Miłość: droga do własnego szczęścia czy do szczęścia ukochanej osoby?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.01.2024 o 9:53

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 18.01.2024 o 21:15

Miłość od wieków stanowi oś tematyczną wielu dzieł literackich. To uczucie bywa przedstawiane jako źródło najsilniejszych emocji, zarówno w kontekście euforii, jak i głębokiego cierpienia. W literaturze niejednokrotnie pojawia się pytanie, czy miłość jest drogą do własnego szczęścia, czy też raczej do szczęścia ukochanej osoby. Problem ten poruszany jest między innymi w "Cierpieniach młodego Wertera" Johann Wolfgang von Goethe, lecz można go rozwinąć, powołując się również na inne dzieła.

W "Cierpieniach młodego Wertera" spotykamy się z konceptem miłości romantycznej, przesyconej emocjami, ale jednocześnie tragicznej w swojej naturze. Werter, główny bohater powieści, zakochuje się w Lottcie, której uczucie z wzajemnością jest mu obce. Ta niespełniona miłość prowadzi go do głębokiej rozpaczy i finalnie do samobójstwa. Wydaje się, że Werter poszukuje zarówno własnego szczęścia, jak i szczęścia Lotty, jednak decyduje się na najbardziej destrukcyjne rozwiązanie. Jego wybór poddaje wątpliwości istotę miłości – czy prawdziwa miłość powinna skupiać się na samozachowaniu, czy też na oddaniu siebie dla dobra tej drugiej osoby.

Analiza postępowania Wertera wskazuje, że przynajmniej na początku, szukał przede wszystkim własnego szczęścia. Miłość ta okazała się jednak zgubna i egoistyczna, ponieważ nie potrafił zaakceptować odmowy Lotty i szanować jej wyboru. Ostatecznie, jego decyzja o odebraniu sobie życia nie przynosi szczęścia nikomu, a jedynie ból i cierpienie.

Natomiast w "Romeo i Julii" Williama Szekspira, kolejny archetypowy przykład uczucia, które dąży zarówno do szczęścia własnego, jak i ukochanej osoby, spotykamy z miłością, która jest odbierana jako coś niewątpliwie pozytywnego i wzniosłego. Choć kończy się ona tragicznie, Romeo i Julia starają się osiągnąć wspólne szczęście, walcząc o swoje uczucie pomimo sprzeciwu rodzin. Ich miłość, chociaż skończyła się tragicznie dla obu, przyniosła zgodę miedzy skłóconymi rodami, sugerując że ich ofiara miała również efekt pozytywny dla innych.

W innej odsłonie, w powieści "Anna Karenina" Lwa Tołstoja, tytułowa bohaterka porzuca swoją rodzinną stabilizację dla tragicznej, namiętnej miłości do Wrońskiego. W tym przypadku również oglądamy poszukiwanie szczęścia własnego, miłość pełną pasji, która jednak skłania Annę do decyzji, które mają katastrofalny wpływ na jej życie i szczęście jej rodziny. Tołstoj skłania się ku pokazaniu, że szczęście indywidualne niesie czasami ze sobą ogromne koszty dla innych.

Podsumowując, miłość w literaturze jest portretowana jako uczucie, które może prowadzić zarówno do szczęścia jednostki, jak i jest w stanie poświęcić się dla dobra ukochanej osoby. Jednak analiza wybranych dzieł wskazuje, że miłość jako droga do szczęścia jest pełna zagrożeń i nierzadko kończy się tragicznie. Werter, Romeo i Julia, Anna Karenina – każda z tych postaci, w poszukiwaniu osobistego szczęścia lub szczęścia ukochanej osoby, podejmuje decyzje, które prowadzą ich przez ból do katastrofy. Czy miłość jest zatem drogą do szczęścia? Może to zależeć od kontekstu, definicji szczęścia i osobistych wyborów. W jasnym świetle wyłania się fakt, że miłość bez wzajemności, odpowiedzialności i zrozumienia dla dobra drugiej osoby może przynieść więcej szkody niż pożytku, a prawdziwe szczęście w miłości to takie, które skupia się na równowadze między dawaniem a braniem.