Siła w wielości. Czy wspólnota jest potrzebna do osiągnięcia wielkich celów? "Kordian" i "Wesele"

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 30.09.2024 o 18:10

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 30.01.2024 o 18:25

Człowiek od zarania dziejów dąży do realizacji swoich marzeń, ambicji i celów. Często jednak bywa, że droga do osiągnięcia tych zamierzeń jest usiana przeszkodami, które trudno jest pokonać samodzielnie. Z tego powodu wspólnota i współpraca w grupie często okazują się kluczowe w realizacji wielkich celów. Literatura, jako odbicie ludzkich doświadczeń i emocji, dostarcza licznych przykładów sytuacji, w których bohaterowie dążą do wielkich celów nie tylko dzięki własnej determinacji, ale również dzięki wsparciu i współdziałaniu z innymi. Dwa znane dzieła literackie, które ukazują wartość wspólnoty to „Kordian” Juliusza Słowackiego oraz „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego.

„Kordian” Juliusza Słowackiego to dramat romantyczny, który ukazuje dylematy i zmagania młodego bohatera w kontekście walki o niepodległość Polski. Tytułowy Kordian, postać idealistyczna i pełna patriotycznych uniesień, stara się samodzielnie podjąć walkę z zaborcą. Jego indywidualna determinacja i gotowość do poświęcenia są godne podziwu, ale samotne działanie, jak pokazuje Słowacki, jest skazane na porażkę. Kordian próbuje zabić cara, uznawanego za symbol ucisku i tyranii, jednak jego plan kończy się niepowodzeniem. Monolog na Mont Blanc, który Kordian wygłasza, ukazuje jego heroiczne zamiary, ale jednocześnie obnaża słabość samotnego bohatera. Scena ta podkreśla, że nawet największe indywidualne wysiłki mogą okazać się nieefektywne bez wsparcia szerszej wspólnoty.

Z kolei „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to dramat, który w humorystyczny i zarazem dramatyczny sposób ukazuje polską rzeczywistość przełomu XIX i XX wieku. Główna akcja utworu toczy się podczas wesela poety Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną. Wesele staje się okazją do ukazania napięć społecznych i narodowych, a także niezdolności narodu do zjednoczenia się w imię wspólnego celu. W dramacie Wyspiańskiego przewijają się postacie historyczne i symboliczne, które reprezentują różne elementy polskiego społeczeństwa. Dialogi między nimi ukazują, jak głęboko zakorzenione są podziały i jak trudne jest zjednoczenie narodu.

Kluczowym momentem w „Weselu” jest scena, w której Wernyhora, legendarny prorok, daje Gospodarzowi złoty róg, symbol jedności i zdolności do działania na rzecz ojczyzny. Jednak róg zostaje stracony, co symbolizuje zmarnowaną szansę na zjednoczenie i wspólne działanie. Ta scena jest wyraźnym ostrzeżeniem, że brak jedności i współpracy prowadzi do klęski. Wesele kończy się symbolicznym chocholim tańcem, który odzwierciedla stagnację i niemoc narodu. Przesłanie Wyspiańskiego jest jasne: bez jedności i współdziałania, nawet największe marzenia o wolności i niepodległości są skazane na porażkę.

Podsumowując, zarówno „Kordian”, jak i „Wesele”, ukazują, że wspólnota jest niezwykle istotna w osiąganiu wielkich celów. Indywidualne bohaterstwo, choć szlachetne, nie zawsze jest wystarczające, by sprostać ogromnym wyzwaniom. Kordian, pomimo swego heroizmu, nie był w stanie samodzielnie zmienić losów narodu, podobnie jak postacie z „Wesela” nie potrafiły przezwyciężyć własnych podziałów i zjednoczyć się w imię wyższych wartości. Te dwa utwory literackie stanowią przestrogę i zachętę do zrozumienia, że tylko razem - we wspólnocie - możemy wspiąć się na wyżyny naszych możliwości i zrealizować wielkie zamierzenia. W obliczu wielkich wyzwań, to właśnie siła wspólnoty daje nadzieję na sukces i lepszą przyszłość.