Wymiana bohaterów literackich z różnych epok, którzy w imię miłości dokonują złych lub niemądrych czynów. Porównanie z postacią Małgorzaty z 'Mistrza i Małgorzaty' oraz odniesienie do 'Lalki'

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.03.2025 o 21:50

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.03.2025 o 18:17

W literaturze obecność miłości jako motywu napędzającego działania bohaterów jest powszechnie spotykana. Miłość, będąca jednym z najsilniejszych uczuć, bywa źródłem zarówno dobra, jak i zła. W historii literatury odnajdujemy postaci, które w imię miłości popełniają czyny niemądre lub nawet złe. Przeanalizujmy kilka z nich, porównując je z Małgorzatą z "Mistrza i Małgorzaty" Michaiła Bułhakowa, i zastanówmy się nad różnicami w ich zachowaniach oraz konsekwencjami ich wyborów.

Jednym z najsłynniejszych przykładów literackich bohaterów, którzy w imię miłości popełniają niemądre czyny, jest kochankowie z dramatu "Romeo i Julia" Williama Szekspira. Romeo, zakochany w Julii, decyduje się na ślub mimo istniejącego konfliktu między ich rodzinami - Montekich i Kapuletów. Ich uczucie prowadzi do serii tragicznych wydarzeń, które kończą się śmiercią obojga. Romeo, pod wpływem emocji, zabija Tybalta, co skutkuje jego wygnaniem. W ostateczności młodzi kochankowie, nie potrafiąc wyobrazić sobie życia bez siebie, wybierają śmierć. Szekspir w swojej tragedii ukazuje, jak wielka siła miłości może pociągnąć za sobą nieszczęścia, gdy nie jest ona odpowiednio zrozumiana i kontrolowana.

Z kolei w epopei narodowej "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza spotykamy postać Jacka Soplicy, który dokonuje zbrodni w afekcie miłosnym. Zakochany w Ewie Horeszkównie, nie mogąc poślubić jej z powodu oporu rodziny, w przypływie gniewu na Stolnika Horeszko, popełnia morderstwo. Choć później stara się odkupić swoje winy przyjmując imię księdza Robaka, czyn ten staje się piętnem na jego życiu i zmusza go do wieloletniej pokuty. Miłość pełna namiętności i nieumiejętność radzenia sobie z emocjami prowadzą Jacka do rozpaczliwych działań, które na zawsze zmieniają jego życie.

Przywołując zaś "Lalkę" Bolesława Prusa, nie sposób pominąć Stanisława Wokulskiego, którego miłość do Izabeli Łęckiej prowadzi do działań, które można uznać za niemądre. Wokulski, człowiek sukcesu, z racji głębokiego uczucia do Izabeli decyduje się na rozmaite przedsięwzięcia mające na celu zdobycie jej serca. Inwestuje w niepewne interesy, zaniedbując swoją firmę. Mimo iż jego działania można postrzegać jako imponujące dowody miłości, w ostatecznym rozrachunku przynoszą mu one więcej szkody niż pożytku. Jego życie osobiste ulega ruinie, a on sam ostatecznie rezygnuje z walki o Izabelę, dostrzegając beznadziejność sytuacji.

Na tle tych postaci wyróżnia się Małgorzata z powieści "Mistrz i Małgorzata". Działania Małgorzaty, choć również inspirowane miłością, różnią się pod kilkoma istotnymi względami od tych popełnionych przez wcześniej wspomnianych bohaterów. Przede wszystkim, Małgorzata jest gotowa na wszelkie poświęcenia dla Mistrza, ale jej miłość nie prowadzi do destrukcji ani tragicznych konsekwencji. Wręcz przeciwnie, staje się siłą napędową dla działań, które przywracają ukochanemu spokój i sens istnienia. Małgorzata korzysta z pomocy szatańskiego Wolanda, by odzyskać Mistrza, jednak jej działania są wyrazem nie egoistycznej pasji, lecz głębokiej potrzeby pełni istnienia i ukojenia duszy Mistrza. Nie dąży do dominacji ani posiadania, lecz do wspólnej szczęśliwości w sąsiednim wymiarze.

Istotną różnicą pomiędzy Małgorzatą a innymi postaciami jest jej dojrzałość emocjonalna. Podczas gdy bohaterowie tacy jak Romeo, Jacek Soplica czy Wokulski poddają się impulsom i namiętnościom, Małgorzata zachowuje wewnętrzny spokój i rozwagę. Potrafi współpracować z nadprzyrodzonymi siłami w sposób, który nie niszczy jej życia, lecz przywraca harmonię.

Podsumowując, kuriozalnie niektóre z najwybitniejszych dzieł literackich pokazują, jak miłość może kierować ludźmi ku złym czy niemądrym decyzjom. Jednakże w "Mistrzu i Małgorzacie" miłość Małgorzaty przedstawiona jest jako potężna, ale wyważona siła, która przynosi ukojenie i spełnienie, nie zaś zniszczenie. Małgorzata działa z głębokim zrozumieniem istoty swojego uczucia, co stanowi wyraźny kontrast do innych literackich postaci, których miłość często prowadzi do zguby.