Jaka prawdę o człowieku ukazują jego wybory w sytuacjach skrajnych? "Makbet"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.02.2024 o 18:49

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 4.02.2024 o 16:39

Wybory, przed którymi stają ludzie w sytuacjach skrajnych, często ukazują ich prawdziwe oblicze oraz to, czego w głębi duszy pragną. W takowych momentach, kiedy człowiek stoi na rozdrożu, to nie tylko jego moralność jest wystawiona na próbę, ale również wewnętrzne dążenia, lęki i ambicje wychodzą na światło dzienne. "Makbet" Williama Szekspira jest właśnie takim dramatem, w którym ekstremalne sytuacje uwydatniają charakter postaci, ich motywacje ostatecznie przyczyniają się do ich upadku lub zniszczenia.

Makbet, tytułowy bohater tragedii, jest postacią kompleksową. Rozpoczyna jako szanowany i oddany król, lecz z czasem jego prawdziwe pragnienia zostają obnażone. Już na początku sztuki pojawiają się wizje i myśli o zbrodni. Jego wybory, ściśle związane z myślami o władzy i statusie, ostatecznie prowadzą do serii czynów, które stopniowo dewaluują jego moralność. W dramacie zbrodnia ciągnie za sobą kolejne zbrodnie, makabryczna spirala zła nakręca się, a Makbet coraz bardziej pogrąża się w wizjach i obłędzie.

Przełomowym momentem, który rzuca światło na charakter Makbeta, jest przede wszystkim decyzja o zamordowaniu króla Dunkana. Mimo początkowych oporów, wzburzenia oraz moralnych dylematów, bohater podejmuje decyzję, która bezpowrotnie zmienia jego życie i odsłania jego skłonność do złych czynów. Makbet daje się ponieść wyobrażeniom o wielkości i mocy, których urzeczywistnienie wydaje się możliwe jedynie przez popełnienie okrutnego aktu. Wybór ten, choć momentami wydaje się być motywowany przez podjudzającą go żonę, Lady Makbet, jest ostatecznie jego własnym, autonomicznym aktem woli. To w tej chwili poznajemy prawdę o Makbecie – o jego pragnieniu władzy i gotowości do zdrady swoich wartości w imię jej zdobycia.

Szerzona jest także prawda o zmienności ludzkiej natury. Makbet zaczyna jako bohater, a kończy jako łagodny tyran i morderca, kto w akcie desperacji podejmuje się zbrodni jeszcze większych, by ukryć swoje poprzednie wybory. Wyraża tym samym prawdę o ludzkiej kondycji, ukazując, jak bardzo strach przed konsekwencjami może przesłonić wszelkie wartości moralne i sprowadzić człowieka na drogę autodestrukcji.

Jednak prawdę o człowieku można zobaczyć nie tylko w Makbecie, ale też w innych postaciach dramatu. Na przykład w Lady Makbet, która również znajduje się w sytuacji ekstremalnej, pragnąc za wszelką cenę władzy dla męża i siebie. Jej wybory, początkowo pełne determinacji i siły, w miarę rozwoju akcji również odkrywają jej prawdziwe oblicze – słabość i wrażliwość duszy, która nie jest w stanie unieść ciężaru winy i grzechu.

Podsumowując, w "Makbecie" Szekspira wybory postaci w sytuacjach skrajnych odzwierciedlają przemożną prawdę o ludzkiej naturze. Zbrodnia i władza jako wyznaczniki tych wyborów zdają się odkrywać skomplikowany portret ludzkich pragnień, lęków i moralności. Makbet, stając przed wyborem między honorem a ambicją, ostatecznie wyjawia swoją prawdziwą osobowość, trawiącą się pomiędzy niestabilnością świadomości, a nieokiełznanym pożądaniem władzy. Historia uczyniła z Makbeta przestrogę przed przekraczaniem granic tego, co moralne, i wskazówkę, że to właśnie w najtrudniejszych chwilach człowiek najpełniej ujawnia swój autentyczny charakter.