Czy warto być dobrym człowiekiem?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2026 o 16:06

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 11.12.2024 o 16:21

Dobroć jest cnotą, która od wieków była przedmiotem rozważań filozofów, pisarzy i myślicieli. W literaturze można znaleźć wiele przykładów, które ilustrują różnorodne aspekty bycia dobrym człowiekiem. W niniejszej rozprawce przeanalizujemy, czy bycie dobrym człowiekiem ma sens, odwołując się do wybranych dzieł literackich.

Pierwszym przykładem, który może świadczyć o tym, że warto być dobrym człowiekiem, jest postać Jean Valjeana z powieści „Nędznicy” autorstwa Victora Hugo. Jean Valjean, choć początkowo skazany za kradzież chleba, stopniowo przechodzi wewnętrzną przemianę pod wpływem dobroci biskupa Myriela. To właśnie biskup, który darował mu kradzież srebrnych świeczników, daje mu szansę na nowy początek. Wybiera drogę prawości i oddania się innym, co przynosi mu wiele wewnętrznego zadowolenia i pozwala na zbudowanie nowego życia. Dobroć Valjeana, wyrażana poprzez pomoc innym, zmienia także życie wielu osób, takich jak Fantyna, którą ratuje z nędznej sytuacji, czy jej córka, Kozeta, którą przyjmuje jako własną. Jego postawa pokazuje, że dobra moralna nie tylko wpływa na nas samych, ale także wywiera pozytywny wpływ na otaczający nas świat.

Innym przykładem z literatury, który pokazuje wartość dobroci, jest powieść „Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Tytułowy bohater, mimo swojej prostoty i niewinności, wykazuje się głęboką empatią i zrozumieniem dla innych istot. W trakcie swojej podróży spotyka różne postacie, z których każda ilustruje jakieś ludzkie słabości i potrzeby. „Mały Książę” uczy się, że prawdziwe bogactwo życia polega na relacjach międzyludzkich i że dobroć może przejawiać się w małych gestach. Jego relacja z różą, którą kocha i której poświęca swoją troskę, jest odzwierciedleniem głębokiej potrzeby bycia dobrym dla innych. Książka w subtelny sposób podkreśla, że życie wypełnione miłością i empatią ma prawdziwą wartość i znaczenie.

Jednak literatura pokazuje również, że bycie dobrym człowiekiem może prowadzić do cierpienia. Utworem, który doskonale to ilustruje, jest „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego. Postać Sonii Marmieładow, istoty o nieskazitelnej dobroci, jest tego doskonałym przykładem. Mimo że jej życie jest pełne trudności i poświęceń, to jej empatia i miłość do rodziny sprawiają, że staje się postacią moralnie wyższą. Sonia, decydując się na prostytucję, aby pomóc rodzinie, doświadcza wielu upokorzeń, ale jej wewnętrzna siła i dobroć w końcu inspirują Raskolnikowa do wewnętrznej przemiany. Przykład tej postaci pokazuje, że mimo iż dobroć może wiązać się z bólem, ostatecznie prowadzi do pozytywnych przemian i wpływa na otoczenie.

Również w „Opowieści wigilijnej” Charlesa Dickensa dobroć odgrywa centralną rolę. Ebenezer Scrooge, początkowo zgorzkniały i chciwy samotnik, przechodzi radykalną przemianę pod wpływem wizyt duchów. Przesłanie Dickensa jest jasne: prawdziwe szczęście i spełnienie znajdują się nie w bogactwie materialnym, ale w relacjach z innymi ludźmi i w aktach bezinteresownej dobroci. Po przemianie działania Scrooge’a przynoszą korzyści nie tylko jego rodzinie, ale również całej społeczności, co ukazuje, jak dużo dobrego można osiągnąć poprzez pozytywny wpływ na innych.

Podsumowując, literatura dostarcza nam licznych dowodów na to, że bycie dobrym człowiekiem jest wartościowe i ma głęboki sens. Choć czasem wiąże się to z trudnościami i cierpieniem, ostatecznie dobroć prowadzi do osobistego spełnienia i pozytywnego oddziaływania na świat. Postaci takie jak Jean Valjean, Mały Książę, Sonia Marmieładow czy Ebenezer Scrooge pokazują, że dobroć potrafi zmieniać zarówno jednostki, jak i całe społeczeństwa. Wartość tej cnoty nie mierzy się jedynie osobistymi korzyściami, ale przede wszystkim wpływem, jaki ma na innych, czyniąc świat lepszym miejscem.