Źródła szczęścia w życiu człowieka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.11.2025 o 14:44

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 2.11.2025 o 18:23

Szczęście to jedno z najbardziej pożądanych stanów duszy, którego osiągnięcie jest celem wielu ludzi na przestrzeni wieków. Filozofowie, pisarze i poeci od lat poświęcają swoje prace próbom zrozumienia, czym właściwie jest szczęście i jakie są jego źródła. W literaturze możemy znaleźć wiele przykładów, które pokazują różne drogi do odnalezienia szczęścia. Przyjrzyjmy się zatem, jakie są źródła szczęścia w życiu człowieka na bazie wybranych dzieł literackich.

W „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza odnajdujemy obraz szczęścia zakorzenionego w powrocie do ojczyzny i rodzinnych wartości. Główna postać, Tadeusz, powraca do rodzinnego Soplicowa, gdzie czuje się spełniony i szczęśliwy, otoczony bliskimi ludźmi, piękną przyrodą oraz tradycjami. W tym kontekście Mickiewicz wskazuje na znaczenie tożsamości narodowej, rodzinnych więzi oraz życie zgodne z naturą jako kluczowe elementy prowadzące do szczęścia. Tadeusz odnajduje szczęście w prostych, codziennych radościach, co z kolei pokazuje, że niekiedy można je znaleźć w najbliższym otoczeniu, bez potrzeby poszukiwania w odległych krainach.

Kolejnym przykładem jest „Lalka” Bolesława Prusa, gdzie poszukiwanie szczęścia przez główną postać, Stanisława Wokulskiego, odbywa się na drodze do osiągnięcia sukcesu materialnego oraz zdobycia miłości. Wokulski, bogaty paryski przedsiębiorca, żyje w przekonaniu, że majątek i prestiż społeczny przyniosą mu szczęście. Prus jednak pokazuje, że bez wzajemnej miłości ten stan jest niepełny. Zakochany w Izabeli Łęckiej, Wokulski przeżywa rozczarowanie i gorycz, gdy jego uczucia pozostają nieodwzajemnione.

W „Dziadach” cz. III Adama Mickiewicza możemy zauważyć jeszcze jeden aspekt szczęścia – duchowe spełnienie oraz wiara. Główny bohater, Konrad, doznaje duchowego oczyszczenia i zbliżenia do Boga poprzez walkę z własnymi słabościami i poświęcenie dla ojczyzny. Mickiewicz sugeruje, że prawdziwe szczęście płynie z wewnętrznego pokoju, transcendencji oraz zharmonizowania swoich dążeń z wyższymi wartościami. Szczęście duchowe jest tutaj wyraźnie związane z ideą służby dla innych oraz poszukiwaniem głębszego sensu życia.

Nie sposób pominąć „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego, gdzie poszukiwanie szczęścia przez główną postać, Rodiona Raskolnikowa, prowadzi do dramatycznych wydarzeń. Raskolnikow, przekonany o własnej wyjątkowości, próbuje znaleźć szczęście i spokój sumienia poprzez dokonanie zbrodni — morderstwa lichwiarki. Dostojewski pokazuje, że szczęście osiągane przez krzywdę innych nie jest trwałe ani prawdziwe. Ostatecznie Raskolnikow odnajduje wewnętrzny spokój i szczęście dopiero po przejściu przez cierpienie i przyznaniu się do winy. Dostojewski sugeruje, że szczęście wiąże się z moralnością, odkupieniem win i życiem zgodnym z prawdą.

Oczywiście, musimy też wspomnieć „Sto lat samotności” Gabriela Garcíi Márqueza, gdzie szczęście jest osiągane przez rodzinę Buendía w różnych, niejednokrotnie zaskakujących formach. Márquez przedstawia szczęście jako coś zmiennego, podlegającego piętnu przeznaczenia i historii. W przypadku niektórych członków rodziny Buendía, szczęście płynie z akceptacji swojej przeszłości i wypełnienia pisań losu, mimo że czasami wiąże się to z osamotnieniem i poświęceniem.

Na zakończenie warto zwrócić uwagę na powieść „Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Tutaj szczęście jest ukazane jako wynik miłości, przyjaźni i zrozumienia świata w jego najprostszej formie. Bohater uczy nas, że najważniejsze jest niewidoczne dla oczu, a szczęście można znaleźć w relacjach z innymi oraz w docenianiu piękna ukrytego w codziennych, drobnych rzeczach.

Podsumowując, literatura dostarcza nam wielu przykładów pokazujących różnorodne źródła szczęścia w życiu człowieka. Może ono płynąć z rodzinnych więzi, miłości, duchowego spełnienia, a nawet z akceptacji samego siebie oraz życia zgodnego z prawdą i wartościami moralnymi. Każdy z tych przykładów pokazuje, że szczęście jest często wynikiem wyborów, które podejmujemy, oraz drogi, którą decydujemy się kroczyć w poszukiwaniu sensu naszego życia.