Nie każdy może być bohaterem.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.09.2024 o 20:51

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 19.09.2024 o 17:58

W literaturze bohaterowie najczęściej są postaciami, które wyróżniają się odwagą, mądrością i determinacją. Postacie takie zapadają w pamięć i inspirują kolejne pokolenia czytelników, przyciągając ich uwagę swoimi niezwykłymi czynami i postawami. Jednakże, nie każda postać literacka jest w stanie sprostać wymaganiom jakie niesie ze sobą status bohatera. Poniższa rozprawka ma na celu udowodnienie, że nie każdy może być bohaterem, co zostanie zilustrowane przykładami z literatury.

Na samym początku warto przywołać przykład Pani Dulskiej z dramatu Gabrieli Zapolskiej "Moralność Pani Dulskiej". Pani Dulska to postać, która kieruje się wyłącznie własnymi korzyściami i dba przede wszystkim o swój wizerunek w oczach innych. Jej hipokryzja, zakłamanie i brak empatii skutecznie uniemożliwiają jej stawanie się bohaterką. Choć ma możliwość zmiany swojego postępowania i uratowania reputacji rodziny w sposób moralny, konsekwentnie wybiera działania oparte na obłudzie i manipulacji. Jej decyzje pokazują, że nie każdy człowiek, ze względu na swoje cechy charakteru i brak odwagi cywilnej, jest zdolny do bycia bohaterem.

Kolejnym przykładem jest postać Anny Kareniny z powieści Lwa Tołstoja. Anna jest kobietą, która wpada w pułapkę namiętności i obsesji miłości do Aleksego Wrońskiego. Decydując się na romans, łamie konwenanse społeczne i naraża się na ostracyzm. Chociaż z jednej strony jej próba walki o własne szczęście może być postrzegana jako bohaterstwo, z drugiej strony jej egocentryzm, brak odpowiedzialności i spowodowane przez nią cierpienie innych sprawiają, że nie może być określona mianem bohaterki. Jej tragiczna decyzja o samobójstwie tylko potwierdza jej słabość charakteru i brak umiejętności radzenia sobie z konsekwencjami własnych wyborów.

Postać Raskolnikowa z "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego również ukazuje, że nie każdy może być bohaterem. Raskolnikow, zafascynowany ideologią nadczłowieka, decyduje się na zbrodnię, której celem jest dowiedzenie jego wyższości moralnej i intelektualnej nad innymi ludźmi. Jednak popełnienie morderstwa nie tylko nie czyni go bohaterem, lecz wręcz przeciwnie – staje się symbolem ludzkich błędów, moralnego upadku i rozpaczy. Jego wyrzuty sumienia, wewnętrzne konflikty oraz niezdolność do życia w zgodzie z własnymi przekonaniami sprawiają, że jest antybohaterem, który pokazuje, że nie każdy ma w sobie siłę, mądrość i odwagę potrzebne, by zostać prawdziwym bohaterem.

Przejdźmy teraz do "Opowieści wigilijnej" Karola Dickensa i postaci Ebenezera Scrooga. Scrooge jest zimnym, skąpym i samotnym człowiekiem, którego jedynym celem w życiu jest gromadzenie bogactw. Jego przemiana jest centralnym punktem fabuły i ukazuje, że nawet osoba o tak ograniczonym horyzoncie moralnym i emocjonalnym może znaleźć w sobie siłę, by zmienić swoje życie na lepsze. Jednak, zanim dojdzie do tej przemiany, Scrooge jest żywym dowodem na to, że jego wcześniejsze postępowanie i egoizm skutecznie blokują mu drogę do bycia bohaterem. Ostatecznie, choć zyskać bohaterstwo zdolności współczucia i dobroci, jest to proces długi, mozolny i obarczony wieloma trudnościami, co pokazuje, że nie każdy jest na to gotowy.

Niezwykle interesującym przykładem jest też postać Wokulskiego z "Lalki" Bolesława Prusa. Stanisław Wokulski to postać, która niewątpliwie dąży do realizacji wielkich celów. Jego ambicje, pragnienie miłości i chęć dokonania reform społecznych są godne uznania. Niemniej jednak jego niezdolność do radzenia sobie z własnymi emocjami, uzależnienie emocjonalne od Izabeli Łęckiej oraz jego często destrukcyjne działania wobec samego siebie pokazują, że jest to bohater rozdarty między chęcią bycia wzorem a własnymi słabościami. Wokulski niejednokrotnie pokazuje, że choć ma ogromny potencjał, nie jest w stanie go w pełni wykorzystać, co ogranicza go w byciu w pełni ukształtowanym bohaterem.

Na koniec warto zwrócić uwagę na postać Gregora Samsy z powieści "Przemiana" Franza Kafki. Samsa, który budzi się pewnego dnia jako gigantyczny robak, jest postacią tragiczną. Jego przemiana fizyczna staje się metaforą jego wewnętrznej alienacji i braku zdolności do realizacji swoich ambicji. Jego desperacka walka o akceptację i zrozumienie w otoczeniu rodzinnym kończy się niepowodzeniem, co tylko podkreśla, że bohaterstwo wymaga nie tylko niezwykłych czynów, ale także akceptacji i wsparcia otoczenia, których Samsa nie otrzymał.

Podsumowując, analiza powyższych postaci literackich dowodzi, że nie każdy może być bohaterem. Bohaterstwo wymaga nie tylko odwagi i determinacji, ale także moralnej integralności, zdolności radzenia sobie z własnymi słabościami i umiejętności inspirowania innych. Wielu z nas, mimo szczerych chęci, nie jest w stanie sprostać tym wysokim wymaganiom, co ukazują liczne przykłady z literatury.