Czy miłość to droga do własnego szczęścia czy szczęścia ukochanej osoby?

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: dzisiaj o 8:14

Miłość w życiu człowieka od wieków zajmuje wyjątkowe miejsce. Była inspiracją dla poetów, malarzy, filozofów i zwykłych ludzi. W literaturze często przedstawiana jest jako uczucie niezwykle silne, czasem niszczące, prowadzące do szczęścia lub tragedii. Temat, czy miłość jest drogą do własnego szczęścia, czy szczęścia ukochanej osoby, budzi wiele dyskusji. Odpowiedzi na to pytanie postaram się poszukać, analizując "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga Goethego oraz "Lalkę" Bolesława Prusa.

Na początku warto zastanowić się, czym właściwie jest miłość i jakie są jej cele. Dla jednych to uczucie jest dążeniem do własnego szczęścia, dopełnieniem siebie poprzez drugą osobę. Dla innych – to gotowość do poświęceń, stawianie dobra ukochanego nad własne potrzeby. Przykłady literackie pokazują, jak bardzo różne oblicza może mieć miłość.

Przeanalizujmy najpierw "Cierpienia młodego Wertera". Werter to młodzieniec romantyczny, niezwykle wrażliwy, zakochany bez pamięci w Lotcie, która jednak jest narzeczoną Alberta. Werter przeżywa swoją miłość jako uczucie przytłaczające, wręcz obsesyjne. Jego światopogląd opiera się na kulcie uczuć i indywidualnej wrażliwości. Doświadcza on nieustannego rozdarcia: z jednej strony pragnie szczęścia z ukochaną, z drugiej – nie chce burzyć jej egzystencji u boku Alberta.

W pewnym momencie Werter zdaje sobie sprawę, że jego miłość nigdy nie zostanie spełniona i zaczyna rozważać, czy odejść, by nie sprawiać Lotcie cierpienia. Jednak pomimo deklarowanego altruizmu, w gruncie rzeczy nie potrafi zrezygnować z własnych uczuć i pragnień. W finale powieści decyduje się na samobójstwo – jest to akt rozpaczliwego poszukiwania ukojenia dla siebie, ale i gest mający "uwolnić" Lottę od jego obecności. Czy jednak Werter myśli wyłącznie o szczęściu ukochanej? Niekoniecznie – ostatecznie kieruje się własnym bólem i niezdolnością do udźwignięcia niespełnionej miłości. W "Cierpieniach młodego Wertera" miłość to przede wszystkim droga do szczęścia indywidualnego, nawet jeśli jest to droga tragicznie zakończona. Werter kieruje się swoimi emocjami i nie umie postawić szczęścia Lotty na pierwszym miejscu – jego miłość jest egoistyczna, choć podszyta romantyczną ideą poświęcenia.

Odmienne spojrzenie na miłość można znaleźć w "Lalce" Bolesława Prusa – powieści, która również ukazuje, jak głęboko to uczucie potrafi ingerować w życie człowieka. Stanisław Wokulski darzy głębokim uczuciem Izabelę Łęcką. Przez lata robi wszystko, by zdobyć jej względy – pracuje, pomnaża majątek, stara się być szlachetny i szanowany. Jednak miłość Wokulskiego z czasem ewoluuje. Początkowo jego działania skupiają się wokół własnego szczęścia – chce poślubić Izabelę, marzy o spełnionym życiu u jej boku.

Z czasem jednak zaczyna dostrzegać, że jego uczucie nie jest odwzajemnione. Pomimo to, pragnie szczęścia Izabeli – gdy dowiaduje się o jej nieszczerości i manipulacjach, wciąż stara się ją zrozumieć, ocalić przed społecznym kompromitacją, a nawet jest gotów wycofać się, jeśli tego wymaga dobro ukochanej. Przegrywa wprawdzie walkę o własne szczęście, ale jego miłość nabiera cech altruizmu, prawdziwej troski o drugą osobę. Dramat Wokulskiego polega na tym, że nie potrafi pogodzić się z własną przegraną, lecz w odróżnieniu od Wertera stara się postawić potrzeby ukochanej ponad swoje.

Analizując obydwa utwory, można dojść do wniosku, że miłość bywa zarówno drogą do własnego szczęścia, jak i szczęścia drugiej osoby. Wszystko zależy od dojrzałości kochającego i charakteru samego uczucia. Miłość Wertera jest skrajnie indywidualistyczna, wręcz egoistyczna, natomiast miłość Wokulskiego, szczególnie w późniejszych etapach, nabiera cech altruizmu i poświęcenia.

Podsumowując, nie można jednoznacznie stwierdzić, czy miłość jest wyłącznie drogą do własnego szczęścia czy do szczęścia ukochanej osoby. Literatura pokazuje, że dojrzała miłość polega na równowadze – szczęście własne jest ważne, ale równie ważne staje się szczęście ukochanej osoby. Najpiękniejsza miłość to taka, w której obie strony wzajemnie się uszczęśliwiają, a własne potrzeby nie są stawiane ponad dobro drugiego człowieka. "Cierpienia młodego Wertera" i "Lalka" są tego doskonałym przykładem – ukazują różnorodność dróg, którymi podąża serce człowieka w poszukiwaniu miłości i szczęścia.