Obraz matki cierpiącej w "Antygonie"

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 28.10.2023 o 22:09

Wielu badaczy uznaje tragedię Sofoklesa, "Antygonę", za sztukę o ogromnej sile emocjonalnej. Wśród różnych wątków poruszanych w tej tragedii, szczególne miejsce zajmuje obraz matki cierpiącej. Choć Kreon i Antygona są głównymi postaciami, to kobieta – matka Lajosa i dwóch zabitych synów – Mama, także odgrywa istotną rolę w fabule utworu. Jej cierpienie, wywołane utratą ukochanych osób, wnoszącym się żalem i rozpaczą, wzbudza współczucie oraz skłania do refleksji nad rolą i znaczeniem matki w życiu człowieka.

Krewni Antygony padają kolejno ofiarami wojny o Tron Teb, prowadzonej między synami zwycięskiego Edypa. Mama, która straciła męża już wcześniej, zostaje teraz osierocona po raz kolejny, przez stratę cennych istnień, które były dla niej najważniejsze. Jej ból jest niezwykle głęboki i nie do opisania. Utrata dzieci, według wielu rodziców, jest najtrudniejszym doświadczeniem, z jakim kiedykolwiek mogą się zmierzyć. Właśnie ten aspekt jest doskonale oddany w postaci Mamy. Jej rozpacz i lamento wobec utraty obu synów są tak silne, że poruszają zarówno postacie na scenie, jak i widownię.

Antygona, jedno z jej dzieci, nie mogąc pogodzić się z nakazem Kreona, który zabrania pochowania ciała jej brata, decyduje się na działanie wbrew władcy, na co sama zapewne zgodziłaby się jej matka. To wybór Antygony, który ostatecznie doprowadza do jej tragicznej śmierci, jest wynikiem silnej więzi między matką a dzieckiem. Mama wpłynęła na formowanie się charakteru swojej córki i nauczyła jej wartości, takich jak lojalność i niesienie pomocy członkom rodziny. Antygona, widząc cierpienie i beznadziejność swojej matki, postanawia postępować zgodnie z własnym sumieniem, niezależnie od konsekwencji.

Obraz matki cierpiącej w "Antygonie" ukazuje nam również różnice w sposobach radzenia sobie z bólem przez matkę i ojca. Ojciec jest przedstawiony jako postać silna, uparta, dążąca do utrzymania władzy i porządku. Natomiast Mama, choć również pragnie sprawiedliwości, nieustannie poddaje się rozpaczy, ujawniając swoje słabości i lęki. To właśnie jej emocjonalność podkreśla, jak wielkie jest jej cierpienie i jak głęboko ta tragedia ją dotyka. Jest to obraz matki, która po stracie swoich ukochanych dzieci, nie jest w stanie skryć swojego bólu i nie jest w stanie znaleźć pocieszenia.

Wnioskując, obraz matki cierpiącej w "Antygonie" nie tylko dodaje głębi i intensywności tej tragedii, ale również stwarza okazję do zastanowienia się nad rolą matki w życiu człowieka. Przedstawione w utworze emocje i ból Mamy są uniwersalne, ponieważ każdy z nas, niezależnie od płci i wieku, może doświadczyć straty bliskiej osoby. To obraz matki, która staje się symbolem niewypowiedzianego cierpienia, ale też wielkiej siły, która odnajduje się w miłości i oddaniu dla swojego potomstwa.