Postawy społeczeństwa polskiego wobec zaborców w "Dziadach" cz. 3 sc. 1 i 7

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 11:10

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.11.2023 o 15:30

Współczesne społeczeństwo polskie od dawna mocno związane jest z kwestiami historycznymi, które wyznaczają naszą tożsamość narodową. Jednak nie zawsze jesteśmy zgodni na temat oceny postaw i działań naszych przodków. Dlatego, przyjrzyjmy się postawom społeczeństwa polskiego wobec zaborcy, które odzwierciedlone są w scenach 1 i 7 dzieła literackiego "Dziady" część 3.

Scena 1 "Dziadów" części 3 ukazuje spotkanie tajemniczego Gościa w Wielkanoc, który odczytuje świętą mowę. Jest on identyfikowany jako zaborca, przedstawiciel obcej władzy, którą Polacy przez długie lata musieli znosić. Jego obecność w czasie Święta Zmartwychwstania Pańskiego budzi zrozumiałe kontrowersje i negatywne emocje u Polaków. Scena ta przedstawia zdecydowaną postawę społeczeństwa polskiego, które nie zgadza się na obecność zaborcy w ich najważniejszych chwilach. Można zauważyć silne napięcie i niechęć wobec Gościa, a także gotowość do zorganizowania śmiałego buntu.

Scena 7 "Dziadów" części 3 to moment, w którym zaborca, obecny w postaci Wilka, spotyka ubogiego człowieka, zwanego Prorektorem. W rozmowie z nim Wilk wyjawia swoją prawdziwą tożsamość. Okazuje się, że Wilk jest duchem zmarłego dziadka Prorektora, który został zesłany do egzystencji o wiele niższej niż życie na ziemi. Spotkanie to ukazuje konfrontację między zaborcą a pokrzywdzonymi przez niego Polakami, które prowadzi do dialogu na temat winy i możliwości przebaczenia.

Obie sceny ukazują różne postawy społeczeństwa polskiego wobec zaborcy. Scena 1 przedstawia jednoznacznie negatywną reakcję na jego obecność, z wyraźnym sprzeciwem wobec wpływu zaborcy na polskie życie. Polacy nie chcą akceptować obecności obcej władzy w swoich najważniejszych momentach i gotowi są do walki o swoją niezależność.

Scena 7 natomiast sugeruje, że nie wszystko jest takie proste jak się wydaje. Również duchy zaborców mają swoje historie i bolesne doświadczenia, które wpłynęły na ich działania. Spotkanie z Wilkiem pokazuje, że nie zawsze można z góry skazywać każdego zaborcę na wieczną winę. Wprowadza to element refleksji i zastanowienia się, czy zemsta i nienawiść są jedynym sposobem na rozwiązanie konfliktów.

Postawy społeczeństwa polskiego wobec zaborcy, jakie ukazane są w "Dziadach" części 3, są różnorodne i wielowarstwowe. Scena 1 prezentuje zdecydowany sprzeciw i gotowość do walki, podczas gdy scena 7 ukazuje potrzebę refleksji i zrozumienia drugiej strony. To konfrontacja tych dwóch postaw kreuje pełny obraz społeczeństwa polskiego, które z jednej strony jest dumne z walki o niepodległość, a z drugiej strony otwarte na dialog i możliwość pojednania. Wydaje się, że obydwa te elementy są ważne dla naszej historii i naszej tożsamości jako narodu.