Dwóch bohaterów z dwóch różnych lektur z epoki romantyzmu: uczucia, duchowość, baśniowe i nadprzyrodzone motywy, bohater walczący z własnymi wątpliwościami, bunt, patriotyzm, walki wyzwoleńcze oraz nieszczęśliwa miłość

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 8:59

Rozprawka dotycząca bohaterów dwóch epok literackich, romantyzmu i pozytywizmu, pozwala na ukazanie różnorodności postaw, wartości oraz zmienności idei na przestrzeni dziejów. W literaturze romantycznej dominują uczucia, duchowość, a także baśniowe i nadprzyrodzone motywy. Bohaterowie romantyczni często zmagają się z wątpliwościami, buntem, nieszczęśliwą miłością oraz zaangażowaniem w walki wyzwoleńcze i patriotyzm. W pozytywizmie z kolei główną rolę odgrywa realizm, idea pracy u podstaw, równouprawnienie, emancypacja kobiet, asymilacja Żydów oraz kult pracy. Omówię te różnice na przykładzie wybranych bohaterów z literatury obu epok.

Bohaterem, który doskonale ilustruje romantyczne podejście do życia i sztuki, jest Konrad z III części "Dziadów" Adama Mickiewicza. Konrad jest postacią tragiczną, pełną intensywnych emocji oraz wewnętrznych sprzeczności. Jego bunt przeciwko Bogu i światu to wyraz silnej potrzeby odkrycia sensu życia oraz próba pogodzenia się z losem narodu polskiego. W "Wielkiej Improwizacji" Konrad zdaje się walczyć z własnymi wątpliwościami, poszukując duchowej wolności i sprawiedliwości. Jego pragnienie stania się przewodnikiem narodu i zbawcą ludzkości to przejaw romantycznej idei walki o wolność. Konrad nieustannie zmaga się z poczuciem bezsilności, a jego działania motywowane są zarówno głęboką miłością do ojczyzny, jak i osobistymi ambicjami. Ta tragiczna postać symbolizuje romantyczne napięcie między jednostką a społeczeństwem, gdzie duchowość i emocje stają się siłą napędową do działania.

Przechodząc do pozytywizmu, bohaterem, który w pełni realizuje ideały tej epoki, jest Stanisław Wokulski z "Lalki" Bolesława Prusa. Wokulski jest przedsiębiorcą, człowiekiem czynu, pragmatykiem wierzącym w potęgę wiedzy i pracy. Jego życie to walka o społeczne i ekonomiczne awanse, a także o miłość, która mimo wszystko przynosi mu rozczarowanie. Zamiast jednak błądzić w świecie uczuć, Wokulski dąży do realizacji pozytywistycznych postulatów. Praca u podstaw, poprawa sytuacji najuboższych, to cele, które przyświecają jego działaniom. Wokulski, choć zmagający się z osobistymi porażkami, pozostaje przykładem determinacji i wizji lepszego, bardziej sprawiedliwego świata. Chociaż historia jego miłości do Izabeli Łęckiej również nosi znamiona pewnej tragiczności, to jednak Wokulski stara się przekuć własne niepowodzenia w dobroczynne działania na rzecz społeczeństwa, co jest esencją pozytywistycznego myślenia.

Drugim bohaterem romantycznym jest Gustaw z "Cierpień młodego Wertera" Johanna Wolfganga von Goethego. Postać ta uosabia typowego romantycznego kochanka, którego nieszczęśliwa miłość prowadzi do autodestrukcji. Gustaw jest wrażliwym i emocjonalnym młodym człowiekiem, który całym sercem oddaje się miłości do Lotty. Jego uczucie jest intensywne, a zarazem pełne bólu i beznadziei. Romance Gustawa z Lottą kończy się tragicznie, co jest typowe dla literatury romantycznej, gdzie miłość jest często niemożliwa do zrealizowania. Gustaw, podobnie jak Konrad, walczy z własnymi emocjami, stając się symbolem romantycznego cierpienia i dążenia do niemożliwego.

Z drugiej strony, pozytywistycznym bohaterem reprezentującym idee równouprawnienia i emancypacji kobiet jest Judyta Kohen z noweli "Mendel Gdański" Marii Konopnickiej. Judyta jest postacią, która walczy o swoje miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn i uprzedzenia społeczne. Konopnicka, poprzez swoją bohaterkę, przedstawia dążenie kobiet do większej niezależności i samostanowienia. Judyta, mimo licznych przeszkód, pragnie być traktowana na równi z mężczyznami i prowadzić samodzielne życie. Jej postawa odzwierciedla pozytywistyczne ideały emancypacji kobiet i dążeń do społecznej równości.

Podsumowując, bohaterowie literatury romantycznej to postacie kierujące się silnymi emocjami, często skonfliktowane wewnętrznie i dążące do realizacji utopijnych ideałów. Konrad i Gustaw pokazują zmagania z duchowością, nieszczęśliwą miłością i dążeniem do zmiany świata. Natomiast bohaterowie pozytywizmu, tacy jak Stanisław Wokulski i Judyta Kohen, to postacie skupione na praktycznych działaniach i realizacji społecznych postulatów. Ich historie ukazują zmiany społeczne i ideowe, jakie zaszły w literaturze i społeczeństwie między romantyzmem a pozytywizmem.