Co jest powinnością artysty? Odpowiedź na podstawie manifestu Stanisława Przybyszewskiego „Confiteor” oraz „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: przedwczoraj o 18:36

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.01.2026 o 12:45

W dzisiejszym świecie, gdzie sztuka i kultura odgrywają istotną rolę w życiu społecznym, szczególnie ważne staje się zrozumienie, jakie są powinności artysty. Artysta, jako osoba wrażliwa na otaczającą rzeczywistość, ma potencjał oddziaływania na społeczeństwo oraz formowania jego wartości i przekonań. W celu odpowiedzi na pytanie, jakie powinności ma artysta, warto przyjrzeć się dwóm istotnym dziełom literatury polskiej: "Confiteor" Stanisława Przybyszewskiego i "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego.

Stanisław Przybyszewski w swoim manifeście "Confiteor" stawia tezę, że sztuka posiada autonomię i powinno się ją tworzyć dla niej samej, a nie jako narzędzie służące do moralizowania, nauczania czy służenia społecznym celom. Autor podkreśla, że sztuka powinna być wynikiem wewnętrznych przeżyć artysty, głębokiej analizy duszy ludzkiej i wyrazem emocji oraz uczuć. Przybyszewski odrzuca jej instrumentalizację i przekonuje, że prawdziwa sztuka to taka, która odzwierciedla "nagą duszę" jej twórcy. Autor manifestu podkreśla indywidualizm artysty i jego prawo do całkowitej wolności twórczej. W tym ujęciu powinnością artysty jest odkrywanie prawdy poprzez introspekcję i osobiste doznania oraz wyrażanie ich w sposób oryginalny, bez podporządkowania się normom społecznym czy modzie.

To stanowisko ukazuje artystę jako jednostkę niezależną, dla której najważniejsze jest przeżycie i odwzorowanie własnych emocji. Przybyszewski, jako czołowy przedstawiciel Młodej Polski, propagował idee, które odrzucały konsumpcyjne i użytkowe podejście do sztuki. Dla niego najważniejsze było uchwycenie tego, co nienamacalne, ulotne, a więc esencji ludzkiego ducha.

Z kolei Stanisław Wyspiański w "Weselu" przedstawia artystę w nieco innym kontekście. Dzieło, osadzone w rzeczywistości młodopolskiej, ujawnia społeczne, narodowe i kulturalne dylematy tamtego okresu. Poprzez swoich bohaterów, Wyspiański konfrontuje poglądy inteligencji miejskiej z wartościami chłopstwa, ukazując przy tym ich wzajemne napięcia i nieporozumienia. W "Weselu" artysta pełni funkcję mediatora, jest pomostem między różnymi warstwami społecznymi oraz nośnikiem tradycji narodowych.

W postaci Poety odnajdujemy obraz artysty rozdarcia – z jednej strony zdaje sobie sprawę z doniosłości swoich obowiązków wobec narodu, z drugiej zaś zmaga się z własną niemocą twórczą oraz niezrozumieniem społecznym. Wyspiański poprzez swoich bohaterów pokazuje, że artysta nie może być oderwany od rzeczywistości społecznej, lecz powinien pełnić rolę przewodnika, który uświadamia jednostki i wspólnoty o istotnych dla nich wartościach, niekiedy ukrytych pod powierzchnią codzienności.

Zestawiając poglądy Przybyszewskiego i Wyspiańskiego, dostrzegamy dwie różne koncepcje roli artysty. Przybyszewski stawia na indywidualizm i wewnętrzną prawdę twórcy, co może prowadzić do oderwania się od obowiązków społecznych. Wyspiański zaś uwypukla powinność artysty wobec narodu i społeczeństwa, akcentując konieczność uwzględniania społecznych i kulturowych kontekstów w procesie twórczym.

Można zatem stwierdzić, że powinnością artysty jest balansowanie między wewnętrznym instynktem twórczym a odpowiedzialnością za wpływ, jaki jego dzieła mogą wywierać na społeczeństwo. Artysta, jako jednostka wyjątkowo wrażliwa, powinien dążyć do zachowania autonomii swojej sztuki, jednocześnie nie zapominając o tym, że jego twórczość ma potencjał kształtowania rzeczywistości społecznej. W dobie rosnącej globalizacji i kulturowej homogenizacji, artysta jako świadomy uczestnik życia społecznego może pomóc w zachowaniu tożsamości kulturowej, wspierać dialog między pokoleniami oraz inspirować zmiany.

Podsumowując, artysta ma powinność nie tylko kreować i wyrażać wewnętrzne doznania, ale również angażować się w sprawy społeczne i kulturowe. W ten sposób jego twórczość może stać się mostem łączącym różnorodne idee, wartości i presje współczesności, przekształcając sztukę w siłę zdolną do przekształcania rzeczywistości. Wnioski te, wynikające z lektury "Confiteor" oraz "Wesela", wciąż pozostają aktualne i inspirują do refleksji nad istotą twórczości artystycznej.