Różne postawy ludzi wobec własnych błędów: "Lalka" Prusa, "Zbrodnia i kara" Dostojewskiego i "Potop" Sienkiewicza.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.12.2023 o 17:51

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 17.12.2023 o 17:46

W życiu każdego człowieka nieuniknione są błędy – zarówno te małe, jak i te o większym znaczeniu. Różne są jednak postawy, jakie przyjmujemy wobec własnych pomyłek. Jedni potrafią spojrzeć na nie z odpowiednią pokorą i skromnością, inni z kolei nie potrafią się z nimi pogodzić, a jeszcze inni całkowicie je negują. Problem ten został poruszony w znanych polskich utworach literackich: "Lalce" Bolesława Prusa, "Zbrodni i karze" Fiodora Dostojewskiego oraz "Potopie" Henryka Sienkiewicza.

W "Lalce" widzimy różne postawy głównych bohaterów wobec własnych błędów. Stanisław Wokulski, człowiek ambitny i inteligentny, potrafi być pokorny wobec swoich pomyłek. Kiedy dowiaduje się o odrzuceniu swej wieloletniej miłości przez Izabelę Łęcką, nie potrafi zrozumieć, jak to mogło się stać. Jednak zamiast wmawiać sobie, że to tylko pech, przyjmuje swoją porażkę i docenia wartość uczenia się na własnych błędach. Z kolei Izabela Łęcka, młoda i piękna kobieta, niestety nie umie pogodzić się z popełnionymi błędami. Nie potrafi zaakceptować, że wybrała zły kierunek dla swojego życia i obarcza winą innych. Jej postawa jest przykładem braku refleksji i braku pokory.

Podobne postawy wobec błędów obserwujemy także w "Zbrodni i karze". Główny bohater, Raskolnikow, jest człowiekiem pełnym sprzeczności. Początkowo próbuje zbagatelizować swoje błędy i ukryć je przed światem. Jednak z czasem dochodzi do punktu, w którym nie jest w stanie już dłużej nie dostrzegać swojego winy. Zaczyna odczuwać wewnętrzne męczarnie i nie ma siły, aby kontynuować ignorowanie własnych błędów. W końcu przyznaje się do winy i podejmuje odpowiednie kroki w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez niego samym. Również postać Soni, prostytutki, pokazuje tę samą pokorę wobec własnych błędów. Choć jej życie było pełne trudności i niepowodzeń, potrafi zaakceptować swoje wybory i dokonać naprawy.

W "Potopie" również możemy zaobserwować różne postawy ludzi wobec własnych pomyłek. Bohater powieści, Andrzej Kmicic, jest człowiekiem pełnym ambicji, który w życiu podejmuje różne ryzykowne decyzje. Jednak zamiast stawić czoła konsekwencjom i skonfrontować się ze swoimi błędami, ucieka od nich. Nie potrafi zmierzyć się ze swoją ślepotą i obwinia innych za swoje niepowodzenia. To przykład postawy, która nie prowadzi do osobistego rozwoju i naprawy sytuacji. Natomiast postać Oleńki Billewiczówny, lojalnej żony Kmicica, ukazuje postawę pełną pokory i gotowości do zrozumienia swoich błędów. Mimo że była obdarowana urodą, inteligencją i uznaniem innych, potrafiła przyjąć na siebie odpowiedzialność za swoje czyny i zrozumieć swoje pomyłki.

Różne postawy ludzi wobec własnych błędów są tematem często poruszanym zarówno w literaturze, jak i w życiu codziennym. Przyjmowanie pokornej postawy wobec własnych pomyłek, refleksja nad nimi oraz dążenie do ich naprawienia może prowadzić do osobistej i duchowej transformacji. Z drugiej strony, nieumiejętność pogodzenia się z błędami i nieprzyjmowanie odpowiedzialności za nie może prowadzić do stagnacji i braku rozwoju. Dlatego warto inspirować się postawami przedstawionymi w utworach takich jak "Lalka", "Zbrodnia i kara" czy "Potop" i zadbać o rozwijanie własnej świadomości oraz pokory w obliczu własnych pomyłek.