiętne uczucie między tymi dwojgiem młodych ludzi jest tak potężne, że gotowi są postawić na szali wszystko, włącznie z własnym życiem. Ta opowieść jest doskonałym przykładem na to, jak namiętność niekontrolowana może prowadzić do tragedii i rozdarć wewnętrznych.

Kolejnym przykładem dzieła Szekspira ukazującego rozdarcie człowieka jest "Otello". W tym dramacie widzimy, jak zazdrość i podejrzliwość potrafią zrujnować życie człowieka. Tytułowy Otello, dowódca armii, kocha swoją żonę Desdemonę niezwykle namiętnie, ale jest przekonany o jej niewierności na podstawie podstępnych insynuacji. Jego namiętność przeradza się w obsesję, która w konsekwencji doprowadza go do popełnienia zbrodni i własnej zagłady. Ta tragizm tego dzieła ukazuje, jak potężna i wyniszczająca może być namiętność, przekształcając człowieka w destrukcyjną dla siebie samych istotę.

Nie tylko jednak w twórczości Szekspira spotykamy przykłady rozdarć wewnętrznych człowieka spowodowanych namiętnościami. Powieść "Władca much" Williama Goldinga również doskonale obrazuje wpływ żądzy władzy na jednostkę i grupę. Akcja powieści rozgrywa się na bezludnej wyspie, na której grupa chłopców pozostawiona bez nadzoru dorosłych musi stawić czoła własnym instynktom i namiętnościom. Namiętność do władzy wywołuje wśród nich walkę o dominację, prowadząc do brutalności, chaosu i przemocowego rozpadu grupy. Ta opowieść ukazuje, jak namiętności takie jak żądza władzy mogą doprowadzić do upadku dobrej natury człowieka i zniszczenia wspólnoty.

Oczywiście, namiętności nie są tylko negatywne. W niektórych przypadkach mogą one również przynieść pozytywne skutki, takie jak osiągnięcie sukcesu czy twórczość artystyczna. Jednakże, kiedy namiętność dominuje nad racjonalnym myśleniem i prowadzi do niekontrolowanych zachowań, człowiek staje się rozdartą istotą.

Wnioskiem jest więc to, że człowiek jako istota uległa namiętnościom jest rozdarciem wewnętrznym. Przykłady z literatury, takie jak twórczość Williama Szekspira czy powieść Williama Goldinga, ukazują, że namiętności, mimo swojego silnego oddziaływania, mają zdolność prowadzenia człowieka zarówno do sukcesu, jak i tragedii. Dlatego warto zadbać o kontrolowanie swoich namiętności, by uniknąć rozdarć wewnętrznych i negatywnych konsekwencji ich działania.