Rozprawka

Czy warto kochać? - Rozważania na podstawie wiersza Juliana Tuwima „Jeżeli”

Rodzaj zadania: Rozprawka

Streszczenie:

Rozprawka dotyczy wartości miłości pomimo możliwości cierpienia. Na przykładzie literatury ukazuje jej pozytywny wpływ i znaczenie dla życia człowieka. Autor podkreśla głębokie doświadczenia miłosne jako integralną część ludzkiego życia. ✅

Miłość od wieków stanowi jeden z najczęstszych i najistotniejszych motywów w literaturze. Często jest przedstawiana jako doświadczenie wielowymiarowe, łączące w sobie zarówno radość i spełnienie, jak i ból oraz cierpienie. Wiersz Juliana Tuwima „Jeżeli” jest jeden z tekstów, które poruszają tę kwestię, zadając pytanie o wartość miłości, która współistnieje z potencjałem cierpienia. W zestawieniu z poetą, uważam, że warto kochać, mimo świadomości możliwych trudności, bólu i cierpienia, jakie miłość może ze sobą przynosić. Poniżej przedstawiam trzy argumenty, na podstawie których obronię to stanowisko. Pierwszy argument oparty jest na założeniu, że miłość, mimo iż bywa źródłem cierpienia, jest także i przede wszystkim źródłem szczęścia i sensu życia. Miłość ma zdolność wzmacniania naszych doświadczeń, nadawania barw codzienności oraz ułatwia budowanie głębokich, trwałych relacji z innymi ludźmi. W powieści „Nad Niemnem” Elizy Orzeszkowej, głównym motywem jest miłość, która pomimo rozterek i przeciwności losu, okazuje się być siłą napędową dla postaci, przynosząc im ostatecznie szczęście i spełnienie. Choć Justyna w trakcie akcji przeżywa rozterki sercowe, miłość do Jana daje jej siłę i determinację do działania. Drugi argument dotyczy kształtowania się osobowości. Miłość, nawet ta bolesna, pozwala nam rozwinąć empatię, zrozumienie dla innych, a także nauczyć się radzenia sobie z trudnościami i porażkami. Ta zdolność do odczuwania głębokich emocji i radzenia sobie z nimi jest częścią tego, co czyni nas ludźmi. W dramacie Williama Szekspira „Romeo i Julia”, tytułowi kochankowie doświadczają miłości w najbardziej ekstremalnej formie, która ostatecznie prowadzi ich do tragedii. Jednak ich historia jest równocześnie przypowieścią o sile uczuć, która pozwala pokonać podziały społeczne i osobiste lęki, dając świadectwo o tym, iż prawdziwa miłość jest warta największego nawet poświęcenia. Trzeci argument związany jest z wymiarem transcendentalnym i duchowym miłości. Możliwość doświadczenia głębi uczucia i duchowej łączności z inną osobą, nawet jeśli ma to wiązać się z przejściowym cierpieniem, jest wyjątkowa. Miłość pomaga zrozumieć i akceptować samego siebie, otaczający nas świat oraz docierać do wartości, które wykraczają poza materialny wymiar życia. Dzieło „Dziady” Adama Mickiewicza, szczególnie część III, obrazuje miłość Gustawa do Maryli, jako siłę przenikającą granice życia i śmierci. Kochanek zmaga się z bólem utraty ukochanej, jednak to przez uczucie staje się postacią pobudzoną do głębszych rozważań nad ludzką naturą i istotą świata. Podsumowując, myślę, że warto kochać pomimo ryzyka bólu i cierpienia, które mogą pojawiać się na skutek miłości. Każda z miłosnych historii, zarówno te opisane przez Tuwima, Orzeszkową, Szekspira, jak i Mickiewicza, pokazują, że miłość jest doświadczeniem, które nadaje życiu głębię i przynosi doświadczenia nieporównywalne z żadnymi innymi. Jest ona wartością samą w sobie, niezwykle ważnym elementem ludzkiego życia, którego nie można zignorować czy unikać jedynie przez obawę przed możliwym cierpieniem. Cierpienie, choć trudne, często okazuje się być drogocenną lekcją, która pozwala nam wzrastać jako ludzie i uczyć się doceniać głębokie i prawdziwe uczucia.

Napisz za mnie dowolne zadanie domowe jako Rozprawka

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się