Mały książę: Człowiek w poszukiwaniu szczęścia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.01.2024 o 22:12

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 30.01.2024 o 12:30

Szczęście to jedno z tych pojęć, które, mimo iż wydają się dość abstrakcyjne, od czasów najdawniejszych zajmowały centralne miejsce w myśli ludzkiej. Poszukiwanie go, rozumienie i doświadczanie staje się treścią naszego życia. Wiele dzieł literackich podejmuje tematykę szczęścia i poszukiwań człowieka. Do tych, które najbardziej zapadły w pamięć czytelników i które są wciąż aktualne, należy „Mały książę” Antoine’a de Saint-Exupéry'ego oraz dramat Williama Szekspira "Romeo i Julia".

„Mały książę” to utwór, który mimo z pozoru prostego przekazu, kryje w sobie głębokie prawdy dotyczące ludzkiego życia. Główny bohater, tytułowy Mały Książę, wyrusza w podróż międzyplanetarną, podczas której spotyka różnych mieszkańców galaktyki. Każde z tych spotkań w niewielkim stopniu wpływa na to, jak postrzega sens życia i poszukiwanie szczęścia. Książę z każdą kolejną wizytą zdaje się coraz to głębiej rozumieć, że szczęście nie leży w posiadaniu, władzy czy też dorobku intelektualnym, ale w prostotach dnia codziennego, w relacjach z innymi i dbałości o te elementy egzystencji, które naprawdę mają dla nas znaczenie.

Podczas podróży Mały Książę odwiedza różne planety, które są w pewnym sensie metaforami ludzkich zachowań i ambicji. Jego obserwacje pozwalają mu dostrzec, jak wewnątrz tych pozornie różnorodnych celebrowanych wartości kryje się jedna uniwersalna tęsknota – tęsknota za szczęściem, miłością i zrozumieniem. Na jednej z planet napotyka różę, do której przywiązuje się emocjonalnie. To dzięki niej uświadamia sobie, że "najważniejsze jest niewidoczne dla oczu" i to właśnie w relacji z nią odnajduje swój niepowtarzalny składnik szczęścia.

Kiedy Mały Książę spotyka na Ziemi lisa, kolejny raz nasuwa się refleksja o znaczeniu głębokiej więzi i miłości. Lis uczy go, że "dobrze widzi się tylko sercem" i że trzeba "oswoić" – inaczej mówiąc, nawiązać prawdziwą relację z drugim istnieniem, aby stało się ono "jedyne w swoim rodzaju". To pojęcie "oswojenia" jest kluczowe, pokazuje bowiem, że szczęście tkwi w zaangażowaniu i uczuciach, a nie w powierzchowności kontaktów.

Przeciwieństwem tej podróży po szczęście jest historia pokazana w dramacie "Romeo i Julia". Romeo i Julia odnajdują szczęście w miłości względem siebie, co jest zbieżne z naukami, które otrzymuje Mały Książę. Jednakże to szczęście w dramacie szybko ulega zniszczeniu przez fatalizm losu i błędy ludzkie. Zakończenie dramatu jest tragiczne, a owo szczęście, które wydawało się być w zasięgu dłoni głównych bohaterów, zostało utracone na zawsze.

To, co różni "Małego Księcia" od "Romea i Julii", to sposoby realizowania poszukiwania szczęścia. W jednym przypadku jest to podróż wewnętrzna i metafizyczna, w drugim zaś – walka z konwencjami społecznymi, z nienawiścią i przesądem. Obydwa dzieła, choć tak różne, ukazują głębokie potrzeby ludzkiego serca i duszy, a ich przesłania o poszukiwaniu sensu i miłości są ponadczasowe.

Analiza "Małego Księcia" i "Romea i Julii" prowadzi do wniosku, że pościg za szczęściem to nieuchronna część ludzkiej natury. Czy jednak znajdziemy je wewnętrznie, jak Mały Książę, czy zewnętrznie, w relacjach z innymi, jak tragiczni kochankowie, pozostaje kwestią szczegółową dla każdego człowieka. Ważne, abyśmy pamiętali, że podróż ta bywa zarówno trudna, jak i urokliwa, ale zawsze warta podjęcia.