W jedności siła. Czy wspólnota jest konieczna do odciągnięcia wielkich celów?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 10:27

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.11.2023 o 11:58

Wielokrotnie słyszymy, że jedność jest siłą, lecz czy rzeczywiście tak jest? Czy wspólnota jest konieczna do osiągania wielkich celów? Odpowiedź na te pytania wydaje się oczywista, biorąc pod uwagę znaczące wydarzenia historyczne. Wielkie cele, te osobiste, jak i te wspólnotowe, zawsze wydają się nieosiągalne, gdy stawia się je przed nami w całej swej ogromności. Ludzie od wieków zastanawiają się, jak najlepiej zmierzyć się z wyzwaniami, które stawia przed nimi świat. Z biegiem czasu ukazało się mnóstwo przykładów, świadczących o tym, że do osiągnięcia naprawdę znaczących rzeczy niezbędna jest wspólnota i zespolone działanie.

Przykład takiej wspólnotowej siły można zaobserwować w literaturze, jak i w historii. Kiedy spojrzymy na dzieła literackie, takie jak "Władca Pierścieni" J.R.R. Tolkiena, ujrzymy wzorcowy przykład, gdzie różnorodne rasy Śródziemia jednoczą się w Pierścieniu Wspólnoty, aby stawić czoła wspólnemu wrogowi. Wspólnota ta, pomimo różnic, zawiązuje się z konieczności, a jej siła wynika z unikalnych zdolności i wzajemnego wsparcia jej członków. Możemy dostrzec, że cel - zniszczenie Pierścienia, jest tak wielki, iż nie mógłby być osiągnięty przez pojedynczą osobę.

Literatura jest pełna podobnych przykładów. "Harry Potter" J.K. Rowling pokazuje, jak bardzo wspólnota jest ważna w walce ze złem. Harry, Ron i Hermiona, mimo że są głównymi bohaterami, bez wsparcia pozostałych uczniów Hogwartu, czy Zakonu Feniksa, nigdy nie odnieśliby zwycięstwa nad Voldemortem. To pokazuje, że indywidualne starania, choć niebagatelne, osiągają pełnię potencjału dopiero w grupie.

Weźmy pod uwagę również wydarzenia historyczne, takie jak ruch praw obywatelskich w Stanach Zjednoczonych. Bez wspólnej walki, wspólnych marszów i protestów, bez solidarnego działania ludzi o różnych rasach i z różnych środowisk, walka o równość praw prawdopodobnie nie osiągnęłaby takich efektów. To odważne stawienie czoła niesprawiedliwości, wspólne działanie i głośny sprzeciw przynoszą zmiany.

Jednakże, obecnie można zaobserwować narastający trend indywidualizmu, który zwiastuje koniec wspólnoty. Coraz częściej spotykamy ludzi, którzy dążą do własnych celów, nie zważając na innych. Oczywiście, istnieje potrzeba rozwijania siebie, ale wyłącznie w kontekście dobra wspólnoty. W przeciwnym razie, narażamy się na ryzyko podziałów, osamotnienia i braku równowagi w społeczeństwie. Wszyscy wiemy, jaką moc ma siła zbiorowości, jak wiele można zdziałać, kiedy wszyscy łączymy siły i dążymy do wspólnego celu.

W świetle podanych przykładów, zarówno literackich, jak i historycznych, nie sposób nie zgodzić się z tezą, że "w jedności siła". Wspólnota, fuzja słabości i mocnych stron jej członków, nie tylko pomaga w osiągnięciu celów niemożliwych do zdobycia indywidualnie, ale również buduje więzi, edukuje i pozwala na wzrost. Czy wspólnota jest konieczna do odciągnięcia wielkich celów? Historia i literatura jednogłośnie odpowiadają, że tak. Jednakże warto pamiętać, że wspólnota nie formuje się z dnia na dzień – wymaga czasu, zaufania i pracy, by mogła skutecznie przeciwdziałać wyzwaniom, które przed nią stoją.

Wnioskiem jest jednoznaczne stwierdzenie, że wspólnota jest konieczna do odciągnięcia wielkich celów. Współpraca, wzajemne wsparcie i oddanie dla dobra wspólnego są kluczowe dla osiągnięcia celów, które przekraczają indywidualne możliwości. Dlatego warto pamiętać, że w jedności tkwi siła, która pomaga pokonać wszelkie przeszkody i dotrzeć do najdalszych horyzontów.