Dążenie do szczęścia czy poświęcenie dla wspólnoty - refleksje na tle "Dżumy" i "Kamieni na szaniec"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.12.2023 o 12:32

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 5.12.2023 o 11:21

Czym człowiek powinien kierować się w życiu - dążeniem do szczęścia, czy poświęceniem dla wspólnoty? To pytanie nurtuje wielu ludzi, zarówno młodych, jak i starszych. Czy powinniśmy podążać za własnymi marzeniami i dążyć do indywidualnego szczęścia, czy też powinniśmy poświęcać się dla dobra wspólnoty? Odpowiedź na to trudne pytanie można znaleźć w literaturze, która doskonale ukazuje różne podejścia do tego zagadnienia, tak jak w przypadku powieści "Dżuma" autorstwa Alberta Camusa oraz "Kamieni na szaniec" napisanej przez Aleksandra Kamińskiego.

Z jednej strony, dążenie do własnego szczęścia jest naturalnym ludzkim instynktem. Chcemy spełniać swoje marzenia, osiągać sukcesy i doznawać przyjemności. Albert Camus w powieści "Dżuma" ukazuje postać doktora Rieux, który podczas epidemii dżumy w mieście Oran stara się zwalczać chorobę i zmierzać do jej zlikwidowania, jednak nie kosztem swojego szczęścia. Rieux poświęca się dla dobra wspólnoty, ale robi to poniekąd również dla samego siebie, z głębokiego przekonania, że ratowanie innych ludzkich istnień przynosi mu wewnętrzną satysfakcję i spełnienie. To pokazuje, że dążenie do szczęścia i poświęcenie dla wspólnoty nie muszą być sprzeczne - wręcz przeciwnie, mogą się uzupełniać i wzmacniać.

Z drugiej strony, poświęcenie dla innych często wiąże się ze zrezygnowaniem z własnych aspiracji i przyjemności. Ta kwestia zostaje poruszona w powieści "Kamienie na szaniec" autorstwa Aleksandra Kamińskiego, która opowiada o bohaterach walczących w konspiracji podczas II wojny światowej. Rudy, Alek i Zośka poświęcają swoje młode życie dla wolności i przyszłości innych ludzi, oddając się obowiązkom patriotycznym. Ich dążenie do wspólnoty jest tak silne, że gotowi są zaryzykować życie, niezależnie od swojego osobistego szczęścia. To ich wybór, który jest wynikiem głębokiego przekonania, że warto się poświęcić dla innych ludzi, nawet jeśli oznacza to rezygnację z własnych rozterek i pasji.

Dlatego też, odpowiedź na pytanie "czym człowiek powinien kierować się w życiu - dążeniem do szczęścia, czy poświęceniem dla wspólnoty" nie jest jednoznaczna. Zarówno dążenie do indywidualnego szczęścia, jak i poświęcenie dla dobra wspólnoty są ważne. Właściwie zestawienie tych dwóch wartości pozwala na osiągnięcie harmonii i satysfakcji w życiu. W konkluzji, każdy człowiek powinien znaleźć równowagę między własnym szczęściem a poświęceniem dla innych, aby żyć pełniąc swoje marzenia, jednocześnie przyczyniając się do rozwoju i dobra społeczeństwa.