Miłość: niszczy czy buduje? Analiza na podstawie „Lalki”, „Nad Niemnem” oraz „Małego Księcia”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.02.2025 o 11:01

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 21.02.2025 o 9:54

Miłość to uczucie, które od wieków fascynuje ludzi swoją złożonością i intensywnością. Jest to temat, który poruszany jest zarówno w literaturze, jak i w rzeczywistości, stanowiąc źródło inspiracji, ale także konfliktów. Pytanie, czy miłość niszczy, czy buduje, pozostaje otwarte i zależne od kontekstu oraz postaw poszczególnych bohaterów. W literaturze polskiej i światowej można znaleźć liczne przykłady, które ilustrują oba te aspekty miłości. W tej rozprawce odniosę się do trzech utworów literackich: „Lalki” Bolesława Prusa, „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej oraz „Małego Księcia” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, aby zbadać, jak miłość wpływa na życie bohaterów i jakie ma konsekwencje.

W „Lalce” Bolesława Prusa miłość jest przedstawiona jako siła zarówno destrukcyjna, jak i budująca. Główny bohater, Stanisław Wokulski, zakochuje się bez opamiętania w Izabeli Łęckiej. Ta miłość staje się jego obsesją, niszczy jego zdolność do obiektywnej oceny sytuacji i przesłania mu horyzonty życiowe. Wokulski, z powodu swoich uczuć do Izabeli, traci zainteresowanie prowadzeniem dobrze prosperującej działalności handlowej i dąży do wzbogacenia się tylko po to, by zdobyć jej serce. Jego miłość do Izabeli pokazuje jak destrukcyjny może być to rodzaj uczucia, kiedy jest jednostronny i oparty na iluzjach. Izabela Łęcka nie odwzajemnia uczuć Wokulskiego, co prowadzi do jego emocjonalnego upadku, a w konsekwencji do odebrania sobie chęci do życia. Jednakże, mimo destrukcyjnego wpływu, miłość Wokulskiego do Izabeli skłania go do działania, do rozwijania swojej kariery i do podejmowania nowych wyzwań, co pokazuje budującą siłę miłości — motywowanie do doskonalenia się i dążenia do celów, choćby były one utopijne.

Zupełnie inny wymiar miłości odnajdujemy w „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej, gdzie miłość stanowi fundament budowania relacji społecznych i tożsamości narodowej. Miłość Justyny Orzelskiej i Jana Bohatyrowicza jest uczuciem czystym, opartym na wspólnych wartościach i poszanowaniu tradycji. Ich uczucie symbolizuje zjednoczenie ludzi różnych klas społecznych w imię wspólnej przyszłości i zachowania kultury narodowej. Miłość w tej powieści nie tylko buduje prywatne szczęście bohaterów, ale również harmonizuje społeczność, dzięki czemu staje się siłą napędową do przezwyciężania przeciwności losu i dążenia do wspólnego dobra. W ten sposób miłość staje się budującą siłą, integrującą ludzi i scalającą ich wokół wspólnego celu. Miłość Justyny i Jana przynosi odbudowę tradycji demokratycznych na miarę Polski szlacheckiej i chłopskiej, zachęcając do działań na rzecz wspólnoty.

W „Małym Księciu” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego miłość jest ukazana jako głęboka więź, która przyczynia się do osobistego rozwoju i zrozumienia samego siebie oraz innych. Relacja Małego Księcia z Różą jest pełna emocjonalnych zawirowań, ale ostatecznie prowadzi młodego podróżnika do introspekcji i nauki o prawdziwej naturze miłości. Poprzez swoje spotkania z różnymi postaciami, Mały Książę odkrywa, że miłość oznacza odpowiedzialność i troskę o drugą osobę, co buduje jego emocjonalną dojrzałość. Związek z Różą, choć początkowo wydaje się skomplikowany i kapryśny, ostatecznie staje się źródłem duchowego wzbogacenia Księcia. Nauka, że „najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”, ilustruje, jak miłość kształtuje nasze postrzeganie świata i relacji z innymi. W tym przypadku miłość jest budującą siłą, która umacnia więzi i pozwala dostrzec piękno w różnorodności.

Reasumując, miłość może być zarówno niszczycielska, jak i budująca, w zależności od kontekstu i sposobu, w jaki jest doświadczana i wyrażana przez bohaterów. W „Lalce” miłość stanowi mieszankę tych dwóch aspektów, będąc źródłem zarówno nieszczęścia, jak i inspiracji. W „Nad Niemnem” miłość jest siłą jednoczącą społeczność, przyczyniając się do postępu i harmonii społecznej. Na koniec, „Mały Książę” pokazuje, jak miłość prowadzi do samopoznania i dojrzałości emocjonalnej. Każdy z tych utworów obrazuje odmienny wpływ miłości na życie człowieka, ale wszystkie podkreślają jej znaczenie jako fundamentalnego aspektu ludzkiego doświadczenia.