Czy sława walczących jest ważniejsza od zwycięstwa w bitwie? w utworach "Pieśń o Rolandzie" oraz Achillesa z "Iliady".

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.10.2024 o 19:04

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.09.2024 o 21:56

W literaturze starożytnej i średniowiecznej często spotykamy się z bohaterami, którzy stają przed dylematem: czy warto podejmować ryzyko i walczyć dla sławy, nawet kosztem własnego życia, czy raczej dążyć do zwycięstwa, które przynosi konkretną korzyść? Dwa klasyczne dzieła literackie – "Iliada" Homera oraz "Pieśń o Rolandzie" – przedstawiają postacie, które obrazują ten dylemat w sposób wyjątkowo barwny. Achilles oraz Roland są przykładami wojowników, dla których sława (klaos w mitologii greckiej i chwała chivaleryjska w średniowieczu) jest wartością najwyższą, często przewyższającą samo zwycięstwo w bitwie. Na podstawie ich postaci możemy spróbować odpowiedzieć na pytanie, czy sława walczących jest ważniejsza od zwycięstwa w bitwie.

Achilles, bohater "Iliady", od pierwszych stron epopei staje przed wyborem między życiem pełnym chwały, ale krótkim, a długim życiem bez sławy. Matka Achillesa, Tetyda, przekazuje mu przepowiednię, według której musiałby podjąć decyzję, czy wróci do domu, do Pthii, i przeżyje długie, lecz zapomniane życie, czy pozostanie na polu bitwy pod Troją i zginie, ale zostanie zapamiętany na zawsze jako wielki heros. Achilles wybiera drugą opcję, wiedząc, że jego imię przetrwa wieki i stanie się synonimem bohaterstwa.

Achilles idealizuje sławę jako wartość, która przewyższa wszelkie inne. Jego decyzja zostania na polu bitwy pod Troją, mimo świadomości, że to skazuje go na śmierć, świadczy o jego głębokim pragnieniu nieśmiertelnej chwały. Warto zaznaczyć, że jego decyzja ma motywacje osobiste i dumne. Jego gniew na Agamemnona, który poniża go poprzez odbieranie mu niewolnicy Briseidy, motywuje go do chwilowego wycofania się z walki. Jednak śmierć jego najdroższego przyjaciela Patroklosa sprawia, że wraca do walki – nie tylko dla zemsty, ale także dla wzmocnienia własnej sławy.

W przypadku Achillesa widzimy, że sława jest celem samym w sobie, wartością nadrzędną, której bohater gotów jest podporządkować wszystko, nawet własne życie. Z perspektywy bohatera greckiego strata życia jest mało ważna, jeżeli w zamian uzyskuje nieśmiertelną sławę. Można stwierdzić, że w "Iliadzie" zwycięstwo indywidualne nie jest nawet konieczne, gdyż znaczenie ma właśnie chwała, która przychodzi z heroicznymi czynami.

Roland, bohater "Pieśni o Rolandzie", jest rycerzem Karola Wielkiego, którego postać IDa odzwierciedla ideały chivaleryjskie średniowiecznej Europy. Podobnie jak Achilles, dąży on do chwały, lecz w odmiennym kontekście kulturowym. Dla Rolanda sława jest nie tylko wynikiem indywidualnej odwagi i heroizmu, ale również służby królowi i Bogu. Roland, dowiedziawszy się o zdradzie Ganelona i zbliżającym się ataku Saracenów w Wąwozie Roncevaux, świadomie podejmuje walkę, mimo że wie, że mało prawdopodobne jest zwycięstwo.

Roland zdaje sobie sprawę z przewagi wroga, ale jego poczucie obowiązku i duma rycerska nie pozwalają mu wezwać pomocy, co mogłoby uratować jego życie oraz życie jego towarzyszy. W obliczu klęski, Roland dmie w róg, zdając sobie sprawę, że jest to jego ostatni gest heroiczny, którym zapewnia sobie i swoim ludziom nieśmiertelną chwałę. Jego śmierć jest sławą, ponieważ pokazuje bezgraniczną odwagę i wolę walki do końca.

Postać Rolanda dowodzi, że w kontekście średniowiecznych wartości rycerskich sława i honor mogą być ważniejsze od taktycznego zwycięstwa. Zwycięstwo nie jest głównym celem, lepszą walutą jest pamięć o nieustraszonym wojowniku, który nigdy się nie poddał. Dla Rolanda chwała jest integralnym elementem jego tożsamości jako rycerza, który poświęca się dla wyższego dobra.

Porównując oba przypadki, można stwierdzić, że zarówno w świecie starożytnej Grecji, jak i średniowiecznej Europy, sława walczących była uważana za wartość nadrzędną. Ogromne znaczenie przywiązywane do sławy wynikało z kulturowych i społecznych norm oraz z przekonania o nieśmiertelności poprzez pamięć.

W konkluzji można stwierdzić, że w literaturze i kulturze starożytnej oraz średniowiecznej sława walczących często przeważa nad samym zwycięstwem w bitwie. Postacie takie jak Achilles i Roland pokazują, że zdobycie nieśmiertelnej chwały daje im więcej satysfakcji i spełnienia niż jakiekolwiek doczesne zyski a nawet samo fizyczne zwycięstwo. Walory tych bohaterów pozwalają uznać, że w ich światach sława była ważniejsza od wyników poszczególnych bitew.