Czy samobójstwo Wertera było jego siłą, czy słabością? "Cierpienia młodego Wertera"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.01.2024 o 10:01

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 18.01.2024 o 18:21

Samobójstwo, będące centralnym punktem w powieści "Cierpienia młodego Wertera" Goethego, stanowi w dziele moment kluczowy, który może być interpretowany na różne sposoby. Pojęcia siły i słabości postrzegane są tu jako antytezy, toteż rozważając je w odniesieniu do tragicznego wyboru tytułowego bohatera, stajemy w obliczu dyskusji na temat jego osobowości, wartości, które wyznawał, oraz bólu, z którym się zmagał.

Werter, młody i wrażliwy młodzieniec, zdolny do głębokiej introspekcji oraz ekspresji uczuć, w całej powieści kierował się w głównej mierze emocjami. Jego życie było pasmem poszukiwań idealnej, czyli niemożliwej do osiągnięcia miłości do Lotty. Miłość, która nie znajdując ujścia, przerodziła się w obsesyjne uczucie, przekształcając całą egzystencję Wertera w pełną cierpienia walkę. Z jednej strony można by więc w jego czynie odnaleźć pewien rodzaj siły – siły do podjęcia ostatecznej, despotycznej decyzji, z którą zmagał się poprzez całą powieść. Werter wybiera śmierć w imię wierności sobie i swoim pragnieniom, które nie mogą być zrealizowane.

Jednakże, czy na pewno można mówić o siłach, gdy czyn jest aktem rozpaczy? Czy to nie słabość właśnie popycha człowieka do ostatecznego rozwikłania problemu, z którym nie potrafi sobie poradzić? Werter, choć potrafił rozbudzić w czytelniku współczucie, w decydującym momencie aż nadto poddał się emocjom, co można uznać za akt słabości. Jego samobójstwo wydaje się ucieczką od problemów, od której nie ma już odwrotu. Przyznanie się do porażki w walce z rzeczywistością i z własnymi dążeniami.

Weźmy też pod uwagę tę sferę egzystencji, do której Wertera niezmiennie przyciągała sztuka, filozofia i kontemplacja natury. W tych dziedzinach mężczyzna potrafił znajdować ukojenie i inspirację. Kiedy jednak zawiódł w sferze miłosnej, nie potrafił znaleźć wartości w tych pozostałych obszarach, które były dla niego wcześniej tak ważne. W swoim samobójstwie Werter nie tylko zrezygnował z perspektywy miłości, ale również ze wszystkich innych aspektów życia, które potrafiły go wznieść.

Samobójstwo Wertera może również być uznane za rodzaj przesłania do świata – ekspresję skrajnych emocji człowieka cierpiącego z powodu nieodwzajemnionej miłości. Można rozważać, iż w ten sposób Werter pragnął osiągnąć wieczność, stać się ponadczasowym symbolem konsekwencji nieszczęśliwej miłości, czego dowodzi ogromny wpływ, jakiego powieść doznaje na czytelników. Zatem to, co dla niektórych jawi się jako słabość, dla innych może okazać się bohaterskim gestem.

Pomimo tych wszystkich rozważań, ważne jest, aby nie traktować czynu Wertera jako heroicznego aktu. Samobójstwo w powieści jest wyrazem desperacji, znakiem, że Werter nie znalazł w sobie siły, aby walczyć ze swoimi demonami i nie został w stanie pokonać bariery między ideałami a rzeczywistością. Czyn sam w sobie - odebranie sobie życia - jest zaprzeczeniem siły, jest dowodem na to, że jego ból przeważył nad wszelką wolą życia. Łącząc te argumenty, można dojść do wniosku, że samobójstwo Wertera należy raczej postrzegać jako akt słabości, gdyż manifestuje ono ostateczne poddanie się bohatera w wewnętrznej walce, która go toczyła.