Miłość - źródło szczęścia czy cierpienia? "Cierpienia młodego Wertera", "Romeo i Julia"

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 14.10.2024 o 21:36

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 27.11.2023 o 18:17

Miłość jest jednym z najpotężniejszych uczuć, które mogą wpływać na życie człowieka. Można się zastanowić, czy rzeczywiście jest ona źródłem szczęścia, czy raczej przyczyną cierpienia. W literaturze możemy znaleźć wiele przykładów na poparcie obu tych tez. Analizując „Cierpienia młodego Wertera” Johanna Wolfganga von Goethego oraz „Romea i Julię” Williama Szekspira, możemy dostrzec, jak różnorodne mogą być konsekwencje tego uczucia.

W powieści „Cierpienia młodego Wertera” Goethe przedstawia miłość jako źródło zarówno ogromnego uniesienia, jak i głębokiego cierpienia. Werter, główny bohater utworu, zakochuje się bez pamięci w Lotcie, narzeczonej innego mężczyzny, Alberta. Jego miłość jest nieszczęśliwa, ponieważ Lotta pozostaje wierna swojemu narzeczonemu, co prowadzi Wertera do rosnącej rozpaczy. Z jednej strony, Werter doświadcza chwil szczęścia, kiedy tylko może przebywać w towarzystwie Lotty, rozmawiać z nią i podziwiać jej urok. Czuje intensywność emocji, które dodają mu energii i sprawiają, że jego życie nabiera kolorytu. Z drugiej strony, brak nadziei na spełnienie tej miłości pogłębia jego melancholię i prowadzi do autodestrukcji.

Kulminacją cierpienia Wertera jest jego ostateczna decyzja o popełnieniu samobójstwa. Miłość, która miała być dla niego źródłem szczęścia, staje się przyczyną jego zguby. Tragiczna śmierć Wertera ukazuje, jak destrukcyjny wpływ na człowieka mogą mieć nieodwzajemnione uczucia. Goethe ukazuje miłość jako siłę, która może zarówno wzbogacić życie człowieka, jak i je zniszczyć, jeśli nie znajdzie swojego spełnienia.

Z kolei w dramacie „Romeo i Julia” Szekspira miłość jest przedstawiana jako uczucie o wielkiej sile, które prowadzi do szczęścia, ale również do katastrofy. Romeo i Julia to młodzi kochankowie, którzy pochodzą z dwóch skłóconych rodów, Montecchich i Capuletich. Ich miłość, przeżywana intensywnie i romantycznie, staje się dla nich źródłem szczęścia, ale jednocześnie przyczyną tragicznych wydarzeń.

Ich uczucie jest tak potężne, że nie zważają na konsekwencje, jakie niesie za sobą ich związek. W chwilach, gdy są razem, doświadczają pełni szczęścia i wzajemnego spełnienia. Ich miłość jest czysta, namiętna i bezkompromisowa, co sprawia, że stają się symbolem romantycznej miłości. Jednak nieprzyjazne siły zewnętrzne, w postaci konfliktu między rodami, prowadzą do katastrofalnych skutków. Nieporozumienia i tragiczny zbieg okoliczności przyczyniają się do śmierci zarówno Romea, jak i Julii.

Szczęście, jakie odnajdują w sobie nawzajem bohaterowie, okazuje się krótkotrwałe, a miłość staje się przyczyną ich zguby. Szekspir pokazuje, że miłość jest uczuciem niezwykle pięknym, ale jednocześnie może być źródłem ogromnego cierpienia, jeśli napotyka na przeszkody nie do pokonania.

Porównując oba dzieła, można dostrzec, że zarówno Werter, jak i Romeo oraz Julia doświadczają intensywności miłości, która wpływa na ich życie w sposób nieodwracalny. Dla Wertera miłość staje się przytłaczającym ciężarem, podczas gdy dla Romea i Julii jest ona jednocześnie spełnieniem i przekleństwem. W obu przypadkach uczucie to prowadzi do tragicznego finału, ukazując, jak cienka jest granica między szczęściem a cierpieniem.

Podsumowując, miłość w literaturze często ukazywana jest jako siła, która może zarówno uszczęśliwić, jak i zniszczyć człowieka. Werter z powieści Goethego oraz Romeo i Julia z dramatu Szekspira są tego doskonałymi przykładami. Ich historie pokazują, że miłość, choć potrafi dawać radość, często wiąże się również z bólem i tragedią. Ostatecznie to, czy miłość jest źródłem szczęścia, czy cierpienia, zależy od kontekstu, w jakim się rozwija, oraz od tego, jak bohaterowie radzą sobie z jej konsekwencjami.