Stosunki pomiędzy Maryją, a Jezusem.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.02.2024 o 21:52

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 5.02.2024 o 22:16

Stosunki pomiędzy Maryją a Jezusem w literaturze chrześcijańskiej, szczególnie w tekstach ewangelicznych, ukazywane są w sposób zróżnicowany, skłaniający do refleksji nad ich bliskością, naturą oraz wymiarem duchowym. Analizując źródła, takie jak Ewangelie Nowego Testamentu, można dostrzec, iż więź łącząca Matkę z Synem była wyjątkowa i bogata w różnorodne aspekty.

Maryja jest przedstawiana jako osoba niezwykła już od momentu jej Zwiastowania, gdy anioł Gabriel zwiastuje jej, że zostanie Matką Syna Bożego. Dialog, który wywiązuje się pomiędzy nią a aniołem w Ewangelii Łukasza, ukazuje jej głęboką wiarę i gotowość przyjęcia woli Bożej. To zdecydowane "Oto ja, służebnica Pańska" (Łk 1,38) pokazuje determinację i uległość, która stanowi fundament jej stosunku do Jezusa.

W dalszym ciągu narracji ewangelicznej, Maryja jest towarzyszką życia Jezusa od narodzin, przez Jego dzieciństwo aż do momentu śmierci i zmartwychwstania. W scenie z wizyty mędrców ze Wschodu oraz ucieczki do Egiptu zauważyć można macierzyński strach, troskę i ochronę, które są nieodłączne w relacji matki z dzieckiem. Narodzenie i wychowanie Jezusa wypełniają ją więc nie tylko dumą oraz radością, ale również obawą i poczuciem odpowiedzialności.

Wspólne życie Maryi i Jezusa przepełnione jest wydarzeniami, które pozwalają zrozumieć głębię ich wzajemnych relacji. Przykładem może być scena, gdy dwunastoletni Jezus zostaje w świątyni w Jerozolimie, a po trzech dniach odnajduje Go zatroskana Maryja. Stwierdza wówczas: "Dziecko, czemuś nam to uczynił? Oto Twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy Cię" (Łk 2,48). W skomplikowanej odpowiedzi Jezusa "Czy nie wiedzieliście, że w tym, co należy do mego Ojca, mam być?" (Łk 2,49) zawiera się aluzja do innej niż ziemskie rodzicielstwo oraz głębszego powołania, które jednak nie przekreśla ludzkich uczuć Maryi.

Scena wesela w Kanie Galilejskiej, gdzie to Maryja zwraca uwagę Jezusowi na brak wina, inicjując Jego pierwszy cud, pokazuje zaufanie i wiarę Maryi w moc i misję swego Syna. Jednocześnie, z jej perspektywy, jest to naturalny odruch matki dążącej do zaopiekowania się potrzebującymi.

Maryja obecna przy krzyżu - ta scena może być najbardziej przejmującym przykładem głębi stosunków pomiędzy nią a Jezusem. Na miejscu Golgoty doświadcza ona różu cierpienia swojego Dziecka, a mimo to pozostaje u Jego boku, w pełni solidarna, co stanowi ukoronowanie ich więzi.

Stosunek Maryi do Jezusa, mający swoje korzenie w boskim zamyśle, odsłania przed nami postać Matki, która wtóruje Synowi, pragnąc uczestniczyć w Jego misji zbawienia. Z kolei Jezus, będąc Bogiem i człowiekiem, przejawia wobec Maryi troskę i szacunek, ale zarazem wskazuje na uniwersalność swojego posłania, które wykracza poza relacje rodzinne.

Relacje Maryi i Jezusa są więc zawikłane i wielowymiarowe, ukazujące sojusz między Niebem a Ziemią, zarówno w wymiarze ludzkim, jak i duchowym. Maryja staje się wzorem wiary i zaufania dla każdego wierzącego, a jej stosunek do Jezusa oddaje piękno i trudność bycia częścią historii zbawienia.